มาถึงร้านอาหาร เข้าไปในห้องส่วนตัว หลังนั่งลง เฮ่อฉางปั่วก็รินชาให้เธอหนึ่งแก้ว และถาม "เข้าร่วมงานแลกเปลี่ยนครั้งนี้ ได้อะไรบ้างไหม?"
"พอได้อยู่บ้าง"
เธอเข้าร่วมงานแลกเปลี่ยน เพื่อกระตุ้นแรงบันดาลใจไปศึกษาข้อมูลที่หนานจื้อจือให้เธอกับอวี้มั่วซวินเมื่อไม่นานมานี้
หลังร่วมงานสองสามครั้ง เธอก็นับว่าได้แนวทางใหม่ ๆ บ้างแล้ว
หรงฉือพูด และถาม "ช่วงนี้ตานตานเป็นยังไงบ้างคะ?"
"ช่วงครึ่งปีหลังของปีที่แล้วตานตานเริ่มสุขภาพดีขึ้นมาก ปีนี้ก็เริ่มไปโรงเรียนอีกครั้งแล้ว ตอนนี้ก็มีเพื่อนใหม่ในโรงเรียนด้วย และมีความสุขมากทั้งตอนที่อยู่บ้านหรืออยู่โรงเรียน"
เฮ่อฉางปั่วพูดจบ ก็มองเธอและพูดอีกครั้ง "แต่เธอกลับพูดถึงคุณตลอด ครั้งหน้าถ้ามีโอกาส พวกเรานัดไปกินข้าวด้วยกันอีกได้ไหม?"
หรงฉือพยักหน้าพูด "ได้"
พูดเรื่องส่วนตัวจบ พวกเขาก็คุยเรื่องธุรกิจต่อ
สุดท้าย เฮ่อฉางปั่วก็คุยกับหรงฉือเรื่องการร่วมการค้าระหว่างเขากับหรงฉ่างเซิ่ง
พวกเขาพูดคุยหัวข้อนี้กันตลอดในช่วงที่กินอาหาร บรรยากาศก็นับว่าดีทีเดียว
ก่อนหน้านี้เขาอ้างตานตานเพื่อหาโอกาสเจอหน้าหรงฉือ ปกติแล้วหรงฉือจะพูดคุยกับตานตานเท่านั้น โดยไม่สนใจเขาเลย
ตอนนี้ไม่มีตานตานอยู่ พวกเขาก็ยังคุยกันได้ปกติ
เฮ่อฉางปั่วมองออก หรงฉือละทิ้งความขุ่นเคืองในอดีต และเริ่มยอมรับเขาอย่างช้า ๆ
แม้การยอมรับนี้จะไม่ใช่การยอมรับในรูปแบบความสัมพันธ์ ตอนนี้ระหว่างพวกเขาถึงขั้นยังไม่อาจเรียกว่าเพื่อนกันด้วยซ้ำ แต่เทียบกับเมื่อก่อน ก็ถือว่ามีการพัฒนามากแล้ว
กินข้าวเสร็จ หรงฉือกับเฮ่อฉางปั่วแยกกันออกไป
หลังจากแยกตัวออกมาอยู่คนเดียวเพราะยุ่งกับงาน ไม่กี่เดือนที่ผ่านมาหรงฉือจึงซื้อเสื้อผ้าน้อยมาก
ตอนนี้ใกล้เปลี่ยนฤดูแล้ว ในตู้เสื้อผ้ามีเสื้อผ้าที่ใส่ได้ไม่มากนัก

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว
อยากให้ลงวันละ 10 ตอนจะขอบคุณมากค่ะ...
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีนะคะ แต่เราเติมเงินได้เมื่อซื้อบัตรเติมเงินเอไอเอสเท่านั้น เราไม่ได้มีเงินมากมายพอทำบัตเครดิตได้ ขอโทษนะคะ...