เมื่อต้องรู้ว่าเธอไม่สามารถมาฉลองวันเกิดให้ตานตานได้ด้วยตัวเอง เฮ่อฉางปั่วค่อนข้างผิดหวัง แต่ก็เข้าใจจึงพูดว่า “ไม่เป็นไร เรื่องสำคัญต้องมาก่อน ตานตานต้องเข้าใจแน่”
หลังจากวางสาย หรงฉือเพิ่งจะล้างหน้าแปรงสีฟันเสร็จ โทรศัพท์ก็ดังขึ้นมาอีกครั้ง
เป็นเฮ่อฉางปั่ววิดีโอคอลมา
มีแค่ตานตานเท่านั้นที่จะใช้โทรศัพท์ของเฮ่อฉางปั่ววีดิโอคอลมาหาเธอ
พอหรงฉือเห็น ก็กดรับ ใบหน้าของตานตานปรากฏแก่สายตาในทันที หรงฉือยิ้มอย่างอ่อนโยน ยังไม่ได้พูดอะไร ตานตานก็พูดกับเธอว่า “สวัสดีตอนเช้าค่ะน้าหรง เรื่องที่คุณน้าไม่มีเวลามาฉลองวันเกิดให้หนู คุณลุงบอกหนูแล้ว ไม่เป็นไรค่ะ ครั้งนี้คุณน้าไม่ว่าง ครั้งหน้าค่อยมาฉลองวันเกิดให้หนูก็ได้”
ตานตานยังต้องไปโรงเรียน ไม่รอให้หรงฉือพูดอะไร เธอก็พูดต่อว่า “หนูได้ยินจากคุณลุงว่าคุณน้าทำเค้กให้หนูเองกับมือ แถมยังเตรียมของขวัญอย่างอื่นให้หนูด้วย ขอบคุณค่ะคุณน้า คุณน้าลำบากแล้ว อีกอย่างคุณยายบอกว่าได้รับขอบขวัญจากคนอื่นต้องเลี้ยงข้าวเขาด้วย มีร้านอาหารเปิดใหม่อยู่ร้านหนึ่ง ที่นั่นอาหารอร่อยมาก คืนนี้คุณน้าว่างไหมคะ? หนูกับคุณลุงอยากเลี้ยงข้าวคุณน้าค่ะ!”
พอได้ยินตานตานพูดยาวรวดเดียวแบบนี้ หรงฉือก็ยิ้มพร้อมกับพูดว่า “ว่างจ้ะ งั้นก็ขอบคุณตานตานแล้ว”
“น้าหรงไม่ต้องเกรงใจ การที่หนูเลี้ยงข้าวคุณน้าถือว่าสมควรทำแล้วค่ะ”
ตานตานรีบไปเรียน หลังพูดจบ และกล่าวลากับหรงฉือ ก็คืนโทรศัพท์ให้เฮ่อฉางปั่วอย่างรีบร้อน
หรงฉือนัดเวลากินข้าวเย็นกับเฮ่อฉางปั่วเรียบร้อย ก็วางสายไป
เมื่อถึงบริษัท หลงฉือก็บอกเรื่องที่พรุ่งนี้เช้าเธอจะต้องไปฐานอีกครั้งกับอวี้มั่วซวิน
อวี้มั่วซวินตบไหล่เธอเบา ๆ แล้วพูดว่า “ลำบากคุณแล้ว งานในส่วนแผนกวิจัยและพัฒนา ผมจะจัดการเอง คุณวางใจเถอะ”
หรงฉือ “โอเค”
ปกติหากไม่มีธุระอะไร หรงฉือก็จะอยู่ที่บริษัทจนถึงสองทุ่มกว่า ๆ จึงจะออกไป
แต่บ่ายวันนั้น หกโมงเย็นกว่า ๆ หรงฉือก็เริ่มเก็บของ เตรียมจะออกจากบริษัทแล้ว
กู้เหยียนเข้ามาหาเธอ เห็นเธอเหมือนจะเตรียมเลิกงาน ก็แปลกใจเล็กน้อย “วันนี้เลิกงานเร็วจังเลยนะครับ?”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว
อยากให้ลงวันละ 10 ตอนจะขอบคุณมากค่ะ...
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีนะคะ แต่เราเติมเงินได้เมื่อซื้อบัตรเติมเงินเอไอเอสเท่านั้น เราไม่ได้มีเงินมากมายพอทำบัตเครดิตได้ ขอโทษนะคะ...