หรงฉือไม่ได้ตอบ แต่ลูบศีรษะเถียนเถียนเบาๆ พลางพูดว่า “เถียนเถียนห้ามบอกเรื่องที่น้ามาส่งหนูกับซินซินนะ โอเคไหม?”
เถียนเถียนพยักหน้า “เถียนเถียนรู้แล้วค่ะ”
คราวที่แล้วซินซินโกรธมากที่เธอไปกอดพี่หรง จริงๆ แล้วเธอรู้สึกกลัวซินซินนิดหน่อย และปกติก็ไม่กล้าพูดคุยกับซินซิน
และซินซินก็อาจจะยังโกรธอยู่ เพราะซินซินจะจ้องมองเธอตาเขม็งทุกครั้งที่เห็นเธอ...
เฟิงถิงเซิน หลินอู๋ และยังมีเฟิงจิ่งซินที่อยู่ข้างหน้า ทั้งสามคนดูเหมือนครอบครัวสุขสันต์อย่างมาก
หรงฉือเห็นแล้วก็รู้สึกว่ามันดีมากจริง ๆ
เธอเบือนสายตาหนี
ผ่านไปสักพัก เธอถึงพาเถียนเถียนลงจากรถหลังจากที่เฟิงถิงเซินและหลินอู๋กลับไปแล้ว
คุณครูของเฟิงจิ่งซินรู้ว่าหรงฉือเป็นแม่ของเฟิงจิ่งซิน
เมื่อครู่ตอนเห็นคุณพ่อของเฟิงจิ่งซินมาส่งเฟิงจิ่งซินที่โรงเรียนกับผู้หญิงอีกคน เธอยังคิดว่าหรงฉือไม่ว่าง
แต่ตอนนี้...
เมื่อเห็นหรงฉือจูบมือเถียนเถียน เธอก็รู้สึกมึนงงทันที “คุณหรง คุณกับเถียนเถียน...”
“คุณนายฟางมีธุระ ก็เลยขอให้ฉันช่วยมาส่งเถียนเถียนค่ะ”
“โอ้ ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง” คุณครูถอนหายใจด้วยความโล่งอก จากนั้นพูดอ้อมค้อมว่า “เพียงแต่... เมื่อกี้เฟิงจิ่งซินก็เพิ่งมาถึงโรงเรียนเหมือนกัน แต่ว่า—”
“ฉันรู้ค่ะ” หรงฉือเอ่ยด้วยรอยยิ้ม
คุณครูยังรู้สึกมึนงง แต่เมื่อเห็นว่าหรงฉือดูเหมือนจะรู้อยู่แล้ว และดูไม่สนใจจึงไม่ได้พูดมากความ
หลังออกจากโรงเรียนอนุบาล ทันทีที่ขึ้นรถอวี้มั่วซวินก็โทรมา “จะมาถึงกี่โมง?”
“อีกสิบนาทีมั้ง”
“โอเค”
เมื่อหรงฉือมาถึงฉางโม่ อวี้มั่วซวินก็ได้มายืนรออยู่ประตูทางเข้าบริษัทก่อนแล้ว
พอเห็นเธอ เขาก็อ้าแขนเพื่อที่จะกอดเธอ “ต้อนรับกลับมา”
หรงฉือยิ้มก่อนจะโผเข้ากอดเขาแป๊บหนึ่ง
VERIFYCAPTCHA_LABEL
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีนะคะ แต่เราเติมเงินได้เมื่อซื้อบัตรเติมเงินเอไอเอสเท่านั้น เราไม่ได้มีเงินมากมายพอทำบัตเครดิตได้ ขอโทษนะคะ...