คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว นิยาย บท 274

ตอนนี้เป็นเวลาใกล้เที่ยงแล้ว

กลับไปทำอาหารกินที่บ้านคงจะไม่มีอารมณ์กิน

ที่จริงแล้ว ทุกคนก็ใช่ว่าจะอยากกินอาหารกลางวันเสมอไป

ทว่าอย่างไรก็ต้องกินข้าวอยู่ดี

หรงฉือ “พวกเรากินข้าวด้านนอกกันเถอะค่ะ”

ยายหรงพยักหน้า “ได้สิ เสี่ยวฉือหนูตัดสินใจได้เลย”

เมื่อถึงร้านอาหาร จอดรถเรียบร้อยแล้ว พวกหรงฉือและหรงฉ่างเซิ่งเพิ่งจะลงจากรถ ก็เห็นคนของตระกูลหลินและตระกูลซุน

พวกเขาก็มารับประทานอาหารที่นี่เช่นกัน

เพียงแต่ว่า พวกเขาเพิ่งมาถึง ก็มีคนจำหลินอู๋และหลินลี่ไห่ได้ เข้าไปคุยผูกสัมพันธ์กับพวกเขาอย่างกระตือรือร้น อยากจะเชิญพวกเขามารับประทานอาหารด้วยกัน

คนตระกูลหลินและตระกูลซุนก็สังเกตพวกหรงฉือแล้วเช่นกัน

คุณย่าซุนส่งรอยยิ้มเย้ยหยันมองไปที่พวกเขา

ซุนเยว่ชิงชำเลืองมองเล็กน้อย จากนั้นก็ละสายตาไปทางอื่น

หลินอู๋ก็เช่นกัน ทำเหมือนคนทั้งครอบครัวตระกูลหรงไม่ได้อยู่ตรงนั้น ไม่ได้สนใจพวกเขาแม้แต่น้อย

ตอนนี้ ผู้จัดการร้านอาหารรีบวิ่งออกมากล่าวกับหลินอู๋ว่า “คุณหลินครับ ผมเตรียมห้องส่วนตัวที่ประธานเฟิงใช้เป็นประจำไว้ให้คุณแล้ว ทุกท่านเชิญด้านในเลยครับ”

หลินอู๋พยักหน้า ไม่ได้ชำเลืองมองหรงฉืออีก พลางกล่าวกับคนที่อยากจะเลี้ยงข้าวพวกเขาว่า “ขอโทษด้วยนะคะประธานเหลียง วันนี้เป็นงานสังสรรค์ในครอบครัวพวกเรา เรื่องทานอาหารไว้คราวหน้าแล้วกันนะคะ”

ประธานเหลียงก็ไม่กล้าพูดอะไรมาก ได้ยินดังนั้นจึงรีบกล่าวว่า “ครับ ๆ งั้นผมก็ไม่รบกวนเวลาส่วนตัวของคุณหลินและครอบครัวแล้วครับ”

หลินอู๋ไม่ได้หันกลับมามองประธานเหลียงอีก เดินตามผู้จัดการร้านอาหารเข้าไปในร้านทันที

หรงฉือคิดไม่ถึงว่าจะเจอพวกเขาที่นี่

เธอจับมือคุณยายหรง ลังเลเล็กน้อย คุณยายหรงกลับแตะมือเธอเบา ๆ พลางกล่าว “เข้าไปเถอะ”

หรงฉือ “...ค่ะ”

พวกเขาเพิ่งจะก้าวเข้าไปในร้านอาหาร ก็มีบริกรร้านอาหารเดินมาพูดกับพวกเขาว่า “ต้องขอโทษด้วยครับคุณลูกค้า ห้องส่วนตัวของร้านเราทั้งหมดถูกจองไว้หมดแล้ว ไม่มีห้องว่างแล้วครับ ขอให้ทุกท่านกลับไปเถอะครับ”

หรงฉือเคยมาที่ร้านอาหารนี้

นับประสาอะไรกับ คนตระกูลจี้ โดยเฉพาะจี้หวนอิงที่ตอนนี้กำลังอยู่ในร้านอาหารของพวกเขา

เห็นว่าจี้ชิงเยว่เหมือนกำลังอยากจะออกหน้าแทนหรงฉือ ผู้จัดการร้านอาหารลนลาน รีบกล่าวกับหรงฉือทันที “เมื่อครู่เพิ่งได้ข้อมูลมาว่า ลูกโต๊ะหนึ่งของพวกเรามีธุระไม่มาแล้ว ตอนนี้มีห้องส่วนว่างหนึ่งห้องพอดี ทุกท่านเชิญด้านในเลยครับ”

หรงฉือยืนนิ่ง มองไปทางคุณยายหรง

ยายหรงกล่าว “พวกเราไปกินร้านอื่นกันดีกว่า”

หรงฉือกล่าว “ได้ค่ะ”

เธอหันไปมองจี้ชิงเยว่ “ขอบคุณนะคะคุณจี้”

จี้ชิงเยว่กล่าว “ไม่เป็นไรครับ” นิ่งไปครู่หนึ่งก็กล่าวทักทายกับคุณหรงและคนอื่น ๆ

หรงฉือและพวกคุณยายหรงออกไปแล้ว

จี้ชิงเยว่เดินเข้าไปในร้านอาหารชำเลืองมองผู้จัดการร้านอาหารเล็กน้อย

ผู้จัดการร้านอาหารเหงื่อท่วมหลัง ฉีกยิ้มทำใจดีสู้เสือ กลับไม่กล้าพูดอะไร

เห็นว่าผู้จัดการร้านไม่ได้เป็นฝ่ายบอกก่อนว่าใครเป็นคนทำให้หรงฉือต้องลำบาก จี้ชิงเยว่ก็รู้ได้ในทันทีว่าฝ่ายตรงข้ามจะต้องไม่ใช่คนธรรมดา