คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว นิยาย บท 366

ไม่นานหลินอู๋ก็ได้เซ็นชื่อลงบนหนังสือข้อตกลงยกเลิกสัญญา

ส่วนเงินชดเชย เธอให้คำมั่นสัญญาว่าจะจ่ายให้ครบตามกำหนดแน่นอน

หลังจากได้รับข่าวแล้ว อวี้มั่วซวินส่งเสียงฮึดฮัดออกมาหนึ่งที “เธอรวดเร็วทันใจดีนะ”

เรื่องต่อจากนี้ให้ทนายเป็นฝ่ายติดตาม หลังจากหลินอู๋เซ็นหนังสือยกเลิกสัญญา หรงฉือกับอวี้มั่วซวินก็ไม่สนใจเรื่องนี้อีกต่อไป

หลายวันถัดมา หนานจื้อจือหยุดพักร้อน พวกเขาอาจารย์ลูกศิษย์ทั้งสามก็ไม่ได้พบหน้ากันมาพักหนึ่งแล้ว จึงนัดออกมารับประทานอาหารด้วยกัน

ตอนเที่ยง หรงฉือกับอวี้มั่วซวินออกจากบริษัท เพิ่งมาถึงภัตตาคาร ก็ปะหน้ากับกลุ่มหลินอู๋และเฟิงถิงเซินที่หน้าทางเข้าภัตตาคาร

ผู้ที่มากับพวกเขาด้วยคือประธานเจี่ยซึ่งเป็นประธานใหญ่จากบริษัทเอไออีกแห่งหนึ่งในประเทศจีน

ประธานเจี่ยรู้จักมักจี่กับอวี้มั่วซวิน และมีความสัมพันธ์ที่ถือว่าไม่แย่นัก เวลาเจอหน้าก็มักจะนั่งลงพูดคุยกันประจำ

ตอนนี้ ประธานเจี่ยเห็นอวี้มั่วซวินแล้ว จึงเป็นฝ่ายริเริ่มกล่าวทักทายก่อน “ประธานอวี้”

อวี้มั่วซวินไม่แม้แต่จะมองเฟิงถิงเซินกับหลินอู๋ ยิ้มรับพร้อมตอบกลับทันที “ประธานเจี่ย”

ประธานเจี่ยก็รู้ว่าซวิ่นตู้มาหาเขาหลังจากยกเลิกสัญญากับฉางโม่

เห็นอวี้มั่วซวินที่มีแววตาเย็นชาขณะมองเห็นเฟิงถิงเซินกับหลินอู๋ โดยไม่มีทีท่าว่าจะทักทายอีกฝ่ายเลย ก็นึกไปว่าพวกเขาคงไม่พอใจต่อกันเพราะเรื่องยกเลิกสัญญา อวี้มั่วซวินถึงได้หมางเมินต่อพวกหลินอู๋ขนาดนี้

เมื่อก่อนตอนที่เฟิงถิงเซินกับหลินอู๋เห็นอวี้มั่วซวิน ถึงแม้ว่าอวี้มั่วซวินจะเย็นชาเพียงใด พวกเขาก็มักจะกล่าวทักทายเขาก่อนเสมอ

แต่ว่าครั้งนี้ พวกเขาทั้งสองต่างไม่ได้เป็นฝ่ายพูดกับอวี้มั่วซวินก่อนเลย

สายตาที่หลินอู๋มองอวี้มั่วซวิน ก็เย็นชากว่าแต่ก่อนขึ้นไม่น้อย

ส่วนหรงฉือ หลินอู๋ยังคงคร้านที่จะมองเธอแม้เพียงแวบเดียวเช่นเคย

อวี้มั่วซวินกับหรงฉือก็ไม่อยากมองพวกเขาให้เปลืองสายตาเช่นกัน หลังจากทักทายประธานเจี่ยเสร็จ พวกเขาชิงเดินเข้าไปด้านในก่อน

หลังออกจากลิฟต์มา แล้วเข้าไปในห้องอาหารส่วนตัว อวี้มั่วซวินถึงค่อยเบะปากพูดอย่างเย็นชาว่า “เพิ่งยกเลิกสัญญากับเราไป ก็ไปร่วมมือกับอิงเกอทันที เฟิงถิงเซินช่างมีเงินเหลือเฟือจริง ๆ”

บริษัทอิงเกอของประธานเจี่ยก็จัดว่าเป็นหนึ่งในไม่กี่บริษัทชั้นแนวหน้าของแวดวงเอไอเหมือนกัน

