ยามที่หลินอู๋โทรศัพท์ เธอก็กำลังนั่งรอพนักงานมาเสิร์ฟอาหารอยู่ในห้องอาหารส่วนตัวหรูหราพร้อมกับซุนเยว่ชิง คุณย่าหลินและคนอื่น ๆ
เห็นว่าหลินอู๋สีหน้าดูไม่ดีหลังคุยโทรศัพท์จบ ซุนเยว่ชิงเลยเอ่ยถามออกไป “เป็นยังไงบ้าง? ทางอวี้มั่วซวินพูดอะไร?”
หลินอู๋กำโทรศัพท์แน่น แล้วว่า “อวี้มั่วซวินต้องการยกเลิกสัญญากับพวกเรา ทั้งยังเรียกร้องให้พวกเราจ่ายเงินชดเชยค่าที่ทำให้บริษัทเขาเสื่อมเสียชื่อเสียง”
“อะไรนะ?!”
ไม่ใช่แค่ซุนเยว่ชิงเท่านั้น กระทั่งพวกคุณย่าหลินกับซุนลี่เหยาเองต่างตกใจไปตาม ๆ กัน
ซุนลี่เหยาพูดด้วยความโมโห “เรื่องนี้ส่วนที่ควรขอโทษพวกเราก็ขอโทษไปแล้วนี่ ยัยคนชั้นต่ำหรงฉือนั่นบอกให้พี่ติดต่อไปหาคนแซ่อวี้นั่น เพื่อแสดงให้เขาเห็นว่าเราต้องการขอโทษเขาอย่างจริงใจไม่ใช่เหรอ มันไม่ได้เป็นแบบนี้หรอกเหรอ? ทำไมตอนนี้ถึงได้กลายเป็นว่าจะยกเลิกสัญญากับเราแล้วยังมาเรียกเงินชดเชยค่าเสื่อมเสียชื่อเสียงอะไรนั่นไปแล้ว?!”
ซุนเยว่ชิงเผยสีหน้าเย็นชา ได้สติอย่างรวดเร็วแล้วพูดไปว่า “แม่นั่นจงใจ”
ซุนลี่เหยาไม่เข้าใจ “อะไรนะ?”
หลินอู๋ว่า “หรงฉืออยากให้บริษัทของพวกเรายกเลิกสัญญากัน จะได้ถ่วงเวลาที่รถยนต์ไร้คนขับของบริษัทเราจะเข้าสู่ท้องตลอด”
ตอนนี้ทั้งในและนอกประเทศมีบริษัทรถยนต์ไร้คนขับอยู่นับไม่ถ้วน ถ้าพวกเราถูกถ่วงเวลา หรือดำเนินการผิดพลาดไปเพียงอย่างเดียว วันข้างหน้าความสามารถในการแข่งขันของผลิตภัณฑ์จากบริษัทพวกเราอาจจะลดลงฮวบฮาบเลยก็ได้”
ถ้าพวกเขายกเลิกสัญญากับฉางโม่จริง พวกเขาจะต้องไปหาบริษัทคู่ค้ามาทำความร่วมมือกันใหม่แน่
แล้วบริษัทคู่ค้าที่หามาใหม่นั้น อาจจะมีเทคโนโลยีสูงสู้ฉางโม่ไม่ได้ด้วยซ้ำ
ยิ่งไปกว่านั้น การจะหาบริษัทคู่ค้าใหม่ก็จำเป็นต้องใช้เงิน
แถมนั่นก็ไม่ใช่เงินจำนวนน้อย ๆ
ยกเลิกสัญญาต้องใช้เงิน หาบริษัทคู่ค้ารายใหม่ก็ต้องใช้เงิน ถ้าในภายภาคหน้าความสามารถในการแข่งขันในท้องตลอดของรถยนต์ไร้คนขับจากบริษัทพวกเขาลดลง พอลองเอาแต่ละสิ่งแต่ละอย่างมาคิดรวม ๆ กันแล้ว ความเสียหายที่พวกเขาต้องเผชิญนั้นยากที่จะคาดเดาได้ด้วยซ้ำ!
