ตอนนี้เป็นเวลาใกล้เที่ยงแล้ว
กลับไปทำอาหารกินที่บ้านคงจะไม่มีอารมณ์กิน
ที่จริงแล้ว ทุกคนก็ใช่ว่าจะอยากกินอาหารกลางวันเสมอไป
ทว่าอย่างไรก็ต้องกินข้าวอยู่ดี
หรงฉือ “พวกเรากินข้าวด้านนอกกันเถอะค่ะ”
ยายหรงพยักหน้า “ได้สิ เสี่ยวฉือหนูตัดสินใจได้เลย”
เมื่อถึงร้านอาหาร จอดรถเรียบร้อยแล้ว พวกหรงฉือและหรงฉ่างเซิ่งเพิ่งจะลงจากรถ ก็เห็นคนของตระกูลหลินและตระกูลซุน
พวกเขาก็มารับประทานอาหารที่นี่เช่นกัน
เพียงแต่ว่า พวกเขาเพิ่งมาถึง ก็มีคนจำหลินอู๋และหลินลี่ไห่ได้ เข้าไปคุยผูกสัมพันธ์กับพวกเขาอย่างกระตือรือร้น อยากจะเชิญพวกเขามารับประทานอาหารด้วยกัน
คนตระกูลหลินและตระกูลซุนก็สังเกตพวกหรงฉือแล้วเช่นกัน
คุณย่าซุนส่งรอยยิ้มเย้ยหยันมองไปที่พวกเขา
ซุนเยว่ชิงชำเลืองมองเล็กน้อย จากนั้นก็ละสายตาไปทางอื่น
หลินอู๋ก็เช่นกัน ทำเหมือนคนทั้งครอบครัวตระกูลหรงไม่ได้อยู่ตรงนั้น ไม่ได้สนใจพวกเขาแม้แต่น้อย
ตอนนี้ ผู้จัดการร้านอาหารรีบวิ่งออกมากล่าวกับหลินอู๋ว่า “คุณหลินครับ ผมเตรียมห้องส่วนตัวที่ประธานเฟิงใช้เป็นประจำไว้ให้คุณแล้ว ทุกท่านเชิญด้านในเลยครับ”
หลินอู๋พยักหน้า ไม่ได้ชำเลืองมองหรงฉืออีก พลางกล่าวกับคนที่อยากจะเลี้ยงข้าวพวกเขาว่า “ขอโทษด้วยนะคะประธานเหลียง วันนี้เป็นงานสังสรรค์ในครอบครัวพวกเรา เรื่องทานอาหารไว้คราวหน้าแล้วกันนะคะ”
ประธานเหลียงก็ไม่กล้าพูดอะไรมาก ได้ยินดังนั้นจึงรีบกล่าวว่า “ครับ ๆ งั้นผมก็ไม่รบกวนเวลาส่วนตัวของคุณหลินและครอบครัวแล้วครับ”
หลินอู๋ไม่ได้หันกลับมามองประธานเหลียงอีก เดินตามผู้จัดการร้านอาหารเข้าไปในร้านทันที
หรงฉือคิดไม่ถึงว่าจะเจอพวกเขาที่นี่
เธอจับมือคุณยายหรง ลังเลเล็กน้อย คุณยายหรงกลับแตะมือเธอเบา ๆ พลางกล่าว “เข้าไปเถอะ”
หรงฉือ “...ค่ะ”
พวกเขาเพิ่งจะก้าวเข้าไปในร้านอาหาร ก็มีบริกรร้านอาหารเดินมาพูดกับพวกเขาว่า “ต้องขอโทษด้วยครับคุณลูกค้า ห้องส่วนตัวของร้านเราทั้งหมดถูกจองไว้หมดแล้ว ไม่มีห้องว่างแล้วครับ ขอให้ทุกท่านกลับไปเถอะครับ”
หรงฉือเคยมาที่ร้านอาหารนี้

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว
อยากให้ลงวันละ 10 ตอนจะขอบคุณมากค่ะ...
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีนะคะ แต่เราเติมเงินได้เมื่อซื้อบัตรเติมเงินเอไอเอสเท่านั้น เราไม่ได้มีเงินมากมายพอทำบัตเครดิตได้ ขอโทษนะคะ...