หรงฉือเปลี่ยนร้านทานข้าว เพิ่งจะได้ทานอาหาร โทรศัพท์ก็ส่งเสียงเตือนขึ้นสองครั้ง
เป็นข้อความที่ฉู่จื่อหลานส่งมาให้เธอ
หรงฉือเปิดอ่านโดยไม่คิดอะไร จึงพบว่าสิ่งที่ฉู่จื่อหลานส่งมาคือภาพสองรูป
คนในรูปคือเฟิงถิงเซินและหลินอู๋
เธอเม้มปาก ไม่ได้ตั้งใจดูให้ละเอียด กดออกมาทันที
เพิ่งกดออกมาได้ไม่นาน ก็มีเสียงเรียกเข้าจากฉู่จื่อหลาน
หรงฉือชะงักไปครู่หนึ่ง เลือกที่จะลุกขึ้นไปรับโทรศัพท์ด้านนอก“ จื่อหลาน”
“เสี่ยวฉือ เธอดูสองรูปที่ฉันส่งให้เธอเมื่อกี้หรือยัง?!”
หรงฉือดูแค่รูปเดียว มีอีกรูปที่ยังไม่ได้ดู และไม่คิดจะดูเช่นกัน
แต่เธอกล่าวว่า “ดูแล้ว”
ฉู่จื่อหลานกล่าว “รูปแรกเพื่อนฉันส่งมาให้เมื่อคืน บอกว่าเจอพวกเขาที่โรงแรม โถ่เว้ย วันสิ้นปี คิดไม่ถึงเลยว่าพวกเขา พวกเขาจะไปเปิดห้องที่โรงแรมด้วยกัน?! พวกเขาช่างหน้าไม่อาย!”
สีหน้าของหรงฉือไม่เปลี่ยนแปลง ไม่ได้ขมวดคิ้วแม้แต่น้อย ทำเพียงส่งเสียงขานรับอย่างเรียบนิ่ง
“รูปที่สองยิ่งน่าขยะแขยงไปใหญ่ เป็นรูปที่เพื่อนฉันบันทึกหน้าจอมาจากหน้าฟีดของนางมือที่สามคนนั้น เธอโพสต์รูปดอกกุหลาบและของขวัญปีใหม่ที่เฟิงถิงเซินให้ และยังถ่ายตอนที่อยู่ในโรงแรมอีกด้วย หลังจากที่ทำเรื่องอย่างว่านั้นแล้วก็พลอดรักกันอย่างหวานชื่น น่าสะอิดสะเอียนจะตาย!”
หรงฉือ “อื้อ”
เธอขานรับโดยไม่ได้คิดอะไร พลางกล่าว “กินข้าวหรือยัง?”
“ยังเลย เมื่อคืนฉลองข้ามปีกับเพื่อน ดื่มเยอะไปหน่อย ฉันเพิ่งตื่นเมื่อกี้นี้เอง ยังไม่ได้อวยพรปีใหม่ให้เธอเลย”
“ไม่เป็นไรหรอก” หรงฉือกล่าวต่อ “สุขสันต์วันปีใหม่นะ”
“อื้อ สุขสันต์วันปีใหม่นะเสี่ยวฉือของพวกเรา” กล่าวจบ ฉู่จื่อหลานกำลังคิดว่าเธอจะพูดเรื่องเฟิงถิงเซินและหลินอู๋ต่อไปดีหรือไม่ ทว่าก็เลือกที่จะไม่พูดต่อ พลางถาม “เสี่ยวฉือ ตอนนี้เธอกำลังทำอะไรอยู่?”
“มากินข้าวกับพวกคุณยายด้านนอก”
“อ้อ...” ฉู่จื่อหลานเกาหัวแกรก ๆ “ขอโทษด้วยเสี่ยวฉือ ทำให้เธอหมดอารมณ์ในการกินข้าวเสียแล้ว รู้แบบนี้คงไม่เล่าเรื่องพวกนี้ให้เธอฟังหรอก”
หรงฉือชำเลืองมองเล็กน้อย ไม่รับสายเดินเข้าห้องน้ำไปชำระร่างกายทันที
เมื่อชำระร่างกายเสร็จ เธอก็กลับมาค้นคว้าเอกสาร เพิ่งจะจดบันทึกได้ไม่นาน ก็ได้ยินเสียงรถยนต์ดังมาจากด้านนอก
หรงฉือหยุดชะงักมือที่จับเมาส์ทันที
จู่ ๆ ก็นึกถึงสายเรียกเข้าจากเฟิงถิงเซินเมื่อครู่ขึ้นมาได้
เธอขมวดคิ้ว วางเมาส์ลงทันที เดินไปที่หน้าต่าง เห็นว่าเฟิงจิ่งซินวิ่งลงจากรถมา พลางตะโกน “คุณยายทวดคะ!”
หรงฉือเม้มปาก หันตัวกลับเข้าห้อง หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู จึงพบว่าหลังจากที่เธอไม่รับสายโทรศัพท์จากเฟิงถิงเซินแล้ว เขาก็ส่งข้อความมาให้เธอ
[พรุ่งนี้มีธุระต้องไปต่างประเทศ สองสามวันนี้ฝากคุณดูแลซินซินด้วยนะ]
หรงฉือมองแล้ววางโทรศัพท์ลง
ตอนนี้เฟิงจิ่งซินวิ่งมาถึงด้านบน ผลักประตูห้องเธอเข้ามาแล้ว มองไปที่เธอ พลางพุ่งตัวเข้าสู่อ้อมอกด้วยความตื่นเต้นดีใจ “แม่คะ!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว
อยากให้ลงวันละ 10 ตอนจะขอบคุณมากค่ะ...
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีนะคะ แต่เราเติมเงินได้เมื่อซื้อบัตรเติมเงินเอไอเอสเท่านั้น เราไม่ได้มีเงินมากมายพอทำบัตเครดิตได้ ขอโทษนะคะ...