คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว นิยาย บท 21

ตอนพวกเฟิงถิงเซินกลับถึงบ้านหลังจากฉลองให้หลินอู๋ก็เป็นเวลาเกือบตีหนึ่งแล้ว

เมื่อพ่อบ้านเห็นเฟิงถิงเซินอุ้มเฟิงจิ่งซินกลับมาดึกขนาดนี้จึงถามด้วยความเป็นห่วงว่า “ทำไมถึงกลับดึกจังเลยล่ะครับ?”

เฟิงถิงเซินตอบ “อืม” คำหนึ่งแล้วไม่ได้พูดอะไรอีก

หลังจากส่งเฟิงจิ่งซินกลับห้องของเธอ เฟิงถิงเซินก็กลับห้องของตัวเอง แต่พอเปิดไฟแล้วไม่เห็นหรงฉือจึงถามพ่อบ้านว่า “คืนนี้เธอไม่ได้กลับมาเหรอ?”

“คุณผู้หญิงเหรอครับ? เปล่าครับ”

เฟิงถิงเซินรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

ดูเหมือนว่าในช่วงนี้หรงฉือจะไม่ค่อยกลับบ้าน

ไม่ค่อยเห็นเธอค้างข้างนอกบ่อยขนาดนี้เลยนะ

หรือว่าจะเกิดเรื่องใหญ่ขึ้นกับหรงฉือจริงๆ?

วันรุ่งขึ้น

ช่วงนี้เฟิงจิ่งซินสนุกกับการไปเที่ยวเล่นกับหลินอู๋มาก

ตอนเช้าเธอจึงตื่นมาพร้อมรอยยิ้มเต็มใบหน้า รู้สึกอิ่มเอมใจ และอารมณ์ดีสุดๆ ทันใดนั้นเธอก็นึกถึงหรงฉือขึ้นมา จึงกอดตุ๊กตาวิ่งไปทางห้องนอนใหญ่ด้วยความดีใจ “คุณแม่คะ! คุณแม่!”

ประตูห้องนอนใหญ่เปิดอยู่ แต่ไม่เห็นคนอยู่ข้างใน

เฟิงจิ่งซินหน้าบึ้งในทันที และในขณะนั้นเอง เฟิงถิงเซินก็เดินออกมาจากห้องแต่งตัวข้างในหลังเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จ

เธอจึงถามว่า “คุณพ่อ คุณแม่ล่ะคะ?”

เฟิงถิงเซินผูกเนคไทอย่างเฉื่อยชาพลางพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยว่า “เธอไม่อยู่บ้าน”

“ไม่อยู่บ้านเหรอ? ทำไมคะ?”

“อยากรู้ก็ไปถามเอง”

“ก็ได้”

เฟิงจิ่งซินหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาหรงฉือ

หรงฉือเพิ่งกลับมาหลังจากออกไปวิ่งพอดี พอเห็นสายเรียกเข้าจากเธอก็กดรับสายทันที แต่ยังไม่ทันได้พูดอะไร เฟิงจิ่งซินก็แย่งพูดก่อนว่า “คุณแม่! อยู่ไหนคะ?”

หรงฉือไม่ตอบ แต่ถามเธอว่า “ทำไมเหรอซินซิน? โทรหาแม่มีเรื่องอะไรหรือเปล่า?”

นอกจากฉู่จื่อหลาน ไม่มีใครรู้ว่าตอนนี้เธออาศัยอยู่ที่ไหน

แต่หรงฉือกลับพูดว่า “เอ่อ... ให้คุณพ่อไปส่งหนูดีไหมจ๊ะ?”

เฟิงจิ่งซินคิดถึงหรงฉือมากจริงๆ

เมื่อความต้องการของเธอไม่ได้รับการตอบสนอง เธอก็รู้สึกน้อยใจจนน้ำตาคลอเบ้า “ไม่เอา หนูจะให้คุณแม่ไปส่ง คุณแม่ไม่ไปส่งหนูไปโรงเรียนนานมากแล้วนะ ยกเว้นเมื่อวาน ——”

ในเมื่อลูกสาวยืนหยัด หรงฉือจึงพูดว่า “ได้จ้ะ แม่รู้แล้ว แม่ตกลงจะไปส่งหนู”

เธอตกลงไม่ใช่เพราะเธอรู้สึกสงสารเฟิงจิ่งซิน

แต่เพราะในเมื่อเธอให้กำเนิดเฟิงจิ่งซินแล้ว ก็ต้องรับผิดชอบต่อลูก

จากนั้นใบหน้าของเฟิงจิ่งซินถึงกลับมามีรอยยิ้มอีกครั้ง

เฟิงถิงเซินใส่นาฬิกาข้อมือ และเห็นลูกสาวยังอยากพูดคุยต่อจึงเตือนเธอว่า “ถ้าไม่ลงไปทานอาหารเช้าตอนนี้จะสายแล้วนะ”

เฟิงจิ่งซินร้องออกมาด้วยความตกใจ “อ๊าาา หนูยังไม่ได้ล้างหน้าแปรงฟันเลย คุณแม่คะ หนูไปล้างหน้าแปรงฟันก่อนนะ ค่อยคุยกันใหม่นะคะ!”

พูดจบเธอก็รีบวางสายทันทีโดยไม่รอให้หรงฉือพูดอะไร

หรงฉือวางโทรศัพท์ลง จากนั้นออกไปทำงานที่เฟิงซื่อกรุ๊ปหลังทานอาหารเช้าเสร็จ