คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว นิยาย บท 365

หลังจากยืนยันแน่นอนแล้วว่าจะยกเลิกสัญญา หลินอู๋โทรศัพท์บอกเรื่องนี้กับเฟิงถิงเซิน

“ที่งานประมูลวันนั้น ฉันพลั้งปากพูดผิดไประหว่างคุยกับคุณนายอวี้ จนคุณนายอวี้จับจุดอ่อนได้ และอวี้มั่วซวินแสดงท่าทีชัดเจนมากว่าไม่อยากร่วมมือกับซวิ่นตู้แล้ว ต่อให้สู้คดีแล้วสุดท้ายฉันเป็นฝ่ายชนะ ก็ยากที่จะรับประกันได้ว่าในอนาคตพวกอวี้มั่วซวินจะไม่หาโอกาสก่อเรื่องขึ้นมาอีก ในเมื่อพวกเขาไม่ปรารถนาที่จะร่วมงานกับซวิ่นตู้ ฉันว่ารีบยกเลิกสัญญาซะดีกว่า แล้วหาพาร์ตเนอร์ใหม่ก็ไม่ใช่เรื่องเสียหายอะไร”

เฟิงถิงเซินไม่ได้ถามเธอว่าไปพูดอะไรมาถึงทำให้คุณนายอวี้จับจุดอ่อนได้

พอได้ยินแบบนั้น เขากล่าว “ในเมื่อตัดสินใจแล้ว งั้นก็ยกเลิกสัญญาเถอะ ในส่วนของค่าใช้จ่ายสำหรับการยกเลิกสัญญา อยากจะให้ผมช่วยไหม?”

บอกตามตรง หลินอู๋ได้ยินเฟิงถิงเซินพูดอย่างนี้ ความจริงเธอก็หวั่นไหวอยู่เหมือนกัน

เพียงแต่ว่านับจากที่ครอบครัวเธอย้ายมายังเมืองตูเฉิง เฟิงถิงเซินทุ่มเทเพื่อเธอกับคนในครอบครัวเธอมามากเกินไปแล้ว

ยิ่งไปกว่านั้น ถ้าทางฝั่งของเธอเองไม่ว่าอะไรก็เอาแต่รอให้เขาออกเงินช่วยเหลือเพื่อจัดการแก้ไขให้ทุกเรื่องละก็ ถึงแม้เธอจะดีเลิศเลอและดึงดูดใจเขาเพียงใด พอหลายครั้งเข้าก็รับรองได้ยากว่าเขาจะรู้สึกนึกรำคาญใจขึ้นมาในสักวันหนึ่งหรือไม่

เธอรู้ดีว่าจะปล่อยให้เป็นเช่นนั้นไม่ได้

ดังนั้น เธอพูด “ไม่ต้องหรอก ฉันจัดการเองได้”

“โอเค” เฟิงถิงเซินเอ่ยจบ ก็ถามอีก “หลังยกเลิกสัญญากับฉางโม่ต้องรีบหาพาร์ตเนอร์ใหม่ให้เร็วที่สุด เรื่องนี้ให้ผมช่วยคุณจัดการไหม?”

เดิมทีช่วงนี้หลินอู๋รู้สึกหงุดหงิดใจตลอดเวลาเพราะหลงกลหรงฉือกับอวี้มั่วซวินเข้าให้แล้ว พอมาตอนนี้ได้ยินเฟิงถิงเซินกล่าวเช่นนี้ เธอพลันอารมณ์ดีขึ้นมาก ความรู้สึกอบอุ่นและหวานชื่นพรั่งพรูขึ้นมาในใจ แม้กระทั่งน้ำเสียงก็อ่อนโยนลงหลายส่วนอย่างควบคุมไม่ได้

“โอเค ขอบคุณนะ ถิงเซิน”

เรื่องการยกเลิกสัญญากับซวิ่นตู้ อวี้มั่วซวินและหรงฉือยกให้ทนายเป็นคนจัดการ

ขณะได้รับบันทึกข้อตกลงยกเลิกสัญญาที่ฉางโม่ร่างขึ้นมา และเห็นค่าชดเชยเป็นจำนวนเงินกว่า 1.5 พันล้าน หลินอู๋ก็ขมวดคิ้วมุ่น

ตอนที่ฉางโม่กับซวิ่นตู้ร่วมมือกันใหม่ ๆ ฉางโม่ยังไม่ได้มีชื่อเสียงโด่งดังและเป็นบริษัทที่มีความสำคัญในแวดวงเอไออย่างทุกวันนี้

เมื่อเทียบกับสัญญาที่ทั้งสองฝ่ายตกลงเซ็นร่วมกันในตอนแรกแล้ว ค่าชดเชยกว่า 1.5 พันล้านก็ถือว่าเป็นจำนวนเงินที่สูงไปหน่อยจริง ๆ

“1.5 พันล้านกว่า?”

