ไม่กี่วันต่อมา หรงฉือก็เจียดเวลามาอีก เพื่อเข้าร่วมงานแลกเปลี่ยนสองสามครั้ง
เธอก็บังเอิญพบกับหลินอู๋สองครั้งเช่นกัน
แต่สองครั้งนี้เฟิงถิงเซินล้วนไม่ได้มากับอีกฝ่ายด้วย
เดินมีนาคมฝนเริ่มตกหนักขึ้น
หรงฉือเข้าร่วมกิจกรรมแลกเปลี่ยนเสร็จ ด้านนอกฝนก็ตกแล้ว
เธอเอาร่มมา แต่วางไว้บนรถไม่ได้หยิบลงมา
เธอเดินไปทางประตูใหญ่ คิดว่าอีกเดี๋ยวรอฝนซาลงหน่อยค่อยออกไป
เธอยังเดินไปไม่ถึงประตู ก็เห็นหลินอู๋อยู่ก่อนแล้ว
หลินอู๋กำลังพูดกับใครบางคน เมื่อเห็นเธอรอยยิ้มก็จางลง
ตอนนี้เอง ร่างของเฟิงถิงเซินที่ถือร่มอยู่ก็เข้าสู่สายตาของหรงฉือ
เขาน่าจะตั้งใจมารับหลินอู๋เป็นพิเศษ
เขาถอดเสื้อนอกออก วางบนไหล่ของหลินอู๋
คนรอบข้างที่รอฝนหยุดเห็นเข้า ก็พากันเผยแววตาอิจฉา ทั้งยังมีคนอุทานออกมาว่า ‘ว้าว’ ด้วย
ตอนนี้ เฟิงถิงเซินจึงเพิ่งเห็นเธอและชะงักไป
หรงฉือไม่แสดงสีหน้าใด
เฟิงถิงเซินเก็บสายตากลับไป กางร่มขึ้นอีกครั้ง และจากไปพร้อมหลินอู๋
วันนี้ลมแรงเล็กน้อย เขาเอาเสื้อนอกให้หลินอู๋ แม้ละอองฝนจะลอยเข้าไปในร่ม ก็ถูกกันไว้ด้วยเสื้อนอกของเขา หลินอู๋ก็จะไม่เปียกฝน
เฟิงถิงเซินทำขนาดนี้ ก็พูดได้ว่าเอาใจใส่มาก
ผ่านไปไม่นาน เงาร่างของพวกเขาก็หายไปจากประตูใหญ่
หลังจากนั้นไม่นาน คนขับรถของเฟิงถิงเซินถือร่มคันหนึ่งเดินจากลานจอดรถมาที่เธอ และส่งร่มในมือให้เธอ "คุณนายครับ คุณผู้ชายให้ผมเอาร่มมาให้คุณครับ"
หรงฉือไม่รับ และพูด "ไม่เป็นไรค่ะ คุณเอากลับไปเถอะ"
ก่อนหน้านี้คุณย่าบอกว่าเพื่อเฟิงจิ่งซิน เฟิงถิงเซินจึงยอมอยู่กับเธออย่างดี

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว
อยากให้ลงวันละ 10 ตอนจะขอบคุณมากค่ะ...
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีนะคะ แต่เราเติมเงินได้เมื่อซื้อบัตรเติมเงินเอไอเอสเท่านั้น เราไม่ได้มีเงินมากมายพอทำบัตเครดิตได้ ขอโทษนะคะ...