คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว นิยาย บท 331

พวกเขานั่งลงตรงที่นั่งสำหรับผู้ชม การแข่งขันฝึกซ้อมก็เริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการพอดี

เหยาซินปั๋วกับจี้ชิงเยว่ไม่เคยมีประสบการณ์เกี่ยวกับการแข่งรถมาก่อน จึงไม่รู้ว่าจะสนับสนุนใครดี

แต่หลังจากดูไปสักพัก ตามคำอธิบายของผู้บรรยาย จึงรู้ว่านักแข่งรถหมายเลขสามสิบสามคือซีซี และนักแข่งอีกสองคนเป็นตัวเต็งในการคว้าแชมป์

สิ่งสำคัญคือ ซีซีเป็นนักแข่งรถหญิงเพียงหนึ่งเดียวในการแข่งขันครั้งนี้

ถึงขั้นทำให้ความสนใจของหลาย ๆ คนในสนามจับจ้องไปที่ซีซีคนนี้กันหมด

ยิ่งไปกว่านั้น ซีซียังแซงโค้งได้ถึงสองครั้งอย่างน่าทึ่ง จนผู้ชมทั้งสนามส่งเสียงฮือฮากันยกใหญ่

เหยาซินปั๋วอดไม่ได้ที่จะอุทานออกมาว่า “แม่เจ้า ใจกล้ามาก โคตรเท่เลย!”

เหรินจี่เฟิงรู้ว่าเหยาซินปั๋วไม่รู้ว่าซีซีก็คือหลินอู๋ พอได้ยินคำชมของเหยาซินปั๋ว เขาก็ยิ้มบาง ๆ อย่างแนบเนียน

ซีซี รั้งอันดับหนึ่งในการแข่งขันฝึกซ้อมทั้งสองนัด

เหยาซินปั๋วอดไม่ได้ที่จะพูดอย่างตื่นเต้นว่า “ซีซีคนนี้ตกลงเป็นใครกันแน่ ฉันอยากรู้จักเธอ!”

ทันทีที่เขาพูดจบ ‘ซีซี’ บนหน้าจอก็ลงจากรถและถอดหมวกกันน็อกออก ตอนที่เห็นว่าซีซีบนหน้าจอก็คือหลินอู๋ เหยาซินปั๋วถึงกับเบิกตากว้าง “ซีซีเป็นเธอได้ยังไง? นี่มัน นี่มัน...”

หลังจากตกตะลึก เขาก็รู้สึกผิดอย่างมาก “ฉัน...ฉันยังอยากจะจีบเธอเสียหน่อย สุดท้ายนายกลับบอกฉันว่าซีซีคือแฟนของเฟิงถิงเซินอย่างนั้นเหรอ?”

อย่างนี้เขาก็ไม่มีโอกาสแล้วน่ะสิ!

พอคิดแบบนี้ เขาก็หงอยไปทั้งตัว แล้วอดไม่ได้ที่จะพูดอย่างอิจฉาว่า “ที่แท้ เฟิงถิงเซินได้แฟนดีขนาดนี้เลยเหรอ?”

เวลานี้ หลินอู๋ก็เห็นพวกเขาแล้ว

ตอนที่เห็นว่าจี้ชิงเยว่ก็อยู่ด้วย เธอรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย

เธอเดินมาหาพวกเขาแล้วพูดว่า “ประธานเหริน คุณชายจี้ คุณชายเหยา ที่แท้พวกคุณก็สนใจการแข่งรถเหมือนกันเหรอคะ?”

เหรินจี่เฟิงเอ่ยปากเป็นคนแรกว่า “ก่อนหน้านี้ไม่เคยมีประสบการณ์ วันนี้ได้ยินคุณพูดถึง แล้วพวกเราก็ว่างพอดี เลยอยากจะเข้ามาดูสักหน่อย”

พูดจบ เขาก็พูดอีกว่า “คุณขับเก่งมาก ได้ที่หนึ่งทั้งสองนัดเลย ยินดีด้วยนะ”

หลินอู๋ยิ้มพร้อมกับพูดว่า “ขอบคุณค่ะ”

จี้ชิงเยว่ก็พูดขึ้นว่า “ยินดีด้วย”

หลินอู๋ “ขอบคุณค่ะ” พูดจบ เธอก็ยิ้มให้จี้ชิงเยว่แล้วพูดว่า “คิด ๆ ดูแล้ว ฉันไม่ได้เจอคุณชายจี้มาสักพักหนึ่งแล้ว เมื่อครู่มองจากไกล ๆ ยังนึกว่าดูผิดไป”

เป็นสายจากกู้เหยียน

ไม่กี่วันก่อน กู้เหยียนมีไอเดียเกี่ยวกับงานที่เธอคิดว่ามีศักยภาพพอสมควร เธอจึงจัดสรรทรัพยากรบางส่วนให้เขา และติดตามความคืบหน้าด้วยตัวเอง

ดังนั้น ช่วงไม่กี่วันนี้เธอกับกู้เหยียนจึงติดต่อเรื่องงานกันบ่อยมาก แล้วก็แลกเบอร์โทรศัพท์กันไว้ด้วย

พอเห็นสายของเขา หรงฉือคิดว่าเป็นเรื่องงาน เธอจึงรับสาย

แต่กู้เหยียนโทรมาหาเธอไม่ใช่เพราะเรื่องงาน แต่กลับถามเธอว่าในเมืองตูเฉิงมีสถานที่ไหนน่าสนใจบ้าง แล้วก็ขอให้เธอช่วยแนะนำ

หรงฉือตอบกลับไปว่า “สถานที่ที่ฉันชอบอาจจะไม่เหมาะกับคุณ คุณไม่มีเพื่อนในประเทศเลยเหรอ? คุณถามพวกเขาจะเร็วกว่าหรือเปล่า?”

กู้เหยียนบอกว่า “สถานที่ที่พวกเขาบอกผม ผมไม่สนใจเลยครับ”

พูดจบ เขาก็ได้ยินเสียงกดแป้นพิมพ์ ถามว่า “สุดสัปดาห์แล้ว คุณยังทำงานอยู่อีกเหรอ?”

หรงฉือ “อืม”

“วางแผนจะติดอยู่บ้านทั้งสุดสัปดาห์เลยเหรอ? ไม่ออกไปเดินเล่นหน่อยเหรอครับ?”

หรงฉือจ้องคอมพิวเตอร์ไปพลาง แล้วก็พูดไปพลาง “คืนนี้จะไปดูละครเวทีเป็นเพื่อนคุณยายฉันน่ะค่ะ”