คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว นิยาย บท 299

เนื่องจากสมาคมวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีเมืองตูเฉิงและองค์กรอื่น ๆ ร่วมกันเป็นเจ้าภาพงานประชุมแลกเปลี่ยนทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี เมื่อสองวันก่อนก็ได้เริ่มเปิดประชุมอย่างเป็นทางการแล้ว

ตารางงานประชุมแลกเปลี่ยนทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีในครั้งนี้จะดำเนินการติดต่อกันเป็นระยะเวลาหนึ่งเดือน มีกิจกรรมแลกเปลี่ยนความรู้รวมทั้งสิ้นเกือบสองร้อยงาน

บรรดานักวิชาการและผู้เชี่ยวชาญจากวงการวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี พร้อมด้วยวงการอุตสาหกรรมหลายท่านล้วนเข้าร่วมงานประชุมนี้

ฉางโม่เองก็ได้รับคำเชิญเช่นกัน

ประจวบเหมาะกับที่ช่วงบ่ายของวันนี้มีเวทีหลักเกี่ยวข้องกับ ‘วัสดุล้ำสมัย’ ซึ่งหรงฉือกับอวี้มั่วซวินค่อนข้างสนใจ พอหรงฉือกลับมาจากโรงพยาบาล ช่วงบ่ายจึงมุ่งหน้าไปเวทีงานประชุมแลกเปลี่ยนพร้อมกับอวี้มั่วซวิน และเจ้าหน้าที่ฝ่ายเทคนิคสองสามคนจากฉางโม่

อวี้มั่วซวินเข้าร่วมในนามประธานบริษัทฉางโม่ บริเวณที่นั่งแถวหน้าจึงมีที่นั่งไว้ให้เขาโดยเฉพาะ

ส่วนหรงฉือกับเจ้าหน้าที่ฝ่ายเทคนิคคนอื่น ๆ ของฉางโม่นั้นไปนั่งที่แถวด้านหลังตามที่เจ้าหน้าที่จัดแจงไว้ให้

พวกเขามาถึงค่อนข้างเร็ว พอนั่งประจำที่ได้สักพัก หรงฉือก็หันไปเห็นเฟิงถิงเซิน หลินอู๋และฉีอวี้หมิงทั้งสามคน

พวกเขาเองก็เห็นเธอแล้วเช่นกัน

หลินอู๋กับเฟิงถิงเซินล้วนไม่ได้ได้รู้สึกเหนือความคาดหมายเมื่อเห็นเธอ

ไม่เหมือนกับฉีอวี้หมิงที่คิดว่าเธอมาเพื่อร่วมความคึกคักด้วยเพียงเท่านั้น

หลินอู๋ไม่ได้สนใจนัก ชำเลืองมองเธอเล็กน้อย แล้วจึงดึงสายตากลับไป

เฟิงถิงเซินเองก็มองหรงฉือ แล้วจึงนั่งลงที่ที่นั่งแถวหน้า

อวี้มั่วซวินเห็นเขาแล้ว จึงเบะปากเล็กน้อย ทำเป็นไม่เห็นเขา

เฟิงถิงเซินเป็นฝ่ายเข้าหา เขายิ้มพลางกล่าวทักทาย “ประธานอวี้”

อวี้มั่วซวิน “...”

บอกแล้วไงเล่าว่าพวกเขาไม่ได้สนิทกัน ต่อไปพอเวลาเจอหน้ากันก็ไม่ต้องเข้ามาทักทาย ทำไมยังมีคนฟังไม่รู้เรื่องอีก?

สิบนาทีต่อมา งานประชุมแลกเปลี่ยนก็เริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ

นักวิชาการจากวิทยาลัยวิศวกรรมก้าวขึ้นเวที บรรยายเนื้อหาเกี่ยวกับวัสดุล้ำสมัยไปพลาง แลกเปลี่ยนความรู้กับคนด้านล่างเวทีไปพลาง

หนานจื้อจือมีฐานะพิเศษ

ทำให้วัสดุล้ำสมัยที่หรงฉือกับอวี้มั่วซวินได้สัมผัสและศึกษาวิจัยนั้นมีมากมายนับไม่ถ้วน

นักวิชาการในงานประชุมวันนี้พูดถึงวัสดุหลายอย่าง พอหรงฉือกับอวี้มั่วซวินได้ยินชื่อก็เข้าใจเรื่องคุณสมบัติพิเศษ วัตถุดิบ และเงื่อนไขการสร้างพร้อมกับด้านอื่น ๆ ของวัสดุเหล่านั้นอย่างชัดเจน...