เห็นตัวเลขของค่าชดเชยกรณียกเลิกสัญญานี้แล้ว ซุนลี่เหยาก็ขมวดคิ้วเช่นกัน

ไม่ใช่เพราะเธอรู้สึกว่านี่เป็นจำนวนเงินที่สูงเกินจนโอเวอร์ หากแต่คิดว่าหรงฉือกับอวี้มั่วซวินเรียกร้องมากจนเกินไป

ถ้าเป็นช่วงก่อนที่พี่สาวเธอจะได้รู้จักกับพี่เขย ด้วยฐานะทางบ้านของพวกเขาทั้งสองตระกูล ให้พวกเขาหาเงิน 1.5 พันล้านในเวลาอันสั้น ก็เท่ากับเอาชีวิตพวกเขาจริง ๆ

ทว่าตอนนี้…

จำนวนเงิน 1.5 พันล้านนี้ มองแวบแรกก็เยอะพอดู แต่ก็...เหมือนว่าไม่ได้เยอะเป็นพิเศษแต่อย่างใด

อย่างไรเสีย สุ่มหยิบเครื่องประดับที่พี่เขยมอบให้พี่สาวเธอมาสักชิ้นก็ราคาเป็นร้อยล้านแล้ว ของขวัญวันเกิดของคุณย่าหลินก็หลายร้อยล้านเช่นกัน แล้วไหนจะวิลล่าราคากว่า 3 พันล้านที่พี่เขยมอบให้อาหญิงของเธออีก

อ้อ แล้วยังมีบริษัทซวิ่นตู้ที่พี่เขยยกให้พี่สาวเธออีก นั่นก็มีมูลค่าหลายพันล้านเหมือนกัน

หลินอู๋พูด “ทุกคนช่วยกันออกคนละนิดคนละหน่อยแล้วกัน”

เซี่ยงหรูฟางไม่อยากเจียดทรัพย์ จึงพูดอย่างอดไม่ได้ว่า “ถ้าอย่างนั้น ให้ถิงเซินช่วยดีกว่าไหม?”

หลินอู๋ยังไม่ปริปากพูด ซุนเยว่ชิงก็เอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชา “พี่สะใภ้ ในเวลาปกติพี่จะรับของจากคนอื่นยังไงก็ได้ แต่พี่จะแบมือขอจากเขาโต้ง ๆ ไม่ได้ ยิ่งไม่สมควรขอร้องให้อีกฝ่ายช่วยเหลือทุกเรื่อง พี่เข้าใจไหม?”

ถ้าขอมากไป เฟิงถิงเซินจะเริ่มรู้สึกไม่ชอบใจเอาได้

ทั้งผลดีและผลเสียของเรื่องนี้ ก่อนหน้านี้ซุนเยว่ชิงกับหลินอู๋ก็พูดกับพวกเขาไปแล้ว

เซี่ยงหรูฟางย่อมเข้าใจดี

แต่เธอก็แค่รู้สึกเสียดายไม่ใช่หรืออย่างไร?

ทว่า ลูกสาวตัวเองเป็นต้นเหตุของเรื่องนี้ อีกอย่าง 1.5 พันล้านดูแวบแรกก็เยอะจริง ๆ แต่หลังจากหลินอู๋แต่งงานกับเฟิงถิงเซิน อย่าว่าแต่ 1.5 พันล้านเลย ต่อให้เป็น 1.5 หมื่นล้านหรือแม้กระทั่ง 1.5 แสนล้าน เสี่ยวอู๋แค่พูดคำเดียวก็ได้แล้วไม่ใช่หรือ?

ยิ่งไปกว่านั้น ซวิ่นตู้อนาคตสดใสขนาดนี้ พอรถยนต์ไร้คนขับของซวิ่นตู้เปิดตัววางขายในตลาดแล้ว เดาว่าคงได้กำไรกลับมาอย่างง่ายดายแน่นอน

นึกมาถึงตรงนี้ เซี่ยงหรูฟางก็ไม่ได้พูดอะไรอีก

ถึงแม้ว่าคนอื่น ๆ ไม่ได้พูดอะไร แต่ก็คิดเหมือนกันกับเซี่ยงหรูฟาง