คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว นิยาย บท 202

ยิ่งไปกว่านั้นหรงฉือกับเหรินจี่เฟิงยังไม่ถึงขั้นเป็นศัตรูกันด้วย

เพียงแต่ เรื่องนี้หรงฉือไม่ใช่ฝ่ายผิด จึงไม่อยากประนีประนอมง่าย ๆ

ตอนนี้ในเมื่อเหรินอี้อันเอ่ยปาก เธอก็สามารถไว้หน้าให้เขาได้

ทว่า...

ตอนนี้เอง เหรินอี้อันก็พูดเสียงอ่อนโยน "เสี่ยวฉือ เธอไม่ต้องรีบ คิดให้ดีก่อนค่อยตอบลุงทีหลังก็ได้"

หรงฉือ "ค่ะ"

เหรินอี้อันพูดอีกครั้ง "ส่วนจี่เฟิง เธอปฏิบัติต่อเขาตามที่ตัวเองต้องการก็พอ ไม่ต้องไว้หน้าลุง"

หรงฉือพูด "เข้าใจแล้วค่ะ"

เหรินอี้อันยิ้ม ให้กับความซื่อตรงของเธอ "โอเค งั้นลุงไม่รบกวนเธอแล้ว ครั้งหน้าถ้าว่างค่อยคุยกันอีกนะ"

"ค่ะ สวัสดีค่ะ"

หลังวางสาย หรงฉือครุ่นคิด และโทรหาหนานจื้อจือ

หลังจากนั้นครึ่งชั่วโมง หนานจื้อจือจึงเพิ่งโทรกลับมา "มีอะไร?"

หรงฉือเล่าสถานการณ์คร่าว ๆ ให้ฟัง

หนานจื้อจือพูด "น้ำใจของเหรินอี้อันไม่ได้มอบให้ใครง่าย ๆ คุณลองคิดดูดี ๆ สักหน่อยก็ได้"

หนานจื้อจือยืนยันนิสัยของเหรินอี้อันอีกครั้ง

หรงฉือได้ยินแบบนี้ ก็พูด "ค่ะ ฉันเข้าใจแล้ว ขอบคุณนะคะอาจารย์"

"อืม"

หนานจื้อจือไม่ได้พูดอะไรมาก และวางสายไป

จนกระทั่งเช้าวันรุ่งขึ้น หรงฉือจึงเพิ่งโทรกลับไปหาเหรินอี้อัน

เมื่อคืนเหรินอี้อันบอกให้เธอคิดให้ดีแล้วค่อยโทรกลับมาหาเขา ความจริงเขาเดาไว้แล้วว่าเธออาจจะโทรกลับมาหาเขาหลังจากถามหนานจื้อจือ

ได้ยินคำตอบของหรงฉือ เขาพูดอย่างอ่อนโยน "โอเค ลุงเข้าใจแล้ว ขอบใจนะเสี่ยวฉือ"

หรงฉือ "ลุงเกรงใจกันเกินไปแล้วค่ะ"

หลังวางสาย เหรินอี้อันก็ถอนหายใจโล่งอก

เหรินจี่เฟิงเพียงแค่ไม่ชอบหรงฉือ แต่ความจริงไม่ได้มีอคติต่ออวี้มั่วซวิน

เขาพูด "นี่ก็มืดแล้ว ไปกินข้าวด้วยกันไหมครับ? ถือโอกาสคุยเนื้อหาการร่วมธุรกิจกันต่อดีไหม?"

อวี้มั่วซวินยิ้ม "ได้ แต่เสี่ยวฉือจะไปด้วย ประธานเหรินคงไม่ถือสาใช่ไหม?"

เหรินจี่เฟิงคิดว่าอวี้มั่วซวินยอมตกลงร่วมธุรกิจด้วย เป็นเพราะเหรินอี้อันติดต่อหนานจื้อจือ หลังจากนั้นหนานจื้อจือจึงติดต่ออวี้มั่วซวินอีกที

ความจริงเขาไม่สนใจหรงฉือเลย

แม้เขาจะไม่ชอบ ทั้งยังดูถูกเธอ แต่ในเมื่อต้องร่วมธุรกิจกัน เขาก็สามารถวางความบาดหมางส่วนตัวลง และคุยเพียงเรื่องร่วมธุรกิจได้

เขาพูด "ได้ ตราบใดที่คุณหรงไม่ถือสา"

อวี้มั่วซวินไม่ได้พูดอะไร ให้คนไปเชิญหรงฉือมา

หลังจากหรงฉือได้รับข่าว ก็มาหา

เหรินจี่เฟิงคิดว่า หลังจากหรงฉือได้รับข่าวว่าฉางโม่ต้องร่วมธุรกิจกับเขา สีหน้าจะต้องดูไม่ได้ หรืออาจจะโมโหอวี้มั่วซวิน

แต่เมื่อเธอเจอเขา กลับจับมือกับเขาด้วยสีหน้าสงบ "ยินดีที่ได้ร่วมงานค่ะ"