คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว นิยาย บท 318

“สัมภาษณ์สิครับ ต้องสัมภาษณ์อยู่แล้ว!” กล่าวจบ อีกฝ่ายเป็นฝ่ายยื่นมือมาหาหรงฉือ พร้อมพูดว่า “สวัสดีครับ ผมชื่อกู้เหยียน ที่แปลว่ายืนยง ยินดีที่ได้รู้จักครับ”

หรงฉือจับมือกับอีกฝ่าย “ฉันทราบค่ะ”

ในมือเธอมีประวัติส่วนตัวของเขา

เธอมองเขา “ต่อจากนี้คุณจะยังเป็นคนสัมภาษณ์ฉันเหมือนเดิมไหมคะ หรือว่าให้ฉันสัมภาษณ์คุณ?”

กู้เหยียนมองเธอแล้วพูดยิ้ม ๆ “ได้หมดครับ”

ในประวัติส่วนตัวของกู้เหยียนระบุไว้ว่าจุดแข็งของเขาคืออัลกอริทึม หลังจากหรงฉือได้ทำความเข้าใจเกี่ยวกับความสามารถของเขาไม่ว่าจะเป็นในด้านของการทำความสะอาดข้อมูล การสกัดค่าแทนลักษณะ รวมถึงการปรับแต่งไฮเปอร์พารามิเตอร์ให้มีประสิทธิภาพสูงขึ้นแล้ว ก็ทดสอบความคิดสร้างสรรค์ของเขาในการหาวิธีแก้ไขเมื่อเผชิญกับปัญหาใหม่ด้วย

กว่าจะสัมภาษณ์เสร็จ ก็กินเวลาไปค่อนข้างมากทีเดียว

หรงฉือสามารถมั่นใจได้ว่ากู้เหยียนมีความเชี่ยวชาญในสาขานี้สูงมากจริง ๆ

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เขายังเปลี่ยนสายกลางคันเสียด้วย

ในความเป็นจริง เขาเพิ่งเข้าสู่แวดวงเอไอมาได้ปีกว่า ยังไม่ถึงสองปีด้วยซ้ำ

ภายในระยะเวลาอันสั้นเช่นนี้ ก็สามารถเรียนรู้ทักษะได้อย่างลึกซึ้งขนาดนี้แล้ว เรียกได้ว่ามีพรสวรรค์พิเศษจริง ๆ

หากพยายามเช่นนี้ไปตลอดได้ เช่นนั้นอนาคตของเขาก็จะไร้ซึ่งขีดจำกัด

หรงฉือปิดแฟ้มประวัติส่วนตัว ในท้ายที่สุด เธอถามคำถามส่วนตัวกับเขาข้อหนึ่ง “ในประวัติส่วนตัวคุณเขียนไว้ว่าคุณจัดว่าอาศัยอยู่ที่ประเทศเอนาวาเป็นหลักตั้งแต่เด็ก พอจะบอกเหตุผลที่ทำให้คุณเลือกที่จะกลับมาพัฒนาที่ประเทศจีนได้ไหมคะ?”

เมื่อครู่หรงฉือถามเขาตอนสัมภาษณ์ว่าเขาจะสัมภาษณ์เธอ หรือว่าให้เธอสัมภาษณ์เขา

ในความเป็นจริง ระหว่างพวกเขาพูดคุยแลกเปลี่ยนกัน ในขณะเดียวกันกับที่หรงฉือกำลังทำความรู้จักเขา เขาก็ได้รับรู้ถึงความเชี่ยวชาญในสายงานนี้ของหรงฉือมากขึ้นแล้วเช่นกัน

ตอนที่หรงฉือแก้ไขโค้ดยาวของเขา เขาก็รู้แล้วว่าหรงฉือมีความสามารถในการเขียนคำสั่งโค้ดที่สามารถนำไปใช้งานจริงได้แล้ว ซึ่งความสามารถในด้านนี้ของเธอเหนือกว่าเขาไปไกลมาก

ตอนนี้ได้พูดคุยกันมาตั้งเยอะแล้ว เขาจึงยิ่งค้นพบว่า ความสามารถองค์รวมของหรงฉือนั้นสูงมากจนน่ากลัว

เมื่อเห็นว่าหรงฉือตั้งท่าจะลุกขึ้นแล้วจากไป กู้เหยียนคิดเอาเองว่าเขาได้ถูกรับเข้าทำงานแล้ว จึงตามไปพูดกับเธอ “ผมเริ่มงานตอนนี้ได้เลยนะครับ ผมไม่เอาเงินเดือนก็ได้”

หรงฉือไม่สนใจเขา ผลักประตูเดินจากไปทันที

พอตกบ่าย อวี้มั่วซวินกลับมาแล้ว จึงถามเธอ “วันนี้ได้สัมภาษณ์คนที่เหมาะสมไหม?”

“มีสองคนที่ไม่เลวเลย” เอ่ยจบก็ยื่นประวัติส่วนตัวสองชุดให้กับเขา

อวี้มั่วซวินรับมาอ่านดู เมื่อเห็นกู้เหยียน ถึงกับชะงักงัน “เป็นเขา?”

หรงฉือเงยหน้า “คุณรู้จักเหรอ?”

“รู้จัก” อวี้มั่วซวินกล่าว “หัวแก้วหัวแหวนของตระกูลกู้ ได้ยินว่าก่อนหน้านี้เรียนการเงินอยู่ดี ๆ เมื่อสองปีก่อนจู่ ๆ ก็เปลี่ยนสายซะงั้น จนคนที่บ้านโมโหแทบบ้า เพราะยังไงซะ ที่บ้านก็มีธุรกิจมหาศาลรอให้เขากลับมารับช่วงต่ออยู่”

กล่าวมาถึงตรงนี้ อวี้มั่วซวินพูดอีกว่า “เมื่อไม่กี่วันก่อนเหมือนได้ยินมาว่าเขาหนีออกจากบ้าน ตอนนี้คนในบ้านต่างก็กำลังตามหาเขาอยู่ ไม่นึกว่าเขาจะแอบกลับประเทศมาคนเดียวแบบนี้”