คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว นิยาย บท 214

เฟิงถิงเซินวางแก้วน้ำในมือลง ก่อนเอ่ยอย่างเกรงใจ “การได้เล่นหมากล้อมกับผู้อาวุโสฉิน ถือเป็นเกียรติของผมต่างหากครับ”

เฟิงถิงเซินเดินเข้ามา นั่งลงที่ฝั่งตรงข้ามของผู้อาวุโสฉินแล้วพูดว่า “เช่นนั้นผู้อาวุโสฉินโปรดชี้แนะด้วยนะครับ”

พวกหลินอู๋กับเฮ่อฉางปั่วต่างพากันมาดูการแข่งหมากล้อม

หรงฉือกับอวี้มั่วซวินก็มาดูด้วยเช่นกัน

แต่ทว่า พวกเขายืนอยู่ด้านหลังของผู้อาวุโสฉิน

พวกหลินอู๋กับเฮ่อฉางปั่วล้วนเล่นหมากล้อมเป็น

เมื่อเห็นหรงฉือเข้ามา ท่าทางดูตั้งอกตั้งใจดูมาก ราวกับว่าเธอก็เล่นหมากล้อมเป็นเหมือนกัน เฮ่อฉางปั่วจึงเดินเข้าไปหาพวกเขา

เขาถามหรงฉือ “เล่นหมากล้อมเป็นด้วยเหรอครับ?”

หรงฉือ “พอเป็นนิดหน่อยค่ะ”

อวี้มั่วซวิน “...”

ไม่ใช่พอเป็นนิดหน่อย แต่ว่า ‘เก่งมาก’ ต่างหาก

หากแต่เขาไม่ได้พูดมันออกมา

อาจเป็นเพราะทั้งคู่ยังไม่ค่อยคุ้นเคยกันนัก

ทิศทางการเดินหมากของทั้งผู้อาวุโสฉินกับเฟิงถิงเซินในตอนแรกเริ่มล้วนค่อนข้างเลือนรางไม่ชัดเจน

แต่ไม่นาน อาจเป็นเพราะค่อย ๆ เดาทางอีกฝ่ายได้แล้ว ผู้อาวุโสฉินจึงเป็นฝ่ายจู่โจมมากกว่า

ส่วนเฟิงถิงเซิน เขาสลายการโจมตีจากผู้อาวุโสฉินไปพลาง พยายามหาเส้นทางใหม่ของตัวเองไปพลาง

ดูแล้วเหมือนว่าเฟิงถิงเซินค่อนข้างเสียเปรียบ

แต่ในความเป็นจริง...

หรงฉือดูไปได้สักพัก แววตาพลันจดจ่อขึ้นเรื่อย ๆ

อวี้มั่วซวินก็เล่นหมากล้อมเป็นเหมือนกัน ผ่านไปครู่หนึ่ง เขาถามหรงฉือ “คุณว่าใครจะเป็นฝ่ายชนะ?”

หรงฉือกล่าว “พูดยาก”

ตำแหน่งของหลินอู๋กับฉีอวี้หมิงไม่นับว่าอยู่ห่างจากหรงฉือมากนัก

เมื่อได้ยินหรงฉือเอ่ยออกมาอย่างไม่แน่ใจ พวกเธอพลันรู้สึกว่าหรงฉือพูดก็เหมือนไม่ได้พูด

ส่วนอวี้มั่วซวินกลับรู้ว่าเธอยังมีอะไรจะพูดต่ออีก แต่แค่คิดว่ายังไม่ควรพูดออกมาตอนนี้

หรงฉือก็คิดแบบนั้นจริง ๆ

ผู้อาวุโสฉินกลับไม่โกรธ หากแต่รู้สึกว่าชักจะเริ่มสนุกขึ้นมาแล้ว เขาพยายามหยั่งเชิงดูฝีมือที่แท้จริงของเฟิงถิงเซินด้วยความตื่นเต้น

เฟิงถิงเซินยิ้ม ก่อนทำท่าด้วยมือเพื่อสื่อว่าเชิญ

ผู้อาวุโสฉินก็ไม่เกรงใจเขา เล่นหมากล้อมต่อไป

ครั้งนี้การโจมตีของเฟิงถิงเซินรุนแรงขึ้นเล็กน้อย ผู้อาวุโสฉินจ้องเขาตาเขม็ง เฟิงถิงเซินหัวเราะ “ขอบคุณท่านผู้อาวุโสที่ออมมือ”

อันที่จริงผู้อาวุโสฉินมีความสุขมาก เพราะนานมากแล้วที่เขาไม่ได้พ่ายแพ้อย่างสมศักดิ์ศรีขนาดนี้

เขาเล่นหมากล้อมกับเฟิงถิงเซินอีกตาหนึ่ง

ก่อนเริ่มเกม เขาเอ่ย “สำแดงฝีมือที่แท้จริงของนายออกมา อย่าคิดว่าฉันแก่จนสายตาเลอะเลือนแล้วก็เลยเล่นแบบไม่จริงจัง”

เฟิงถิงเซินกล่าว “ผู้อาวุโสฉินเข้าใจผมผิดแล้วครับ”

“ฮึ” ผู้อาวุโสฉินไม่สนใจเขา ตั้งใจจดจ่อเล่นหมากล้อมกับเขาต่อ

แน่นอนว่าหมากเกมนี้ก็ต้องพ่ายแพ้ไปอีกครั้งโดยไม่ต้องสงสัย

เขาวางหมากลง ก่อนลุกขึ้นแล้วพูด “ฉันยอมรับความพ่ายแพ้จากใจจริง”

เฟิงถิงเซินยังไม่ทันได้เอ่ยอะไร ผู้อาวุโสฉินก็กล่าวต่ออีกว่า “มีใครอยากสู้กับเขาไหม? ไม่ได้ต้องการจะให้ช่วยฉันเอาชนะเขาหรอกนะ แค่อย่าให้เขาชนะอย่างง่ายดายขนาดนี้ก็พอ”