“ความเห็นเหรอ จะมากหรือน้อยก็มีอยู่บ้างแหละ แต่ไม่เป็นปัญหาใหญ่โตอะไร” ประธานหยางว่า “บริษัทมีโครงการดี ๆ ผู้ถือหุ้นคนอื่นย่อมอยากส่งคนของตัวเองไปทำ แต่ปกติแล้วประธานเฟิงจะจัดแจงด้วยตัวเองน้อยครั้งมาก คนอื่น ๆ คงไม่มีความเห็นอะไรทั้ง ๆ ที่ประธานเฟิงเพิ่งจัดให้คนของตัวเองเข้ามารับหน้าที่ในบางส่วนหรอก? ยิ่งไปกว่านั้น ทั้งตระกูลหลินกับตระกูลซุนเองก็มีศักยภาพไม่เลว และเคารพกฎกติกามาก รวม ๆ แล้วไม่ถือเป็นปัญหาใหญ่โต”
อวี้มั่วซวิน “...”
เขาทนฟังต่อไปไม่ไหวแล้ว เลยกล่าวออกไปว่า “โอเค งั้นไม่รบกวนคุณกับครอบครัวแล้ว คราวหน้าถ้ามีเวลาค่อยกินข้าวด้วยกันนะครับ”
ประธานหยาง “ครับ ๆ ๆ ”
หลังประธานหยางปลีกตัวออกไป อวี้มั่วซวินก็บอกหรงฉือว่า “พวกเราก็เข้าไปกันเถอะ”
หรงฉือ “อืม”
เมื่อทานข้าวเสร็จ และกลับถึงบริษัทได้ไม่นาน ก็ได้รับรายงานว่าเหรินจี่เฟิงมาแล้ว
หรงฉือกับอวี้มั่วซวินยังคงไม่คิดจะพบหน้าเขาอีกเช่นเคย
เหรินจี่เฟิงไม่ได้กลับไป กระทั่งถึงตอนเย็นที่หรงฉือเลิกงาน ขณะที่เดินไปลานจอดรถ เขาก็เรียกหรงฉือเอาไว้เสียก่อน “คุณหรง”
หรงฉือหมุนตัวกลับไป กล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา “ประธานเหริน มีอะไรเหรอคะ?”
เหรินจี่เฟิงมองเธอ “พวกเราคุยกันหน่อยได้ไหม”
ทว่าหรงฉือกลับพูดออกไปว่า “จะคุยหรือจะตำหนิฉันเหรอคะ?”
เหรินจี่เฟิงชะงักไป จากนั้นจึงพูดออกไป “ผมจริงจังนะ ผมหวังว่าคุณหรงจะวางเรื่องบุญคุณความแค้นส่วนตัว แล้วเห็นแก่ส่วนรวมเป็นหลัก ไม่ละเลยต่อผลประโยชน์ของบริษัทพวกคุณเพราะบุญคุณความแค้นส่วนตัว”
นับว่าหรงฉือได้เปิดหูเปิดตาแล้ว
เธอว่า “คำพูดพวกนี้ ฉันว่าควรจะเป็นฉันที่บอกกับประธานเหรินมากว่าถึงจะถูกนะคะ”
ทั้งที่เป็นเขาเองที่นำอารมณ์ความรู้สึกของตัวเองมาวางไว้กับการเจรจาพูดคุยของพวกเขาเพียงเพื่อหลินอู๋แท้ ๆ
ทว่าในฝั่งเขา กลับกลายเป็นว่าเธอเป็นฝ่ายที่ใช้อำนาจในทางที่ผิด ทั้งยังไม่ใช้เหตุผล

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว
อยากให้ลงวันละ 10 ตอนจะขอบคุณมากค่ะ...
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีนะคะ แต่เราเติมเงินได้เมื่อซื้อบัตรเติมเงินเอไอเอสเท่านั้น เราไม่ได้มีเงินมากมายพอทำบัตเครดิตได้ ขอโทษนะคะ...