หรงฉือก็คิดแบบเดียวกัน
เธอตอบกลับ [ไม่ว่าง และขอให้คุณรักษาสัญญาด้วย คอยดูเธอไว้ อย่าให้เธอไปโผล่ที่บ้านยายฉันได้]
ผ่านไปครู่ใหญ่ เฟิงถิงเซินถึงค่อยส่งข้อความตอบกลับมา [โอเค]
ต่อจากนั้น เฟิงถิงเซินไม่ได้ติดต่อเธออีกเลย
บ่ายวันที่สามของการหยุดยาวช่วงวันแรงงานแห่งชาติ ระหว่างทริปที่หรงฉือกับคนในครอบครัวเตรียมตัวจะมาล่องเรือยางในแหล่งท่องเที่ยวแห่งหนึ่ง ฉู่จื่อหลานได้ส่งรูปถ่ายมาให้เธอรูปหนึ่ง
คนที่อยู่ในรูปก็คือหลินอู๋
ตอนนี้ตัวฉู่จื่อหลานอยู่ที่ประเทศกอนอรา ช่วงนี้ยุ่งอยู่กับงานแฟชั่นโชว์ตลอด
หรงฉือเห็นรูปถ่ายแล้ว ตอบกลับเธอไป [หล่อนกำลังดูโชว์ของเธออยู่เหรอ?]
ฉู่จื่อหลาน [ใช่! ซวยจริงๆ!]
ตามด้วยข้อความใหม่ที่เธอส่งมา [มียัยนั่นคนเดียว ไม่เห็นเฟิงถิงเซินเลย]
หรงฉือตอบเพียง [อืม] คำเดียว ไม่ได้สนใจเรื่องนี้นัก จึงถามเธอว่า [เมื่อไรจะกลับประเทศจีน?]
ฉู่จื่อหลาน [ยังไม่แน่ใจเลย]
ฉู่จื่อหลานยังมีงานต้องจัดการ พวกเธอคุยกันได้ไม่กี่คำ ฉู่จื่อหลานก็ไปเสียแล้ว
ผ่านไปสิบกว่านาที ฉู่จื่อหลานวิดีโอคอลมาหาเธอ
หรงฉือนิ่งไปเล็กน้อย เธอเพิ่งกดรับสาย ร่างของหลินอู๋กับเฟิงถิงเซินก็ปรากฏสู่สายตาเธอทันที
ฉู่จื่อหลานส่งเสียงชิออกมาหนึ่งที ก่อนพูดกับเธอด้วยเสียงเบา “เพิ่งมาถึงน่ะ ตอนนี้โชว์จบแล้ว เขาคงตั้งใจมารับยัยนั่นกลับแหละ”
เห็นได้ชัดว่าหลินอู๋มีคนรู้จักอยู่ที่นั่น และกำลังสนทนากับอีกฝ่ายอย่างตั้งอกตั้งใจ เฟิงถิงเซินรอเธออยู่ข้าง ๆ ด้วยความใจเย็น มองเธอพูดคุยเสวนากับอีกฝ่าย
อวี้มั่วซวินบอกว่าเขาไปทำงานต่างประเทศต้องพาหลินอู๋ไปด้วยแน่ ก็เป็นอย่างที่เขาคาดเดาไว้จริง ๆ
แต่ทว่า...
เห็นเพียงร่างเงาของพวกเขาสองคน ไม่เห็นตัวเฟิงจิ่งซิน เธอจึงเริ่มขมวดคิ้ว
ทันทีที่เธอนึกมาถึงตรงนี้ ภาพบนจอเกิดสั่นไหวขึ้นมาฉับพลัน หรงฉือนึกว่าเกิดเรื่องอะไรสักอย่างขึ้นกับฉู่จื่อหลานแล้ว
แต่พอตั้งใจเพ่งดูอีกทีถึงค้นพบว่าเฟิงถิงเซินมองตรงมาที่กล้องพอดี
ชัดเลยว่าเขาน่าจะเห็นฉู่จื่อหลานแล้ว
ฉู่จื่อหลานถูกเขาจ้องจนอกสั่นขวัญแขวน ยังไม่ทันได้ตั้งสติ เฟิงถิงเซินก็เบือนสายตาหนีราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว
อยากให้ลงวันละ 10 ตอนจะขอบคุณมากค่ะ...
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีนะคะ แต่เราเติมเงินได้เมื่อซื้อบัตรเติมเงินเอไอเอสเท่านั้น เราไม่ได้มีเงินมากมายพอทำบัตเครดิตได้ ขอโทษนะคะ...