คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว นิยาย บท 378

หรงฉือรีบพยักหน้า จากนั้นหันไปพูดกับจี้ชิงเยว่ว่า “ขอโทษด้วยนะคะ ไปกินข้าวกับคุณไม่ได้แล้ว”

จี้ชิงเยว่พูดด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล “ไม่เป็นไรครับ”

หรงฉือเดินออกไป

จี้ชิงเยว่มองแผ่นหลังของเธอและหนานจื้อจือ จากนั้นก็ไปกินข้าวที่แคนทีนด้วยตนเอง

เขาไม่ได้หยุดพักมาช่วงระยะเวลาหนึ่งแล้วเช่นกัน

หลังจากที่เจอหรงฉือสองวัน วันหยุดของเขาก็เริ่มต้นอย่างเป็นทางการพอดี

ในสองวันนี้ เขาไม่ได้เจอหรงฉืออีก

เมื่อกลับมาที่บ้าน คนในบ้านไม่รู้ว่าเขาหยุด ต่างยุ่งกับเรื่องของตนเองไม่มีใครอยู่บ้าน

เมื่อรู้ว่าเขากลับมา เหรินจี่เฟิงจึงนัดเขาออกมากินข้าว

ตอนที่กินข้าว เหยาซินปั๋วอดไม่ได้ที่จะเม้าท์มอยกับจี้ชิงเยว่ “คิดไม่ถึงเลยนะว่าคุณหลินคนนั้นจะเป็นคนที่จี่เฟิงชอบ เธอเป็นถึงนักศึกษาปริญญาเอกของเควิน สมิธเชียวนะ เธอไม่ธรรมดาจริง ๆ”

จี้ชิงเยว่ไม่ได้เข้าใจประวัติการพัฒนาแวดวง AI มากนักและไม่รู้จักเควิน สมิธอะไรนั่นด้วย

เหยาซินปั๋วรู้ว่าเขาไม่รู้จักเควิน สมิธ

ก่อนหน้านี้เขาก็ไม่รู้จัก เป็นเพราะไปพึ่งใบบุญของเหรินจี่เฟิง ถึงได้มีความเข้าใจกับเรื่องพวกนี้บ้างแล้วงั้นหรือ?

ที่จริง จี้ชิงเยว่ก็ไม่ได้รู้สึกสนใจหัวข้อสนทนานี้เท่าไรนัก

ทว่าเหมือนเขาจะนึกอะไรได้บางอย่าง จู่ ๆ ก็ถามขึ้นมาว่า “คุณเควิน สมิธท่านนี้กับคุณหนานจื้อจือ ใครมีอิทธิพลมากกว่ากันในแวดวง AI ?”

เรื่องนี้เหยาซินปั๋วก็ไม่รู้เช่นกัน

แต่เหรินจี่เฟิงรู้

“คุณหนาน”

ต้องรู้ว่าในปีนั้น หนานจื้อจือพยายามด้วยตัวคนเดียวจนกลายเป็นคนมากความสามารถที่ประสบความสำเร็จด้านนวัตกรรมในแวดวง AI หลายโปรเจกต์ เขานำทีมพังทลายเทคโนโลยีในแวดวง AI ที่ต่างประเทศปิดกั้นประเทศจีนได้มากมาย ทำให้ยุคสมัยการพัฒนาแวดวง AI ของประเทศจีนได้เปิดศักราชใหม่

เป็นสิ่งที่ต่างชาติหวาดกลัวอย่างยิ่ง

สามารถพูดได้ว่าที่แวดวง AI ประเทศจีนมีการพัฒนาแบบในทุกวันนี้ได้ ล้วนเป็นคุณูปการของหนานจื้อจือ

