วันนั้นหรงฉืออยู่ที่ตระกูลอวี๋ดื่มชาเล่นหมากรุกเป็นเพื่อนผู้อาวุโสอวี๋
เห็นเฟิงจิ่งซินอยากกลับตระกูลหรงไปกับเธอตอนเย็นมาก
ตอนบ่าย หรงฉือหาช่องว่าง ส่งข้อความหนึ่งไปหาเฟิงถิงเซิน ให้เขามารับคนกลับไปตอนเย็น
เธอส่งข้อความไป แต่เฟิงถิงเซินไม่ตอบ
เธอนึกว่าเฟิงถิงเซินไม่เห็น
หลังกินข้าวเย็นเสร็จ ตัวเฟิงถิงเซินไม่ได้โผล่มา แต่รถที่ส่งรถมารับเฟิงจิ่งซินที่บ้านเดิมตระกูลอวี๋กลับตรงเวลามาก
หลังเฟิงจิ่งซินขึ้นรถจากไป หรงฉือก็ขับรถออกจากบ้านเดิมตระกูลอวี๋เช่นกัน
สัปดาห์หน้าเป็นงานวันเกิดคุณย่าเฟิงแล้ว
หรงฉือตัดสินใจแล้วว่าจะไม่ไปร่วมงาน
คุณยายหรงครุ่นคิด ก็คิดว่าพวกเขาไม่ไปร่วมงานจะดีกว่า
หลังตัดสินใจแล้ว ตอนเย็นวันนั้น หรงฉือกับคุณยายหรงก็โทรไปหาคุณย่าเฟิง
ตอนที่คุณย่าเฟิงรับโทรศัพท์หรงฉือ ยังกินข้าวไม่เสร็จ
ขาของเธอเกือบหายดีแล้ว โดยพื้นฐานก็สามารถเดินได้ปกติแล้ว
หลังจากเธอเหลือบมองเฟิงถิงเซิน ก็ลุกขึ้นปลีกตัวไปที่ห้องอาหารและรับสาย ในน้ำเสียงเต็มไปด้วยรอยยิ้ม "เสี่ยวฉือ กินข้าวหรือยัง?"
"กินแล้วค่ะ"
หรงฉือเปิดลำโพงโทรศัพท์ เธออยู่กับคุณยายหรง หลังทักทายคุณย่าเฟิงสองสามประโยค จึงเพิ่งพูดจุดประสงค์ "คุณย่าคะ ขอโทษนะคะ งานวันเกิดคุณย่า หนูกับคุณยายอาจจะไปร่วมฉลองกับคุณย่าด้วยตัวเองไม่ได้"
ความจริงคุณย่าเฟิงคาดเดาไว้แล้ว
ได้ยินแบบนี้ แม้เธอจะผิดหวังเล็กน้อย แต่ก็เข้าใจได้
เธอยิ้ม และพูด "โอเค ไม่เป็นไร ย่าเข้าใจ แต่ไม่ว่ายังไงเสี่ยวฉือก็ห่างเหินกับย่าไม่ได้รู้ใช่ไหม? มีเวลาว่างก็อย่าลืมโทรหาย่าบ่อย ๆ ถ้าเจอปัญหาอะไร ต้องการให้ย่าช่วย ก็ขอแค่บอกมานะ ถ้าย่าช่วยได้ ย่าจะพยายามช่วยเต็มที่ เสี่ยวฉืออย่าเกรงใจย่านะ เข้าใจไหม?"
หรงฉือพูด "หนูเข้าใจแล้วค่ะ ขอบคุณนะคะคุณย่า"
หลังจากพวกเธอคุยกันหลายประโยค จึงเพิ่งวางสายไป

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว
อยากให้ลงวันละ 10 ตอนจะขอบคุณมากค่ะ...
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีนะคะ แต่เราเติมเงินได้เมื่อซื้อบัตรเติมเงินเอไอเอสเท่านั้น เราไม่ได้มีเงินมากมายพอทำบัตเครดิตได้ ขอโทษนะคะ...