วันอาทิตย์คือเทศกาลวันแม่
เฟิงจิ่งซินมาบ้านตระกูลหรงตั้งแต่วันแต่วันเสาร์แล้ว
คนขับรถของเฟิงถิงเซินเป็นคนมาส่งเธอ
ของขวัญวันแม่ที่เฟิงจิ่งซินให้เธอคือการ์ดทำมือหนึ่งแผ่นด้านบนเขียนว่า ‘แม่คะ สุขสันต์วันแม่’ หกคำ
“สวยไหมคะ? คุณครูบอกว่าให้พ่อช่วยทำได้ แต่ช่วงนี้ไม่มีเวลาว่าง หนูทำเองตั้งแต่การจัดวางองค์ประกอบ วาดรูป ติดรูปหัวใจเลยนะคะ”
หรงฉือก็ไม่ได้เห็นเฟิงจิ่งซินทำการบ้านมาสักระยะหนึ่งแล้วเช่นกัน
ตัวหนังสือของเธอนับวันยิ่งสวยขึ้นเรื่อย ๆ
หรงฉือได้ยินดังนั้น มองดูการ์ดในมือตัวเอง จู่ ๆ ก็นึกถึงปีที่แล้วตอนที่เธอตั้งใจบินไปประเทศเอนาวาเพื่อไปฉลองวันเกิดกับเธอและเฟิงถิงเซิน เธอกลับยุ่งอยู่กับการขัดเงาสร้อยข้อมือให้หลินอู๋
และฟังจากที่เฟิงจิ่งซินพูด สร้อยข้อมือเส้นนั้นน่าจะเป็นสิ่งที่เธอและเฟิงถิงเซินทำขึ้นมาด้วยกัน
เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ หรงฉือสีหน้าไร้การเปลี่ยนแปลง
เธอทำเพียงค่อย ๆ ปิดการ์ดลง พลางกล่าว “สวยมากเลย ขอบใจจ้ะ”
วันที่สองของเทศกาลวันแม่ หรงฉือได้รับสายจากหนานจื้อจือ ในคืนวันนั้น เธอก็มุ่งหน้าไปที่ฐานอีกครั้ง
จี้ชิงเยว่เข้ามาที่ศูนย์ข้อมูล เมื่อเห็นหรงฉือกำลังยุ่งวุ่นวายกับการทำงาน เขาหยุดฝีเท้าทันที
หรงฉือไม่ได้สังเกตเห็นเขาในทันที
ผ่านไปสักพักหนึ่งหนึ่งหลังจากที่เธอหยิบแก้วมาจิบน้ำ ตอนที่วางแก้วลงกำลังจะไปวิเคราะห์ข้อมูลต่อ ในที่สุดก็เห็นว่าจี้ชิงเยว่มองเธออยู่ไม่ไกล
เธอชะงักเล็กน้อย พยักหน้าให้เขา จากนั้นก็ไปทำงานต่อ
จี้ชิงเยว่มาทำธุระที่ศูนย์ข้อมูล
ตอนที่เขาคุยธุระเสร็จแล้ว เห็นว่าหรงฉือยังนั่งอยู่ที่เดิม เขาเดินไปหาเธอ “ดึกขนาดนี้แล้ว ไปหาอะไรกินก่อนดีไหมครับ?”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว
อยากให้ลงวันละ 10 ตอนจะขอบคุณมากค่ะ...
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีนะคะ แต่เราเติมเงินได้เมื่อซื้อบัตรเติมเงินเอไอเอสเท่านั้น เราไม่ได้มีเงินมากมายพอทำบัตเครดิตได้ ขอโทษนะคะ...