ซุนลี่เหยาก็เข้าใจจุดนี้ เธอนึกไม่ถึงเลยว่าเรื่องราวมันจะร้ายแรงถึงขนาดนี้
อย่าว่าแต่เธอเลย กระทั่งหลินอู๋กับคนอื่น ๆ ในเหตุการณ์ก็ไม่มีใครคาดคิด
ไม่อย่างนั้น พวกเธอคงไม่ใสซื่อจนคิดว่าแค่โทรศัพท์ไปขอโทษอวี้มั่วซวิน พร้อมกับเสนอเงินชดเชยให้เล็กน้อยจะจัดการเรื่องราวได้แล้วเสร็จหรอก
ซุนลี่เหยาตบโต๊ะพลางลุกขึ้นยืน “ยกเลิกสัญญาไม่ได้! ยกเลิกไม่ได้เด็ดขาด!”
หลินอู๋ไม่ได้มองในแง่ดีขนาดซุนลี่เหยา
เธอว่า “การฟ้องร้องทั้งยุ่งยากทั้งเสียเวลา ต่อให้พวกเขาแพ้ แต่ก็บรรลุเป้าหมายที่ต้องการถ่วงเวลาพวกเรา ยิ่งไปกว่านั้นคือถ้าพวกเขาชนะขึ้นมาล่ะ? ถ้าหลังจากที่พวกเราฟ้องร้องกันเสร็จแล้ว ก็ต้องไปหาบริษัทคู่ค้ารายใหม่ แบบนั้นไม่ใช่ว่าทำให้พวกเราพลาดโอกาสไปมากมายหรอกเหรอ?”
ซุนลี่เหยาถึงกับสะอึก
อยู่ ๆ ก็พูดอะไรไม่ออกขึ้นมาเสียอย่างนั้น
คุณยายซุนเองสีหน้าก็ดูไม่ดีเอาเสียเลย “ปกติเห็นแม่นั่นท่าทางอ่อนแอไม่สู้คน ไม่นึกเลยว่าแผนการจะล้ำลึก ทั้งยังชั่วร้ายถึงขนาดนี้! ดูเบาแม่นั่นเสียแล้วสิ!”
เฟิงถิงเซินยืนอยู่ข้างพวกเขามาตั้งนานแล้ว ทั้งยังทุ่มเทให้พวกเขาทั้งสองตระกูลมากมายไม่รู้ว่ามากกว่าหรงฉือกี่ร้อยเท่า
ส่วนพวกเขา เดิมทีเธอคิดว่าหรงฉือไม่มีทางมีแรงมาสู้รบตบมือแน่ นึกไม่ถึงเลยว่าจะถูกตอบโต้กลับมาไม่ให้ทันตั้งตัวแบบนี้!
ไม่ว่าจะอย่างไรก็ตาม ถ้าเป็นไปได้ การที่ไม่ต้องขึ้นโรงขึ้นศาล ไม่มีการยกเลิกสัญญา ถึงจะเป็นประโยชน์แก่พวกเขาที่สุด
เมื่อนึกถึงตรงนี้ ซุนเยว่ชิงก็มองไปทางหลินอู๋ แล้วกล่าวว่า “บอกเรื่องนี้ให้ถิงเซินรู้สักหน่อยเถอะ”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว
7เหรียญ อ่านได้กี่ตอน...
จะมีลงต่อมั้ยค่ะ...
อยากให้ลงวันละ 10 ตอนจะขอบคุณมากค่ะ...
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีนะคะ แต่เราเติมเงินได้เมื่อซื้อบัตรเติมเงินเอไอเอสเท่านั้น เราไม่ได้มีเงินมากมายพอทำบัตเครดิตได้ ขอโทษนะคะ...