เฟิงถิงเซินเอ่ยถามอีกครั้ง “คุณจะเล่นหรือให้ผมเล่น?”
หรงฉือมองเฟิงจิ่งซิน “ให้ซินซินตัดสินใจดีกว่า”
“พ่อแล้วกัน” เฟิงจิ่งซินว่า “แม่เล่นบาสไม่เป็น พ่อเล่นบาสเก่งมาก ๆ ”
หรงฉือเล่นบาสเป็น
ทว่าเธอก็ไม่ได้พูดออกไป
ในเมื่อเฟิงจิ่งซินตัดสินใจด้วยตัวเองเรียบร้อยแล้ว เธอเลยพูดออกไป “คุณเล่น”
เฟิงถิงเซิน “ได้”
ตอนนี้แดดแรงขึ้นทุกที ความร้อนด้านนอกห้องก็พุ่งสูงขึ้นไม่น้อย เฟิงถิงเซินถอดเสื้อโค้ตตัวยาวสีดำที่คลุมตัวออก แล้วยื่นให้เธอ “ช่วยถือไว้ให้ผมหน่อย”
หรงฉือ “...”
เธอรับมา จากนั้นก็วางลงบนพื้นหญ้าข้าง ๆ
เฟิงถิงเซิน “...”
เขาเลิกคิ้ว แต่ไม่ได้พูดอะไร
เพียงแต่ตอนที่เกมใกล้จะเริ่มขึ้น เขากลับพูดกับเธออย่างไม่ให้ทันตั้งตัว “เดี๋ยวตอนถ่ายวิดีโอ ก็คอยตามจังหวะของพวกเรามาด้วยนะ อย่าเอาแต่ยืนถ่ายอยู่กับที่”
หรงฉือ “...รู้แล้วน่า”
กฎกติกาของเกมมดน้อยส่งบอลคือ ‘เริ่มด้วยการที่ผู้ปกครองต้องใช้เชือกลากห่วงเดินไปข้างหน้า ซึ่งผู้ปกครองต้องคอยเลี้ยงเดาะลูกบาสให้อยู่ในห่วงไปด้วย เมื่อถึงจุดหมายปลายทาง ก็ให้ลูกเป็นคนคอยดึงห่วง ส่วนผู้ปกครองคอยเลี้ยงบอล ระหว่างทางไปและกลับนั้น ลูกห้ามออกจากห่วงโดยเด็ดขาด’
ตอนเธอพาเฟิงจิ่งซินไปด้วย เธอเคยพาลูกไปเล่นบาสหรือวอลเลย์บอลอะไรพวกนี้มาก่อน
ทว่าตอนนั้นเฟิงจิ่งซินไม่ได้สนใจอะไร อาจเป็นไปได้ว่าเพราะตอนนั้นเธอยังเล็ก เลยลืมไปหมดแล้ว
ยามนี้ไม่รู้ว่าที่โรงเรียนมีสอน หรือเฟิงถิงเซินพาเธอไปเรียนกันแน่ ตอนที่เกมเริ่มขึ้น เฟิงจิ่งซินถึงได้เลี้ยงบาสได้คล่องแคล่วแบบนั้น
ยามที่เฟิงถิงเซินคอยลากห่วงถอยหลังไปนั้น จังหวะของเขาประสานกับจังหวะการเลี้ยงลูกของเฟิงจิ่งซินได้เป็นอย่างดี
ดังนั้น พวกเขาถึงได้จบเกมรอบแรกได้อย่างสบาย ๆ
ยามกลับก็ราบรื่นยิ่งกว่า
เธอคิดว่า วันนี้เฟิงจิ่งซินน่าจะเป็นเด็กที่มีความสุขที่สุดในโรงเรียนแล้ว
ทว่าเธอกลับรู้สึกว่า ถ้าคนที่มาร่วมกิจกรรมพ่อแม่ลูกในวันนี้กับพวกเขาสองพ่อลูกไม่ใช่เธอ แต่เป็นหลินอู๋แล้วละก็ เฟิงจิ่งซินคงจะยิ่งดีใจมากกว่านี้ล่ะมั้ง
มีผู้ปกครองเพื่อนร่วมชั้นของเฟิงจิ่งซินเป็นฝ่ายเข้ามาพูดคุยกับเฟิงถิงเซิน
เฟิงถิงเซินจับมือกับเขา และร่วมพูดคุยกับคนอื่นอยู่ตรงนั้น
คุณแม่เถียนเถียนยืนอยู่ด้วยกันกับหรงฉือ
เห็นว่าเกมใกล้จะจบลง และหรงฉือเองก็ถ่ายวิดีโอเรียบร้อยแล้ว เธอเลยพูดขึ้นมาว่า “ลูกสาวคุณกับคุณพ่อผูกพันกันดีนะคะ”
หรงฉือว่า “ค่ะ”
พวกเขาสองคนพ่อลูกผูกพันสนิทสนมกันดีจริง ๆ ต่อไปก็คงจะดีกว่านี้ขึ้นเรื่อย ๆ
อันที่จริง สิ่งที่คุณแม่เถียนเถียนไม่ได้พูดออกไป ก็คือลูกสาวกับคุณพ่อสนิทสนมกันดีมากกว่าคุณแม่เสียอีก และน้อยมากที่จะได้เห็นเหตุการณ์ดี ๆ แบบนี้
แต่เธอก็รู้สึกว่าสามีของหรงฉือก็ดีกับลูกของเธอเช่นกัน

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว
อยากให้ลงวันละ 10 ตอนจะขอบคุณมากค่ะ...
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีนะคะ แต่เราเติมเงินได้เมื่อซื้อบัตรเติมเงินเอไอเอสเท่านั้น เราไม่ได้มีเงินมากมายพอทำบัตเครดิตได้ ขอโทษนะคะ...