คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว นิยาย บท 352

หรงฉือกลับมาที่ห้องทำงาน โทรศัพท์ก็ดังขึ้น

เป็นสายโทรเข้าของเฟิงจิ่งซิน

นึกถึงจุดประสงค์ที่เฟิงถิงเซินชวนเธอไปกินข้าวตอนอยู่ในห้องประชุมเมื่อครู่ มองสายเรียกเข้าจากเฟิงจิ่งซิน เธอไม่ได้รับสาย

เฟิงจิ่งซินโทรหาเธอติดกันสามสาย เห็นเธอไม่รับ หลังผ่านไปครู่หนึ่งก็ส่งข้อความหนึ่งมาหาเธอ

[แม่คะ เดือนหน้าหนูจะเข้าร่วมการแข่งฟันดาบ ซ้อมฟันดาบพรุ่งนี้ แม่ไปเป็นเพื่อนหนูได้ไหมคะ?]

หรงฉือเห็นข้อความนี้ มือที่ถือโทรศัพท์ก็ชะงักไปทันที

ตั้งแต่เมื่อสองปีก่อน หลังจากเฟิงถิงเซินพาเฟิงจิ่งซินไปที่ประเทศเอนาวา เรื่องต่าง ๆ ที่เกี่ยวกับเฟิงจิ่งซิน เธอก็ไม่ได้มีส่วนร่วมเลย

ตัวอย่างเช่นตลอดเวลากว่าสองปีที่ผ่านมา เฟิงถิงเซินจัดตารางเรียนอะไรให้เฟิงจิ่งซิน สมัครชั้นเรียนเสริมอะไรให้บ้าง เธอล้วนไม่รู้เลย

ก่อนที่เธอจะหย่ากับเฟิงถิงเซิน เธอเคยถามเรื่องพวกนี้กับเฟิงจิ่งซิน แต่เฟิงจิ่งซินไม่เต็มใจจะบอกเธอมากนัก

ถึงขั้นที่หากตอนนี้เฟิงจิ่งซินไม่บอกให้เธอฟัง เธอก็ยังไม่รู้จริง ๆ ว่าที่แท้เฟิงจิ่งซินก็เรียนฟันดาบด้วย

ส่วนเรื่องที่อีกฝ่ายกำลังจะเข้าร่วมการแข่งฟันดาบ เธอก็ยิ่งไม่รู้แม้แต่น้อย

ช่วงเวลาที่เฟิงจิ่งซินเติบโต ที่แท้เธอก็หายไปจากชีวิตอีกฝ่ายไปนานขนาดนี้แล้ว...

คิดมาถึงตรงนี้ หรงฉือมองข้อความที่เฟิงจิ่งซินส่งมา ผ่านไปนานก็ยังเรียกสติกลับมาไม่ได้

ทันใดนั้นเอง ด้านนอกประตูก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้น

หรงฉือได้สติกลับมา "เชิญค่ะ"

เป็นกู้เหยียน

เขาเข้ามาคุยกับเธอเรื่องงาน

ระหว่างที่คุยเรื่องงาน กู้เหยียนจริงจังมาก

พรุ่งนี้เป็นวันหยุดสุดสัปดาห์แล้ว

หลังคุยเรื่องงานเสร็จ ก็นึกได้ว่าก่อนหน้านี้อยากชวนเธอออกเดตแต่พลาดโอกาสมาโดยตลอด หลังจากเขาคุยเรื่องงานเสร็จแล้วก็ยังไม่ได้ออกไปทันที แต่เอ่ยถาม "สองอาทิตย์ก่อนผมไปดูละครเวทีมาครั้งหนึ่ง รู้สึกว่าน่าสนใจมาก บังเอิญสัปดาห์นี้มีการแสดงหนึ่งพอดี ผมวางแผนจะไปดูอีกครั้ง อยากไปด้วยกันไหมครับ?"

หรงฉือนึกถึงข้อความที่เฟิงจิ่งซินส่งมาเมื่อครู่ ก็ส่ายศีรษะและพูด "วันเสาร์ฉันมีนัดอื่นแล้ว คงไม่ได้ไปค่ะ"

เฟิงจิ่งซินเพิ่งเลิกเรียนกลับมาที่บ้าน

เธอยืนอยู่ในห้องโถงของวิลล่า มองคนรับใช้หลายคนยุ่งวุ่นวายอยู่ในบ้าน เธอพบว่าเธอไม่เห็นตัวหรงฉืออยู่ในบ้านมานานมาก ๆ แล้ว

ถึงขั้นที่ แม้แต่ครั้งล่าสุดหรงฉือกลับบ้านมาเมื่อไร เธอก็จำไม่ได้แล้ว

ได้ยินหรงฉือพูดแบบนี้ เธอก็รู้สึกหดหู่เล็กน้อย แต่เมื่อคิดว่าพรุ่งนี้เช้าหรงฉือจะไปฝึกฟันดาบเป็นเพื่อนเธอได้ เธอก็ดีใจขึ้นมาอีกครั้ง "ค่ะ หนูเข้าใจแล้ว อีกเดี๋ยวหนูจะให้พ่อส่งเวลากับสถานที่ให้แม่นะคะ"

หรงฉือได้ยินก็ชะงักไป ก่อนตอบกลับ "ได้ แม่รู้แล้ว"

พูดจบก็ถามอีกครั้ง "กลับถึงบ้านแล้วเหรอ?"

"เพิ่งถึงบ้านค่ะ"

"งั้นก็ดี" หรงฉือพูดจบ ก็พูดต่อ "แม่ยังมีงานที่ต้องทำ วางสายก่อนนะ หนูดูแลตัวเองดี ๆ ละ"

"หนูเข้าใจแล้วค่ะ แม่ก็ดูแลตัวเองดี ๆ ด้วยนะคะ"

"อืม"