คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว นิยาย บท 336

วินาทีนั้น หลินอู๋มีสีหน้าตกตะลึง ถึงกับสงสัยว่าตัวเองตาฝาดไปหรือเปล่า

แต่ภาพที่หรงฉือจับมือตานตานไว้ กับรอยยิ้มที่แต้มบนใบหน้าของเฮ่อฉางปั่วเมื่อมองหรงฉือ มันชัดเจนเสียเหลือเกิน

ทั้งหมดนี้ทำให้เธอรู้ว่าตัวเองไม่ได้ตาฝาด

แล้วก็ไม่ใช่ความฝันด้วย

หรงฉืออยู่กับเฮ่อฉางปั่ว และตานตานจริง ๆ

ดูจากบรรยากาศเวลาที่พวกเขาอยู่ด้วยกัน และการที่ตานตานจับมือหรงฉือ ไม่ใช่เฮ่อฉางปั่ว ก็พอจะเดาได้แล้วว่านี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่พวกเขาทั้งสามออกมากินข้าวด้วยกัน

ทันใดนั้น ความคิดหนึ่งก็แล่นผ่านเข้ามาในสมอง

หรือว่า หรงฉือก็คือ ‘คุณน้า’ คนนั้นที่ก่อนหน้านี้ตานตานเคยเอ่ยถึงอยู่หลายครั้ง?

แต่นี่จะเป็นไปได้อย่างไร?

ในใจเธอรู้สึกว่าเป็นไปไม่ได้ แต่ในสมองเธอกลับอดไม่ได้ที่จะนึกถึงภาพตอนเฮ่อฉางปั่วมาประชุมที่ซวิ่นตู้เมื่อปีที่แล้ว เป็นฝ่ายเดินเข้าไปทักหรงฉือก่อน

อีกอย่าง ในงานเลี้ยงช่วงหลัง ๆ มานี้ ตราบใดที่หรงฉือกับอวี้มั่วซวินอยู่ เฮ่อฉางปั่วจะเดินเข้าไปทักทาย เขาก็มักจะอยู่คุยกับพวกเขาสักพัก แทนที่จะทักทายเสร็จแล้วก็เดินจากไปทันที

ก่อนหน้านี้เธอยังคิดว่าเฮ่อฉางปั่วเป็นฝ่ายพูดคุยกับหรงฉือ และแสดงท่าทีอ่อนโยนต่อหรงฉือ เป็นเพราะไม่อยากมีปัญหากับอวี้มั่วซวิน

แต่ตอนนี้...

ดังนั้น เฮ่อฉางปั่วชอบหรงฉือจริง ๆ อย่างนั้นเหรอ?

ไม่

นี่มันเป็นไปไม่ได้

หลินอู๋ยืนอยู่กับที่ แถมยังไม่กล้าเชื่อในสิ่งที่เกิดขึ้น

หรงฉือกับเฮ่อฉางปั่วรู้จักกันมานานขนาดนี้แล้ว หากหรงฉือเป็นประเภทที่เขาชอบ เขาก็คงจะชอบเธอตั้งนานแล้ว ไม่มีทางรอมาจนถึงตอนนี้หรอก

ยิ่งไปกว่านั้น เธอไม่คิดว่ามีส่วนไหนในตัวหรงฉือที่คู่ควรกับความชอบของเฮ่อฉางปั่วเลยสักนิด

บางที เธออาจจะคิดมากเกินไป

แม้หรงฉือจะเป็นคุณน้าคนนั้นของตานตาน ก็ไม่ได้หมายความว่าเฮ่อฉางปั่วจะชอบเธอจริง ๆ ...

เห็นหลินอู๋ยืนอยู่กับที่ไม่ขยับไปไหน หลินลี่ไห่ก็เดินเข้ามาแล้วพูดว่า “เสี่ยวหลิน แกไม่เป็นไรใช่ไหม?”

หลินอู๋ได้สติกลับมาอย่างฉับพลัน จากนั้นก็ส่ายหน้าแล้วตอบกลับว่า “หนูไม่เป็นไรค่ะ”

“อืม” หรงฉือพูดอีกว่า “ฉันกำลังรีบ ขอตัวก่อนนะ”

เฮ่อฉางปั่ว “โอเค”

หรงฉือหมุนตัวกลับเข้าไปในชุมชน

หลังจากแผ่นหลังของเธอจากไปไกล เฮ่อฉางปั่วจึงจะชักสายตากลับ แล้วขึ้นรถ

เนื่องจากเฟิงจิ่งซินอยากฉลองวันเกิดให้ตานตาน ดังนั้นเฟิงถิงเซินจึงให้คนจองห้องส่วนตัวในร้านอาหารไว้

ตอนบ่ายตานตานเลิกเรียนกลับมาถึงบ้าน ตอนเห็นเค้กที่หรงฉือทำให้เธอกับตุ๊กตาที่ซื้อให้ ก็ดีใจจนยิ้มไม่หุบ

ตอนออกไปที่ร้านอาหาร เธอก็ไม่ยอมปล่อยมือ ยืนกรานจะอุ้มตุ๊กตากระต่ายตัวสูงพอ ๆ กับตัวเธอออกไปด้วยให้ได้

ตอนที่เฮ่อฉางปั่วกับตานตานมาถึงร้านอาหาร เฟิงถิงเซิน หลินอู๋ แล้วยังมีเฟิงจิ่งซินพวกเขามาถึงกันแล้ว

เฮ่อฉางปั่วผลักประตูเปิดออก หลินอู๋เห็นตุ๊กตากระต่ายที่ตานตานอุ้มอยู่ ก็จำได้ทันทีว่าเป็นตัวที่หรงฉืออุ้มในห้างสรรพสินค้าเมื่อวันก่อน

ดังนั้น คุณน้าที่ตานตานเอ่ยถึงก่อนหน้านี้ ก็คือหรงฉือจริง ๆ ด้วย!

ตานตานมีความสุขอย่างมาก เพิ่งจะเข้าประตูมาก็อุ้มตุ๊กตาเข้าไปแบ่งปันกับเฟิงจิ่งซินพูดขึ้นว่า “ซินซิน นี่เป็นตุ๊กตาที่คุณน้าให้ฉัน น่ารักและสวยมากเลยใช่ไหม?!”