คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว นิยาย บท 363

เช้าวันต่อมา เฟิงถิงเซิน เฟิงจิ่งซินกับหลินอู๋มาถึงสนามกีฬาซึ่งเป็นสถานที่แข่งขันของเฟิงจิ่งซินแต่เช้าเลย

พอพวกเขามาถึงได้สักพัก เฮ่อฉางปั่วกับตานตานก็มาถึงแล้วเช่นกัน

เฟิงจิ่งซินเห็นพวกเขา จึงกล่าวทักทาย “คุณอาเฮ่อ ตานตาน มากันแล้วเหรอคะ?”

ตานตานเข้ามากุมมือเฟิงจิ่งซิน “เดี๋ยวก็จะลงสนามแล้ว ซินซิน เธอตื่นเต้นหรือเปล่า?”

เฟิงจิ่งซินกลับดูสงบนิ่งมาก ส่ายหน้าพลางพูด “ไม่นะ”

เฮ่อฉางปั่วยังมีธุระสำคัญต้องจัดการ เขาเพียงแค่แวะมาส่งตานตานเท่านั้น

เฟิงถิงเซินทราบว่าเขาเร่งรีบจึงกล่าว “ฉันดูแลตานตานเอง ถ้านายรีบก็ไปทำธุระก่อนเถอะ”

เฮ่อฉางปั่ว “โอเค งั้นฉันค่อยมากินมื้อกลางวันกับพวกนาย”

“ได้”

พวกเขาสองคนยังคงดูสนิทสนมกลมเกลียวกันดีขนาดนี้

เพียงแต่ว่า...

หลินอู๋ฟังที่พวกเขาคุยกัน สายตาตกอยู่บนใบหน้าของเฟิงถิงเซินสลับกับเฮ่อฉางปั่ว

ถ้าเฟิงถิงเซินรู้ว่าเฮ่อฉางปั่วชอบหรงฉือเข้าให้แล้ว ความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขา จะยังดีเหมือนกับตอนนี้หรือเปล่า?

เฮ่อฉางปั่วรู้สึกได้ถึงสายตาของเธอ จึงหันมาพยักหน้าให้เธอ โดยไม่ได้กล่าวคำใดต่อเธอ ก็หมุนกายเดินจากไปทันที

เมื่อเห็นว่าตั้งแต่เฮ่อฉางปั่วมาถึงจนกระทั่งกลับไป ล้วนไม่เป็นฝ่ายพูดกับเธอก่อนเลย หลินอู๋จึงเผยรอยยิ้มเสียดสีออกมาชั่วครู่

นับตั้งแต่เริ่มชอบหรงฉือ เฮ่อฉางปั่วก็มีแต่จะยิ่งเย็นชากับเธอขึ้นทุกทีแล้วจริง ๆ

ในขณะเดียวกัน

หรงฉือที่พักผ่อนอยู่ในบ้าน ได้รับสายจากอวี้มั่วซวิน “เที่ยงนี้ผมกับคุณพ่อคุณแม่จะออกไปกินข้าวด้วยกัน พวกท่านไม่ได้เจอคุณมาสักพักแล้ว สองวันมานี้ได้พูดถึงคุณ พวกท่านเลยอยากเจอคุณสักหน่อย คุณมากินข้าวด้วยกันสักมื้อไหม?”

หรงฉือเองก็ไม่ได้เจอหน้าคุณพ่ออวี้กับคุณแม่อวี้มาระยะหนึ่งแล้วจริง ๆ ได้ยินอวี้มั่วซวินกล่าวเช่นนี้ก็ตกปากรับคำ

ขณะใกล้ได้เวลาเที่ยงวัน เธอขับรถออกจากบ้านไป

เมื่อเธอมาถึงยังภัตตาคาร พวกอวี้มั่วซวินก็เพิ่งมาถึงเช่นกัน

เห็นเธอแล้ว คุณแม่อวี้จับมือเธอด้วยสีหน้าแช่มชื่น “ไม่เจอกันนาน เสี่ยวฉือของเรายังสวยมากเหมือนเดิมเลย”

