ตอนพวกเฟิงถิงเซินกลับถึงบ้านหลังจากฉลองให้หลินอู๋ก็เป็นเวลาเกือบตีหนึ่งแล้ว
เมื่อพ่อบ้านเห็นเฟิงถิงเซินอุ้มเฟิงจิ่งซินกลับมาดึกขนาดนี้จึงถามด้วยความเป็นห่วงว่า “ทำไมถึงกลับดึกจังเลยล่ะครับ?”
เฟิงถิงเซินตอบ “อืม” คำหนึ่งแล้วไม่ได้พูดอะไรอีก
หลังจากส่งเฟิงจิ่งซินกลับห้องของเธอ เฟิงถิงเซินก็กลับห้องของตัวเอง แต่พอเปิดไฟแล้วไม่เห็นหรงฉือจึงถามพ่อบ้านว่า “คืนนี้เธอไม่ได้กลับมาเหรอ?”
“คุณผู้หญิงเหรอครับ? เปล่าครับ”
เฟิงถิงเซินรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย
ดูเหมือนว่าในช่วงนี้หรงฉือจะไม่ค่อยกลับบ้าน
ไม่ค่อยเห็นเธอค้างข้างนอกบ่อยขนาดนี้เลยนะ
หรือว่าจะเกิดเรื่องใหญ่ขึ้นกับหรงฉือจริงๆ?
วันรุ่งขึ้น
ช่วงนี้เฟิงจิ่งซินสนุกกับการไปเที่ยวเล่นกับหลินอู๋มาก
ตอนเช้าเธอจึงตื่นมาพร้อมรอยยิ้มเต็มใบหน้า รู้สึกอิ่มเอมใจ และอารมณ์ดีสุดๆ ทันใดนั้นเธอก็นึกถึงหรงฉือขึ้นมา จึงกอดตุ๊กตาวิ่งไปทางห้องนอนใหญ่ด้วยความดีใจ “คุณแม่คะ! คุณแม่!”
ประตูห้องนอนใหญ่เปิดอยู่ แต่ไม่เห็นคนอยู่ข้างใน
เฟิงจิ่งซินหน้าบึ้งในทันที และในขณะนั้นเอง เฟิงถิงเซินก็เดินออกมาจากห้องแต่งตัวข้างในหลังเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จ
เธอจึงถามว่า “คุณพ่อ คุณแม่ล่ะคะ?”
เฟิงถิงเซินผูกเนคไทอย่างเฉื่อยชาพลางพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยว่า “เธอไม่อยู่บ้าน”
“ไม่อยู่บ้านเหรอ? ทำไมคะ?”
“อยากรู้ก็ไปถามเอง”
“ก็ได้”
เฟิงจิ่งซินหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาหรงฉือ
หรงฉือเพิ่งกลับมาหลังจากออกไปวิ่งพอดี พอเห็นสายเรียกเข้าจากเธอก็กดรับสายทันที แต่ยังไม่ทันได้พูดอะไร เฟิงจิ่งซินก็แย่งพูดก่อนว่า “คุณแม่! อยู่ไหนคะ?”
หรงฉือไม่ตอบ แต่ถามเธอว่า “ทำไมเหรอซินซิน? โทรหาแม่มีเรื่องอะไรหรือเปล่า?”
นอกจากฉู่จื่อหลาน ไม่มีใครรู้ว่าตอนนี้เธออาศัยอยู่ที่ไหน


VERIFYCAPTCHA_LABEL
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีนะคะ แต่เราเติมเงินได้เมื่อซื้อบัตรเติมเงินเอไอเอสเท่านั้น เราไม่ได้มีเงินมากมายพอทำบัตเครดิตได้ ขอโทษนะคะ...