บางทีเควิน สมิธอาจจะเก่งกาจก็ได้ แต่ระหว่างเขากับหนานจื้อจือยังคงอยู่กันคนละชั้น

ตอนนี้เขาไม่ชอบอวี้มั่วซวิน

แต่หนานจื้อจือก็คือหนานจื้อจือ อวี้มั่วซวินก็คืออวี้มั่วซวิน

เมื่อพูดคุยเรื่องของหนานจื้อจือ เขาก็ไม่อคติเพราะเรื่องของอวี้มั่วซิน

ปกติแล้วหากเป็นเรื่องที่ไม่เกี่ยวกับตัวเอง เขาก็จะถามน้อยมาก

วันนี้เขาถามแบบนี้ ที่จริงก็ถือว่าผิดปกติเล็กน้อย

แต่หนานจื้อจือก็เป็นผู้มากความสามารถแนวหน้าของแวดวง AI ในประเทศจริง และพวกเขาทุกคนล้วนรู้จักหนานจื้อจือ ในสถานการณ์แบบนี้ จู่ ๆ จี้ชิงเยว่ถามออกมาแบบนี้ เหรินจี่เฟิงและเหยาซินปั๋วต่างไม่คิดว่ามีอะไรผิดปกติ

หลังจากคุยเรื่องนี้จบ เหรินจี่เฟิงเหมือนจะคิดอะไรได้ จู่ ๆก็กล่าวออกมาด้วยรอยยิ้ม “ก่อนหน้าตอนที่ฉันไปกินข้าวกับแม่ฉันและพวกคุณน้า คุณน้าบอกว่ากำลังเฟ้นหาคู่นัดดูตัวให้นายแล้ว นายกลับไปคราวนี้ เกรงว่านายคงปฏิเสธไปนัดดูตัวไม่ได้แล้วล่ะ”

เขาอายุถึงช่วงที่ควรแต่งงานแล้วเช่นกัน ตั้งแต่ต้นปีก่อนเรื่องนี้คนในครอบครัวเริ่มพูดถึงแล้ว

“ก็ไม่ถือว่าเร็วนะคะ”

ครั้งนี้เธอมาที่ฐานเป็นเวลาเกินสิบวันแล้ว

เมื่อพูดจบ หรงฉือก็กินข้าวเรียบร้อยแล้ว เธอเช็ดปากพลางกล่าว “ฉันกินอิ่มแล้ว คุณทานให้อร่อยนะคะ ฉันขอตัว...”

หรงฉือยังไม่ทันพูดจบ จู่ ๆ จี้ชิงเยว่ก็ถามเธอออกมา “คุณหรงมีแฟนหรือยังครับ?”

หรงฉือชะงักทันที ไม่คิดว่าเขาจะถามเรื่องนี้

เธอไม่ทันมีปฏิกิริยาตอบโต้อะไร จี้ชิงเยว่กล่าว “ถ้ายังไม่มี ผมพอจะเป็นได้ไหมครับ?”

จี้ชิงเยว่รู้ว่า การที่จู่ ๆ พูดกับเธอแบบนี้ ที่จริงก็เป็นการกระทำที่...บุ่มบ่ามไปเล็กน้อย

แต่เพราะงานเขายุ่ง ตอนนี้เธอก็ดูเหมือนจะไม่ได้มาที่ฐานบ่อย ๆ ด้วย

โอกาสในการเจอหน้ากันในเวลาปกติก็มีไม่เยอะ

ไม่รู้ว่าพวกเขาจะเจอกันอีกครั้งเมื่อไหร่

หากตอนนี้เขาไม่พูด ครั้งต่อไปก็ไม่รู้จะมีโอกาสได้เอ่ยปากไปตอนไหนอีก

และอาจจะถูกคนอื่นชิงตัดหน้าไปก่อนก็ได้

ตอนนี้หรงฉือได้สติกลับมาแล้ว เขากำลังสารภาพรักกับเธออยู่

เมื่อเห็นว่าเธอมีสีหน้าตกใจ ดูเหมือนจะไม่เคยคิดถึงเรื่องนี้ จี้ชิงเยว่จึงกล่าว “คุณไม่ต้องตอบผมทันทีก็ได้ครับ ผมแค่อยากบอก ถ้าคุณหรงอยากจะมีความรักหรือแต่งงานมีลูก สามารถพิจารณาผมก่อน... ”

“ขอโทษนะคะ” หรงฉือได้สติกลับมา พูดตัดบทอย่างเก้อเขินเล็กน้อย “ขอบคุณที่ชอบฉัน แต่ฉันเคยแต่งงานแล้วค่ะ”