ความรู้ของพวกเขากว้างขวาง และเข้าใจเกี่ยวกับวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีล้ำสมัยบางอย่างมากกว่าคนอื่น ๆ

แต่โลกใบนี้นั้นกว้างใหญ่ พวกเขาจึงไม่อาจเข้าใจไปเสียทุกอย่าง

การรับฟังและรวบรวมความรู้จากหลาย ๆ ทางนั้นยิ่งทำให้พวกเขาได้รับแรงบันดาลใจ

ดังนั้น พวกเขาจึงตั้งใจฟังเป็นอย่างดี

หลินอู๋เองก็ตั้งใจฟังเป็นอย่างยิ่งเช่นกัน

ตอนนี้วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีก้าวหน้าไปอย่างรวดเร็ว เนื้อหาเกี่ยวกับวัสดุล้ำสมัยนั้นค่อนข้างกว้างขวาง มีวัสดุกับความรู้มากมายที่เมื่อก่อนเธอไม่เคยได้ยิน ยิ่งไม่ได้ต้องพูดถึงเลยว่าเคยได้จับมันมาก่อน

เมื่อได้ฟังการแลกเปลี่ยนระหว่างคนบนเวทีและด้านล่างเวที หลินอู๋ก็พบว่าวิ่งที่ตนเองไม่เข้าใจนั้นยังมีอยู่อีกมากมาย

เธอจดส่วนสำคัญที่ตัวเองต้องการไว้ กะว่าวันข้างหน้าจะค่อย ๆ หาเวลามาทำความเข้าใจอย่างละเอียด

เฟิงถิงเซินนั่งอยู่บนที่นั่ง ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่ แต่ท่าทางก็ดูเหมือนว่ากำลังฟังอย่างตั้งใจเช่นกัน

เมื่อเหอหมิงผู้เป็นนักวิชาการจากวิทยาลัยวิศวกรรมบรรยายจบ เหล่าคนที่ทำงานด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีหลายคนต่างพากันดาหน้าเข้าไปหาอย่ากล้าหาญเพื่อขอให้เขาอธิบายในสิ่งที่ตัวเองไม่เข้าใจ

เมื่อสองวันก่อน หลินอู๋ได้เข้าร่วมกิจกรรมแลกเปลี่ยนอยู่หลายงาน

เธอเป็นคนโดดเด่น กอปรกับเมื่อเช้าวานที่ศาสตราจารย์หลิวก็อยู่ด้วย ศาสตราจารย์หลิวชื่นชมเธอเป็นอย่างยิ่ง จึงพาเธอไปแนะนำให้คนได้รู้จักไม่น้อย

ซึ่งศาสตราจารย์เจิงก็เป็นหนึ่งในนั้น

ศาสตราจารย์เจิงพูดจบ ก็มองไปทางหลินอู๋กับเฟิงถิงเซิน เขายิ้มพลางว่า “ที่แท้เสี่ยวอู๋ก็เป็นแฟนของประธานเฟิงนี่เอง? เมื่อวานพวกเราได้คุยกันตั้งหลายอย่าง แต่ไม่เคยได้ยินคุณพูดเลย อายุน้อยแต่ก็ยังถ่อมตัวขนาดนี้ ไม่เลวจริงๆ ”

หลินอู๋ยิ้มพลางว่า “ศาสตราจารย์ชมเกินไปแล้วค่ะ”

ทางฝั่งของพวกเขาเองก็มีคนเข้าร่วมไม่น้อย และกลุ่มของพวกเขาก็พูดคุยแลกเปลี่ยนกันมาพักใหญ่แล้ว

ตอนนี้เองที่คนข้าง ๆ ก็พูดชมขึ้นมาว่า “สมแล้วที่อวี้มั่วซวินเป็นลูกศิษย์ของอาจารย์หนานจื้อจือ ความรู้กว้างขวางมาก ๆ ถามอะไรเขา เขาก็ตอบได้หมดเลย!”

“ใช่ ๆ ๆ แล้วก็นะ อวี้มั่วซวินน่ะไม่เท่าไร นึกไม่ถึงเลยว่าคุณหรงผู้หญิงคนที่สวย ๆ ข้างกายเขาก็ยอดเยี่ยมสุด ๆ ด้วย สวรรค์ ฉันยืนฟังอยู่ข้าง ๆ นี่ถึงกับรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังฟังภาษาเทพอยู่หน่อย ๆ เชียวนะ!”

ได้ฟังถึงตรงนี้ หลินอู๋ก็ขมวดคิ้วทันที

อาจารย์เหอหมิงได้ยินเช่นนั้น ก็รู้สึกสนใจขึ้นมา

แน่นอนว่าเขาต้องรู้จักอวี้มั่วซวินอยู่แล้ว

เมื่อฟังถึงตรงนี้ เขาจึงพูดกับพวกเฟิงถิงเซินและศาสตราจารย์เจิงว่า “ผมขอตัวไปดูสักหน่อย”

ศาสตราจารย์เจิงก็สนใจเช่นกัน หลินอู๋นิ่งไปเล็กน้อย แต่ก็อยากไปด้วย

เธอมองเฟิงถิงเซินพลางว่า “จะไปดูหน่อยไหม?”

เฟิงถิงเซินยิ้ม “เอาสิ”

ฉีอวี้หมิงไม่ค่อยสนใจอะไรพวกนี้นัก แต่ก็ตามไปอยู่ดี