เฟิงจิ่งซินวิ่งเข้ามา พูดอย่างดีใจว่า “ว้าว ของกินเยอะแยะเลย แถมยังมีชานมด้วย!”
“อืม” ฟิงถิงเซินเอ่ย “รู้ว่าพวกหนูจะมา พ่อก็เลยให้คนเตรียมไว้ให้นิดหน่อย”
ตอนที่พูด เขามองไปทางหรงฉือ เห็นหรงฉือไม่สนใจเขา สายตาก็หยุดอยู่ที่หรงอวิ๋นเฮ่อกับหรงสวิน พยักหน้าให้พวกเขาเล็กน้อย จากนั้นก็พูดขึ้นว่า “นั่งสิ”
เฟิงถิงเซินมีออร่าที่ทรงพลังมาก หลังหรงสวินกับหรงอวิ๋นเฮ่อทักทายกับคุณย่าเฟิงเสร็จ ก็เผลอทำตามคำพูดของเขาโดยไม่รู้ตัว เดินไปนั่งข้าง ๆ เฟิงจิ่งซิน จากนั้นก็รับของกินที่เฟิงจิ่งซินกับเฟิงถิงเซินส่งมาให้
หลังจากที่พวกเด็ก ๆ กินกันเรียบร้อยแล้ว เฟิงถิงเซินก็ส่งให้หรงฉือหนึ่งชิ้น พร้อมพูดว่า “ลองชิมหน่อยไหม?”
เห็นคุณย่าเฟิงมองอยู่ หรงฉือจึงรับมา แล้วพูดว่า “ขอบคุณ”
พอเธอพูดจบ ก็ยกดื่มหนึ่งอึก ถึงพบว่าเป็นเครื่องดื่มรสสตรอเบอร์รี่ที่ถูกปากเธอมาก
พอรู้ว่าพวกเธอจะไปเล่นสกีหิมะ คุณย่าเฟิงบอกกับเฟิงถิงเซินว่า “ถิงเซิน แกไปกับพวกเสี่ยวฉือ” เธอเอ่ยว่า “การเล่นสกีหิมะเป็นกิจกรรมที่อันตรายมาก เสี่ยวฉือคนเดียวดูแลเด็กสามคน เป็นเรื่องยากเกินไป แกไปช่วยเธอหน่อย ฉันมีพ่อบ้านกับป้าเฉินคอยดูแลอยู่แล้ว ไม่จำเป็นต้องให้แกคอยเฝ้าอยู่ตลอดเวลาหรอก”
หรงฉืออยากจะพูดอะไร เฟิงถิงเซินก็พูดขึ้นว่า “เข้าใจแล้วครับ”
เฟิงจิ่งซินพอรู้ว่าเฟิงถิงเซินจะไปด้วย ก็ดีใจอย่างมาก
หรงฉือ เฟิงจิ่งซินและคนอื่น ๆ นั่งอยู่ในห้องผู้ป่วยอีกสักพักหนึ่ง ก็เตรียมตัวกลับแล้ว
พอเฟิงถิงเซินเก็บเอกสารที่อยู่บนโต๊ะเรียบร้อย ก็ออกจากห้องผู้ป่วยไปพร้อมกับหรงฉือและคนอื่น ๆ
พวกเขาขับรถไปสองคัน
เฟิงจิ่งซิน หรงสวินและคนอื่น ๆ นั่งรถของหรงฉือกันหมด
พอถึงลานสกี เฟิงถิงเซินกำลังช่วยเฟิงจิ่งซินจัดเสื้อผ้าและแว่นกันลมอยู่ ในเวลานี้เอง โทรศัพท์ของเขาก็ดังขึ้นมา
เขาเดินไปไกลอีกหน่อย ค่อยรับโทรศัพท์ จากนั้นไม่นานก็พูดว่า “ฉันจะกลับไปช้าหน่อย”
เฟิงจิ่งซินถาม “คุณพ่อ ใครโทรมาเหรอคะ?”
เฟิงถิงเซินไม่ได้พูดอะไร จากนั้นก็ถามเธอว่า “ตอนเที่ยงอยากกินข้าวกับพ่อ หรืออยากกินข้าวกับแม่และคนอื่น ๆ?”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว
อยากให้ลงวันละ 10 ตอนจะขอบคุณมากค่ะ...
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีนะคะ แต่เราเติมเงินได้เมื่อซื้อบัตรเติมเงินเอไอเอสเท่านั้น เราไม่ได้มีเงินมากมายพอทำบัตเครดิตได้ ขอโทษนะคะ...