วันรุ่งขึ้น
หรงฉือกลับบ้านหลังจากที่ฉู่จื่อหลานหายไข้แล้ว
เนื่องจากเธอยังไม่ได้เตรียมชุดที่จะใส่ไปร่วมงานเลี้ยงในคืนวันพรุ่งนี้เลย
ตอนบ่ายเธอจึงออกไปข้างนอก
เมื่อถึงร้านชุดราตรีหรู ผู้จัดการร้านและพนักงานหลายคนกำลังจัดชุดราตรีชุดหนึ่งอย่างพิถีพิถัน
จนกระทั่งหรงฉือเดินเข้ามาใกล้ พวกเธาถึงสังเกตเห็นเธอ
“ขอโทษนะค่ะ คุณผู้หญิง คุณต้องการอะไรไหมค่ะ?”
“ฉันขอดูก่อน”
“ได้ค่ะ”
แม้ว่าจะเธอแต่งงานเข้าตระกูลเฟิง แต่ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา เธอแทบไม่ได้เข้าร่วมงานเลี้ยงอะไรเลย
เพราะถึงแม้เฟิงถิงเซินและซางเชี่ยนต้องไปร่วมงานที่เป็นทางการ ก็ไม่พาเธอไปด้วยอยู่ดี
ส่วนคุณหญิงย่าเฟิง เธอได้ถอนตัวจากวงการนานหลายปีแล้ว และไม่สนใจเสาะหาผลประโยชน์จากการออกงานมานานแล้ว
แม้ว่าหรงฉือจะมีความรู้เกี่ยวกับชุดราตรีไม่มากนัก แต่ฉู่จื่อหลานก็ทำธุรกิจเสื้อผ้าหรูหรา เธอจึงได้เห็นและซึมซับมาบ้าง ซึ่งทำให้เธอพอจะมีรสนิยมพื้นฐานอยู่บ้าง
เพียงแต่ว่า ชุดสวยๆ ในร้านมีเยอะมากจริงๆ เห็นแล้วตาลาย
หรงฉือก็ไม่ได้ตั้งใจที่จะเลือกสรรอย่างพิถีพิถัน คิดว่าแค่พอใช้ได้ก็พอแล้ว
ในขณะที่เธอกำลังคิดเช่นนั้น ชุดราตรีที่พนักงานหลายคนยืนล้อมรอบและช่วยกันจัดเมื่อครู่ก็ปรากฏแก่สายตาของเธออย่างชัดเจน
หรงฉือถึงกับตกตะลึงไปชั่วขณะ
นั่นคือชุดราตรีเกาะอกรัดเอวผ้าบางสีม่วงพาสเทล ช่วงเอวของชุดประดับด้วยดอกไม้อย่างประณีตและงดงาม เข้ากันได้ดีกับสร้อยคอหรูหราและเลอค่าบนลำคอของหุ่นนางแบบ ผสมผสานความพลิ้วไหวกับความเลิศหรูได้อย่างสมบูรณ์แบบ
เธออดไม่ได้ที่จะเดินเข้าไปดูใกล้ๆ


VERIFYCAPTCHA_LABEL
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีนะคะ แต่เราเติมเงินได้เมื่อซื้อบัตรเติมเงินเอไอเอสเท่านั้น เราไม่ได้มีเงินมากมายพอทำบัตเครดิตได้ ขอโทษนะคะ...