หรงฉือกับคุณแม่อวี้กำลังคุยกันอยู่ ในขณะเดียวกัน ฉีอวี้หมิงลงมาจากบนรถ และเห็นหรงฉือ อวี้มั่วซวิน แล้วก็คุณพ่ออวี้กับคุณแม่อวี้ทั้งสี่คนเข้า เขาจึงนิ่งอึ้งไปชั่วครู่

หรงฉือเห็นเขาแล้ว รอยยิ้มพลันจืดจางลงหลายส่วน ไม่นานก็ดึงสายตากลับมา

หลังจากฉีอวี้หมิงตะลึงงัน ก็กล่าวทักทายคุณพ่ออวี้และคุณแม่อวี้ “ประธานอวี้ คุณนายอวี้”

คุณพ่ออวี้และคุณแม่อวี้พยักหน้า

“โอเค” ฉีอวี้หมิงเห็นว่าเฟิงถิงเซินไม่มีปฏิกิริยาตอบสนองต่อเรื่องนินทาที่เขานำมาแบ่งปัน วิญญาณนักนินทาของเขายังไม่ดับมอด นึกได้ว่าหลินอู๋กับเฮ่อฉางปั่วยังไม่รู้เรื่องนี้ จึงพูดในกลุ่มไลน์ให้พวกเขารับทราบ

ในเวลานี้ เฟิงถิงเซินกับหลินอู๋เพิ่งมาถึงที่ภัตตาคาร และเตรียมตัวรับประทานอาหารกัน

เฮ่อฉางปั่วก็เสร็จธุระแล้วจึงมารวมตัวกับพวกเขา

เห็นฉีอวี้หมิงกล่าวถึงพวกเขาในกลุ่มไลน์ เฮ่อฉางปั่วกับหลินอู๋จึงเปิดไลน์ดูชั่วครู่

เห็นฉีอวี้หมิงบอกว่าเจอหรงฉือกับอวี้มั่วซวิน แถมยังอยู่กับพ่อแม่เขาด้วย หลินอู๋จึงนึกไปว่าสิ่งที่เธอพูดกับคุณแม่อวี้เมื่อวานนี้กำลังจะสำแดงผลแล้ว

เธอยกมุมปากขึ้นมายิ้มเล็กน้อยโดยไม่ทิ้งร่องรอย

พ่อกับแม่ของอวี้มั่วซวินมาเจอหรงฉือ เดาว่าคงเป็นเพราะอยากจะสั่งสอนเธอสักหน่อยแหละมั้ง?

เธอเพิ่งคิดมาถึงตรงนี้ ฉีอวี้หมิงส่งข้อความใหม่มาในกลุ่มอีก 2 ข้อความ

[เมื่อกี้คุณนายอวี้กุมมือหรงฉือ พร้อมกับเรียกเธอว่าเสี่ยวฉือด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม น้ำเสียงฟังดูสนิทชิดเชื้อราวกับหรงฉือเป็นลูกสาวตัวเองอย่างไรอย่างนั้น ดูออกเลยว่าคุณนายอวี้ชอบเธอมากจริง ๆ ดูท่าว่าพวกเขาคงใกล้จะมีข่าวดีเร็ว ๆ นี้จริง ๆ แล้วแหละ!]

[วันนั้นที่วันเกิดของคุณย่าเฟิง คุณนายอวี้ก็พูดว่าขอแค่อวี้มั่วซวินกับหรงฉือพร้อม เธอก็สามารถจัดเตรียมงานแต่งให้พวกเขาได้ทุกเมื่อ ตอนนั้นฉันยังนึกว่าเธอแค่พูดไปแบบนั้น ไม่นึกว่าจะเป็นความจริง บ้าไปแล้ว!]

อ่านมาถึงตรงนี้ หลินอู๋นิ่งอึ้งไปครู่หนึ่ง

พอดึงสติกลับมาได้ เธอพลันสีหน้าเปลี่ยนทันควัน