ร่วมงานกับอิงเกอ แค่ในด้านของมูลค่าการร่วมมือ เดาว่าคงเป็นสองเท่าของมูลค่าสัญญาที่พวกเขาได้ตกลงร่วมมือกันในตอนนั้นเสียอีก

หรงฉือนั่งลง รินน้ำมาแก้วหนึ่ง ก่อนพูด “เพราะระบบภาษาโปรแกรมของอิงเกอ ในปีที่ผ่านมา บริษัทเขาจึงเป็นอันดับหนึ่งในประเทศจีน โดยไม่มีคู่แข่งเทียบเคียงได้เลย เขาเลือกประธานเจี่ย ก็ไม่เห็นมีอะไรน่าแปลกใจสักนิด ยิ่งไปกว่านั้น นี่เป็นทางเลือกที่ดีที่สุดสำหรับพวกเขาแล้ว ที่จะอุดรูรั่วของโอกาสที่เสียไปหลังจากยกเลิกสัญญากับเรา”

“พวกเขาไม่มีเหตุผลที่จะไม่เลือกอิงเกอ”

เหตุผลนี้อวี้มั่วซวินย่อมเข้าใจดี

แต่ยิ่งเข้าใจเหตุผลดีเท่าไร เขาก็ยิ่งมีน้ำโหมากเท่านั้น

อวี้มั่วซวินยิ่งคิดยิ่งโมโห เขากล่าว “ถ้างั้นค่าชดเชยของซวิ่นตู้ เดาว่าก็คงเป็นเฟิงถิงเซินที่ออกให้แหละมั้ง?”

หรงฉือไม่ได้ตอบ

ในเวลานี้ หนานจื้อจือได้มาถึงแล้ว

เรื่องที่ฉางโม่กับซวิ่นตู้ยกเลิกสัญญาการร่วมมือ เขาก็ได้ข่าวมาแล้วเหมือนกัน

อีกทั้งได้ยินมาว่าเป็นเพราะหลินอู๋รู้สึกว่าอวี้มั่วซวินไม่มีความจริงใจที่อยากจะร่วมมือกับพวกเขาต่อแล้ว ครั้งนี้ถึงฉางโม่ไม่ยกเลิกสัญญา แต่ด้วยท่าทีของอวี้มั่วซวินที่ปฏิบัติต่อซวิ่นตู้แล้ว คาดว่าเป็นไปได้สูงที่พวกเขาจะต้องหาเรื่องซวิ่นตู้ในภายหลังอีกแน่

ด้วยเหตุนี้เอง เพื่อเป็นการป้องกันปัญหาในระยะยาว เธอจึงเห็นด้วยกับฉางโม่ที่เรียกร้องให้ยกเลิกสัญญา

เพียงแต่ฉางโม่กับซวิ่นตู้เพิ่งแตกหักกันมา ไม่ทันไรก็นัดมากินข้าวด้วยกันแล้วเหรอ?

ไม่ว่าจะมองมุมไหนก็ไม่น่าเป็นไปได้เลย

แต่...

หลินอู๋รู้ว่าเขาคิดอะไรอยู่ จึงชิงตอบคำถามของเขาก่อน “ไม่ใช่ค่ะ พวกเราก็แค่บังเอิญเจอเหมือนกัน”

เหรินจี่เฟิง “แบบนี้นี่เอง”

เขานึกไว้แล้วเชียว...

หรงฉือกับอวี้มั่วซวินไม่มีความสนใจที่จะอยู่พูดคุยเพื่อรักษามารยาทกับเหรินจี่เฟิงรวมถึงพวกเฟิงถิงเซิน

หรงฉือกำลังคิดจะพูดบางอย่าง แต่อวี้มั่วซวินนำหน้าเธอไปก้าวหนึ่ง กล่าวกับหนานจื้อจือก่อนเลยว่า “อาจารย์ พวกเราไปกันเถอะครับ”

หนานจื้อจือพยักหน้า กำลังทำท่าจะหมุนกายจากไป เหรินจี่เฟิงเห็นท่าทางเย็นชาปานนั้นของหรงฉือกับอวี้มั่วซวิน โดยไม่เห็นเขากับเฟิงถิงเซินและพวกหลินอู๋อยู่ในสายตาเลย เขาจึงสีหน้าเย็นชาลงเช่นกัน พร้อมกับเดินมาข้างหน้าฉับพลัน ก่อนเอ่ยปากพูด “คุณหนาน พ่อของผมคือเหรินอี้อัน ช่วงก่อนหน้านี้พวกเราเคยพบกันแล้ว ไม่ทราบว่าคุณยังพอจำได้หรือเปล่าครับ?”

“จำได้” หนานจื้อจือมองไปที่เขา “แล้วยังไงต่อ?”