เหยาซินปั๋ว "งั้นทำไมนายไม่ไปคุยกับอวี้มั่วซวินล่ะ? นายกับอวี้มั่วซวินนับว่ารู้จักกันอยู่ไม่ใช่เหรอ?"
จี้ชิงเยว่พูด "จะว่าได้มันก็ได้ แต่ฉันคิดว่าอวี้มั่วซวินไม่ฟังหรอก"
จากท่าทีของหรงฉือวันนั้นตอนเปลี่ยนคู่เต้นรำ เขาพบว่าหรงฉือกับอวี้มั่วซวินเหมือนจะไม่ได้มีความสัมพันธ์เชิงชู้สาวกัน
แต่อวี้มั่วซวินให้ความสำคัญกับหรงฉือมากจริง ๆ
เขาไม่คิดว่าหลังจากเขาออกหน้าช่วยให้เหรินจี่เฟิงกับอวี้มั่วซวินแก้ไขความขัดแย้งกันแล้ว อวี้มั่วซวินจะตกลงร่วมธุรกิจกับเหรินจี่เฟิง
เหยาซินปั๋ว "ถ้างั้นก็ต้องเข้าหาจากฝั่งของคุณหรงคนนั้นใช่ไหม? แต่พวกเราไม่รู้จักเธอ จะเข้าหาทางฝั่งเธอได้ยังไง? หรือจะหาคนมาตรวจสอบเธอสักหน่อยล่ะ?"
เหรินจี่เฟิงส่ายศีรษะ "ช่างเถอะ ฉันไม่อยากเสียเวลาเปล่ากับเธอ อีกเดี๋ยวฉันจะติดต่อหาพ่อสักหน่อย"
จี้ชิงเยว่ตอบกลับทันที "นายคิดจะเริ่มจากฝั่งคุณหนานเหรอ?"
"ใช่"
อวี้มั่วซวินเป็นลูกศิษย์ของหนานจื้อจือ ขอเพียงหนานจื้อจือเอ่ยปาก เขาไม่เชื่อว่าอวี้มั่วซวินจะไม่ตกลง
ว่าแล้วก็ทำเลย
เมื่อกินข้าวเสร็จ ระหว่างทางกลับบ้าน เหรินจี่เฟิงก็คิดจะโทรหาเหรินอี้อัน
เพียงแต่ สิ่งที่เขาคาดไม่ถึงคือเหรินอี้อันกลับโทรหาเขาเร็วกว่าก้าวหนึ่ง และตรงเข้าประเด็น "เจรจาธุรกิจกับฉางโม่เป็นยังไงบ้าง?"
เหรินจี่เฟิง "..."
เขาก็พูดตามจริง "ตกลงกันไม่ได้ครับ กำลังจะขอความช่วยเหลือจากพ่อพอดี"
"หมายความว่ายังไง?"
เหรินจี่เฟิง "ผมทำให้นักพัฒนาซอฟต์แวร์คนหนึ่งของฉางโม่ขุ่นเคือง เพราะเธอ อวี้มั่วซวินก็เลย..."
เหรินอี้อันขัดคำพูดของเขา "นักพัฒนาซอฟต์แวร์คนนั้นชื่อว่าอะไร?"
เหรินจี่เฟิงชะงักไป คิดไม่ถึงว่าเขาจะถามแบบนี้ ทว่าก็ยังตอบไปตามสัญชาตญาณ "หรงฉือครับ"
เหรินอี้อัน "..."
เขาสูดหายใจเข้าลึก หลังจากนั้นก็ยิ้ม "ยังไม่ทันได้เจรจาการค้า ก็ทำให้นักพัฒนาซอฟต์แวร์ที่สำคัญของอีกฝ่ายขุ่นเคืองแล้ว แกมีความสามารถจริงๆ"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว
อยากให้ลงวันละ 10 ตอนจะขอบคุณมากค่ะ...
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีนะคะ แต่เราเติมเงินได้เมื่อซื้อบัตรเติมเงินเอไอเอสเท่านั้น เราไม่ได้มีเงินมากมายพอทำบัตเครดิตได้ ขอโทษนะคะ...