คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว นิยาย บท 238

หลังเฟิงจิ่งซินกลับไป หรงฉือก็ขึ้นไปเปิดคอมพิวเตอร์ และเริ่มทำงานของตัวเอง

ประมาณหนึ่งชั่วโมงกว่า ๆ เผยซวี่เฉินก็ส่งเอกสารบางส่วนให้เธอดูคร่าว ๆ ก่อน

หรงฉือก็เปิดดูผ่าน ๆ

สิ่งแรกที่สะดุดตาคืออสังหาริมทรัพย์สามแห่งที่เพิ่มเข้ามาใหม่ โดยตำแหน่งที่ตั้งถูกระบุอย่างชัดเจน...

พอเห็นตำแหน่งที่ตั้ง เธอก็ชะงักไปเล็กน้อย

อสังหาริมทรัพย์สามแห่งนี้ เป็นอสังหาริมทรัพย์ที่ว่างอยู่ในหมู่บ้านของฝั่งตระกูลหรง แถมสำหรับตำแหน่งแล้ว ต่างก็ค่อนข้างใกล้กับบ้านตระกูลหรง

พูดตามจริง แม้ก่อนหน้านี้เฟิงถิงเซินจะช่วยเธอซื้ออสังหาริมทรัพย์ที่อยู่ตรงหน้าบ้านตระกูลหรง แต่นี่ไม่สามารถคลายความกังวลเกี่ยวกับผลที่จะตามมาของเธอได้

อย่างไรเสีย ยายเธอชอบออกไปเดินเล่น แม้ตระกูลซุนจะไม่ได้อาศัยอยู่ตรงข้ามกับยายเธอ แต่อยู่แค่ในหมู่บ้านเดียวกัน ก็แทบจะเรียกได้ว่าเจอกันบ่อย ๆ แล้ว

เธอยังคงกังวลมากจริง ๆ

แต่ตอนนี้...

เมื่อเห็นสัญญาที่เพิ่มเข้ามาใหม่ฉบับนี้

นี่เฟิงถิงเซินกำลังช่วยเธอคลายความกังวลเกี่ยวกับผลที่จะตามมาของเธออีกครั้งอย่างนั้นเหรอ?

แม้เฟิงถิงเซินจะแค่แสดงความขอบคุณอย่างจริงใจและห้ามไม่ให้เธอคิดมากก็ตาม

แต่ไม่ว่าจะอย่างไร อสังหาริมทรัพย์สามแห่งนี้ ก็ตรงใจเธออยู่ไม่น้อยจริง ๆ

ส่วนเรื่องอื่น ๆ เธอจะไม่คิดมาก แล้วก็ไม่ใส่ใจ

เธอดูเอกสารอีกหนึ่งฉบับ

ในเอกสารระบุว่าเฟิงถิงเซินจะโอนเงินเพื่อให้เธอใช้เป็นเงินทุนหมุนเวียนก่อนหนึ่งหมื่นล้านบาท

แม้ก่อนหน้านี้เธอจะเคยเห็นความร่ำรวยของเฟิงถิงเซินมาแล้ว ทั้งในงานประมูลและตอนที่รู้ว่าเขาซื้อบ้านให้คนตระกูลหลิน

แต่พอเห็นเขาหยิบเงินหนึ่งหมื่นล้านถึงหนึ่งหมื่นห้าพันล้านบาทออกมาอย่างง่ายดาย เธอก็ยังตกใจมากอยู่ดี

หลังจากที่แน่ใจว่าไม่มีปัญหา หรงฉือก็ติดต่อหาเผยซวี่เฉิน

พอเซ็นสัญญาได้ไม่นาน เงินก็เข้าบัญชีแล้ว

ส่วนอสังหาริมทรัพย์ ทนายความของเฟิงถิงเซินยังอยู่ในขั้นตอนการโอนกรรมสิทธิ์ อีกสองวันทางเขาจะส่งมอบใบรับรองกรรมสิทธิ์อสังหาริมทรัพย์มาถึงมือหรงฉือ

หลังจัดการเรื่องพวกนี้เสร็จ เช้านี้ก็ผ่านพ้นไป

คุณยายหรงก้มหน้าอยู่พอดี จึงไม่เห็นหลินอู๋

หรงฉือก็ไม่ได้เอ่ยถึง ชักสายตากลับ คล้องแขนคุณยายหรง แล้วเดินไปทางประตูโรงพยาบาล

หลินอู๋แม้จะอยู่ชั้นล่าง นั่นหมายความว่าเฟิงถิงเซินก็คงจะยังอยู่อย่างแน่นอน

อย่างที่คาดไว้ ตอนที่หรงฉือกับคุณยายหรงเข้าไป เฟิงถิงเซินยังอยู่จริง ๆ ด้วย

พอเห็นเธอกับคุณยายหรงเข้ามา เขาก็ทักทาย

หรงฉือมีสีหน้าเย็นชา

เห็นพวกเขาเข้ามา คุณย่าเฟิงย่อมดีใจมากเป็นพิเศษอยู่แล้ว กุมมือของคุณยายหรงแล้วพูดว่า “รบกวนเพื่อนเก่าอย่างเธอมาเยี่ยมฉันอีกแล้ว”

“เป็นเพื่อนกันมานานหลายปีแล้ว ยังจะพูดแบบนี้อีก”

หรงฉือกับคุณยายหรงนั่งลง

พวกเขาต่างก็พบว่าวันนี้จิตใจกับสีหน้าของคุณย่าเฟิงดูดีกว่าเมื่อสองวันก่อนเยอะเลย

พวกเธอก็วางใจขึ้นแล้ว