วันถัดมา
ตอนที่หรงฉือรับประทานอาหารเช้าเสร็จเดินขึ้นไปชั้นบนแล้ว เฟิงจิ่งซินกำลังวิดีโอคอลกับเฟิงถิงเซินอยู่
เมื่อเห็นเธอกลับ เฟิงจิ่งซินเงยหน้าตะโกนเรียก “แม่คะ!”
“อื้อ”
หรงฉือขานรับเล็กน้อย จากนั้นเปิดคอมพิวเตอร์
ทางฝั่งที่วิดีโอคอล เฟิงถิงเซินถาม “วันนี้หนูจะทำอะไรบ้าง?”
เฟิงจิ่งซินปีนขึ้นมาบนเตียง กล่าวอย่างร่าเริง “หนูอยากไปดูหนัง ตอนกลางวันหนูจะไปดูหนังกับแม่ค่ะ!”
หรงฉืออ่านเอกสารที่ตนจัดการไปเมื่อวานอย่างใจจดจ่อ
ผ่านไปครู่หนึ่ง เฟิงจิ่งซินถือโทรศัพท์เดินมาหา “แม่คะ พ่อให้หนูเอาโทรศัพท์มาให้แม่”
หรงฉือชะงักไปครู่หนึ่งจึงรับโทรศัพท์มา ชำเลืองมองเฟิงถิงเซินในโทรศัพท์เล็กน้อย เธอไม่อยากวิดีโอคอลกับเขา หงายโทรศัพท์ให้กล้องหันขึ้นเพดานทันที พลางถาม “มีอะไร?”
เฟิงถิงเซินกล่าว “ช่วงนี้รบกวนคุณดูแลซินซินด้วยนะ”
หรงฉือไม่ได้ตอบกลับอะไร สายตายังคงจดจ้องที่คอมพิวเตอร์ จิ้มคีย์บอร์ดพิมพ์แนวคิดที่ตกหล่นเมื่อวานเพิ่มไปพลางกล่าวถามเขา “มีเรื่องอื่นอีกไหม?”
“ไม่มีแล้ว” เฟิงถิงเซินพูดจบ จึงพูดต่อ “สุขสันต์วันปีใหม่นะ”
หรงฉือขานรับเล็กน้อย หลังจากที่วางสายแล้วก็คืนโทรศัพท์ให้เฟิงจิ่งซิน
เวลาใกล้เที่ยง ตอนที่หรงฉือกำลังจะพาเฟิงจิ่งซินออกจากบ้าน โทรศัพท์ของเธอก็ดังขึ้น
เป็นสายเรียกเข้าจากอวี้มั่วซวิน
เธออมยิ้มเล็กน้อย เพิ่งจะรับก็ได้ยินเสียงทุ้มต่ำของอวี้มั่วซวิน “โถ่เว้ย บังเอิญเจอพวกเขาสองคนอีกแล้ว!”
หรงฉือนิ่งไปครู่หนึ่ง เข้าใจได้ทันทีว่าสองคนที่หมายถึงคือใคร
เธอยังไม่ได้พูดอะไร อวี้มั่วซวินก็เห็นว่าเฟิงถิงเซินและหลินอู๋มองมาทางเขาแล้ว
อวี้มั่วซวิน“...”
เขากล่าว “พวกเขาเดินมาแล้ว ผมวางก่อนนะ”
หรงฉือกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง “โอเค”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว
อยากให้ลงวันละ 10 ตอนจะขอบคุณมากค่ะ...
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีนะคะ แต่เราเติมเงินได้เมื่อซื้อบัตรเติมเงินเอไอเอสเท่านั้น เราไม่ได้มีเงินมากมายพอทำบัตเครดิตได้ ขอโทษนะคะ...