“คุณ...”
หรงฉือยื่นมือออกไป “ขอบคุณสำหรับการดูแลในช่วงหลายปีที่ผ่านมานะคะ”
เจียงเจ๋อยังไม่ทันตั้งตัว แต่ก็ยื่นมือออกไปจับมือกับเธอ “เกรงใจเกินไปแล้วครับ”
หรงฉือเก็บข้าวของของตัวเองเสร็จแล้วก็จากไปทันที
เจียงเจ๋อไม่อยากจะเชื่อเลยว่าหรงฉือจะจากไปแบบนี้จริงๆ
“เหม่ออะไรอยู่?” เฉิงหยวนตบไหล่เขาเบาๆ
“หรงฉือออกจากบริษัทไปแล้ว”
เฉิงหยวนอึ้งไปชั่วขณะ “จริงเหรอ?”
เธอยอมออกจากบริษัทจริงหรือ? ทำไมเขาถึงไม่เชื่อเลยล่ะ?
เขาหัวเราะเยาะก่อนพูดว่า “ตอนนี้เธอไปแล้ว แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าเธอจะไม่หาทางกลับมา คอยดูเถอะ คาดว่าอีกไม่นาน เธอก็จะกลับมาด้วยความช่วยเหลือของคุณหญิงเฟิงนั่นแหละ”
เจียงเจ๋อไม่พูดอะไร
แม้ว่าจะดูไม่น่าเชื่อ แต่ช่วงนี้หรงฉือทำให้เขารู้สึกว่าเธอจริงจัง
หรงฉือตรงกลับบ้านทันทีหลังออกจากเฟิงซื่อกรุ๊ป
คาดว่าเฟิงจิ่งซินคงจะเอาใจกลับไปอยู่ที่หลินอู๋อีกแล้ว เพราะสองวันหลังจากนั้น หรงฉือก็ไม่ได้รับโทรศัพท์จากเธออีกเลย
กลางดึกคืนวันถัดมา เนื่องจากฉู่จื่อหลานเป็นไข้ หรงฉือจึงรีบปิดหนังสือแล้วหยิบกุญแจขับรถออกไป
วันนี้ฝนตกตลอดทั้งวัน จนป่านนี้แล้วฝนก็ยังไม่หยุดตกเลย
ฉู่จื่อหลานอาศัยอยู่ในย่านเมืองเก่า บนท้องถนนในเวลานี้ไม่มีผู้คน หรือรถสักคันเลย
เธอจึงซื้อยาที่ร้านขายยาใกล้ชุมชนที่ฉู่จื่อหลานอาศัยอยู่ ขณะที่เธอกำลังเก็บร่มขึ้นรถ จู่ๆ ประตูข้างคนขับก็เปิดออก แล้วร่างสูงใหญ่ร่างหนึ่งก็เข้ามานั่งในรถ
หรงฉือใจหายวาบ พอหันมา ปากกระบอกปืนสีดำก็เล็งมาที่เธอทันที
“อย่าขยับ”
ชายคนนั้นแต่งกายด้วยชุดดําทั้งตัว และสวมหน้ากาก เขากดปีกหมวกลงต่ำมากจนมองเห็นหน้าเขาไม่ชัด แต่สายตาที่เขามองเธอกลับเย็นชาและเฉียบคม
หรงฉือยกมือขึ้นเล็กน้อยและไม่ขยับอีก
ชายคนนั้นหยิบกระเป๋าและโทรศัพท์ของเธอไป แล้วพูดว่า “ผมจะไม่ทำอะไรคุณ แค่ไปส่งผมที่ที่ผมจะไป หลังจากนั้นคุณก็ไปได้เลย”
เขาออกคำสั่งเสียงเย็นชาทันที โดยไม่รอให้หรงฉือตอบสนอง “ขับรถ”
บริเวณรอบๆ ว่างเปล่า ไม่มีรถสักคัน และไม่มีคนสักคน แถมร้านขายยาก็อยู่ห่างออกไปอีก...


VERIFYCAPTCHA_LABEL
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีนะคะ แต่เราเติมเงินได้เมื่อซื้อบัตรเติมเงินเอไอเอสเท่านั้น เราไม่ได้มีเงินมากมายพอทำบัตเครดิตได้ ขอโทษนะคะ...