คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว นิยาย บท 341

เมื่อลิฟต์เคลื่อนตัวมาถึงชั้นที่หรงฉือต้องการไป หรงฉือก็เดินออกจากลิฟต์ไปโดยไม่มองพวกหลินอู๋เลยแม้แต่น้อย

เธอไม่ได้จดจ่อความคิดอยู่กับหลินอู๋ แต่มุ่งมั่นง่วนอยู่กับงานอย่างรวดเร็ว

ไม่รู้ว่าผ่านไปเนิ่นนานเท่าไร ขณะที่หรงฉือกำลังคุยธุระกับผู้อำนวยการเฉวียนอยู่นั้น เธอได้เงยหน้าขึ้นเล็กน้อย ถึงได้เห็นเงาร่างของคุณย่าหลิน คุณยายซุน ซุนเยว่ชิงพร้อมด้วยซุนลี่เหยามาปรากฏตัวอยู่ที่หน้าประตูแผนกที่พวกเขาประจำอยู่

ผู้อำนวยการเฉวียนเองก็เห็นพวกเธอแล้วเช่นกัน

ครั้นเห็นว่าหรงฉือทำแค่มองพวกเขาเล็กน้อย แล้วก็ดึงสายตากลับมา เขาเลยคิดว่าหรงฉือไม่รู้จักคนพวกนั้น จึงพูดกับเธอเบา ๆ ว่า “พวกเขาก็คือย่า ยาย แล้วก็แม่ของผู้อำนวยการหลิน”

หรงฉือหลุบตา ตอบรับว่า “อืม” ด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

พวกคุณย่าหลินเองก็เห็นหรงฉือแล้วเช่นกัน

คงเป็นเพราะรู้ว่าฉางโม่กับซวิ่นตู้มีการร่วมมือกัน การที่อยู่ ๆ ได้เห็นหรงฉือที่ซวิ่นตู้แบบนี้ พวกคุณย่าหลินเลยไม่ได้รู้สึกแปลกใจอะไร

ยามที่คุณย่าหลินกับซุนเยว่ชิงเห็นหรงฉือ สายตาของพวกเขามีแต่ความเฉยเมย

ดึงสายตากลับไปอย่างรวดเร็ว ราวกับไม่รู้จักเธออย่างไรอย่างนั้น

พอได้เห็นหรงฉือทำงานให้หลินอู๋แล้ว ซุนลี่เหยาก็รู้สึกลำพองเป็นอย่างยิ่ง

คุณยายซุนก็ยิ้มออกมาอย่างอารมณ์ดีไม่น้อย

ซุนลี่เหยาพาพวกคุณย่าหลินเดินไปทางหรงฉือ

ช่วงบ่ายของวันที่เฟิงถิงเซินมอบซวิ่นตู้ให้หลินอู๋อย่างเป็นทางการนั้น พวกคุณย่าหลิน คุณยายซุนพร้อมด้วยซุนเยว่ชิงก็มาดูซวิ่นตู้ถึงที่

มาดูว่าบริษัทที่เฟิงถิงเซินมอบให้หลินอู่นั้น แท้จริงแล้วเป็นอย่างไร

เขาพอจะรู้จักซุนลี่เหยาอยู่บ้าง เขารู้ว่าเธอไม่เข้าใจงานในส่วนของพวกเขาเลยสักนิดเดียว

ขณะที่เขากำลังคิดจะอธิบายสักหน่อย อยู่ ๆ ก็ได้ยินหรงฉือเอ่ยปากขึ้นมาว่า “ถ้าคิดว่าพวกเรามีความสามารถไม่พอ หรือทุ่มเทให้ไม่มากพอ พวกคนใหญ่คนโตอย่างพวกคนก็ยุติสัญญาความร่วมมือได้เลย”

“เธอ...”

ซุนลี่เหยาก็แค่อยากพูดเอาสะใจชั่วครั้งชั่วคราวเท่านั้น

แม้ว่าเธอจะไม่เข้าใจเรื่องเอไอ แต่อยู่ในซวิ่นตู้มานานขนาดนี้แล้วเธอก็ไม่ได้โง่ รู้ว่าคำว่า ‘ฉางโม่’ คำนี้กลายเป็นผู้ทรงอิทธิพลในแวดวงเอไอของประเทศไปแล้ว สงสัยอะไรล้วนได้ทั้งนั้น แต่ถ้าสงสัยเทคโนโลยีของฉางโม่ ไปยั่วโทสะของอวี้มั่วซวินเข้า ฝ่ายที่เสียหาย ก็มีแค่ซวิ่นตู้เองเท่านั้น

เธอร้องเฮอะออกมา “เธอนี่พูดจาใหญ่โตจริงนะ ถ้าไม่รู้เรื่องละก็ คงคิดว่าเธอเป็นเจ้าของของฉางโม่เข้าจริง ๆ ไปแล้ว!”

หรงฉือพูดด้วยน้ำเสียงเฉยชา “ฉันจะเป็นเจ้าของได้หรือไม่ คุณซุนให้คนให้คนไปร่างหนังสือละเมิดสัญญาความร่วมมือมา แล้วดูว่าฉันจะกล้าเซ็นชื่อหรือเปล่าก็รู้แล้ว”