คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว นิยาย บท 379

เมื่อกล่าวจบ ตอนที่จี้ชิงเยว่ยังไม่ทันได้สติคืนมา อุปกรณ์สื่อสารของเธอก็ดังขึ้น

เมื่อมองดูข้อความบนอุปกรณ์สื่อสาร หลังจากหรงฉือพูดทิ้งท้ายไว้ว่า “ศูนย์ข้อมูลมีเรื่องด่วน ฉันขอตัวก่อนนะคะ” แล้ว ก็รีบร้อนออกไปทันที

เช้าวันถัดมา หรงฉือก็ได้ออกจากฐานไปแล้ว

หลังจากที่หยุดพักผ่อนที่บ้านหนึ่งวัน เธอจึงกลับมาทำงานที่ฉางโม่

ฉางโม่และเฟิงซื่อเทคโนโลยีได้เริ่มความร่วมมือกันอย่างเป็นทางการแล้ว

วันนั้นที่เธอกลับฉางโม่ไป อวี้มั่วซวินก็กำลังจะประชุมกับเฟิงซื่อเทคโนโลยีพอดี

ก่อนหน้านี้เวลาที่ต้องไปเจรจาเรื่องสัญญากับเฟิงถิงเซิน เธอสามารถไม่ต้องใส่ใจแม้แต่นิดเดียวก็ได้ ให้อวี้มั่วซวินหรือหลานเซียวออกหน้าเจรจาแทนก็ใช้ได้แล้ว

ทว่าโปรเจกต์นี้ของฉางโม่กับเฟิงซื่อเทคโนโลยี หากต้องการทำความร่วมมือให้สำเร็จ กลับต้องให้เธอมีส่วนร่วมด้วย

การประชุมครั้งนี้ ทั้งสองบริษัทเจรจาพูดคุยเกี่ยวกับความร่วมมือที่เกี่ยวกับเทคโนโลยีหลัก ดังนั้นหลังจากที่หรงฉือกลับมาที่บริษัทแล้ว จึงมุ่งหน้าไปที่เฟิงซื่อเทคโนโลยีกับอวี้มั่วซวิน

คนที่ไปซวิ่นตู้กับพวกเขายังมีกู้เหยียนและเจ้าหน้าที่เทคนิคคนอื่นอีกด้วย

ตอนที่พวกเขามาทางเข้าห้องประชุม เฟิงถิงเซินและเลขาทั้งสองเฉิงหยวนกับเจียงเจ๋อ ก็กำลังเดินจากอีกทางมาทางห้องประชุมด้านนี้

เมื่อเห็นพวกเขา เฟิงถิงเซินกล่าวทักทายอวี้มั่วซวินอย่างสุภาพ

นับตั้งแต่ที่หรงฉือออกจากเฟิงซื่อเทคโนโลยีไปแล้ว โดยปกติเจียงเจ๋อก็ไม่เคยได้เจอหรงฉืออีก

แต่เฉิงหยวนเคยเล่าเรื่องที่เธอทำงานอยู่ฉางโม่ให้ฟังอยู่บ้าง

สองสามวันที่ผ่านมานี้ ที่จริงอวี้มั่วซวินก็มาที่เฟิงซื่อกรุ๊ปสองสามครั้งแล้ว เพียงแต่ก่อนหน้านี้หรงฉือไม่ได้มากับเขาด้วย

พวกเขาหลงคิดไปว่าหรงฉือคงจะไม่มาปรากฏตัวที่เฟิงซื่อกรุ๊ปอีก คิดไม่ถึงว่า...

แน่นอนว่าเฟิงถิงเซินต้องเห็นหรงฉือและกู้เหยียนอยู่แล่ว

แต่เขาทำเมินเหมือนไม่รู้จักกับทั้งหรงฉือและกู้เหยียน เหลือบมองเล็กน้อยแล้วก็เก็บสายตากลับ จากนั้นเดินเข้าไปในห้องประชุมกับอวี้มั่วซวินทันที

กู้เหยียนไม่อยากให้คนอื่นรู้ว่าเขารู้จักกับเฟิงถิงเซิน

ท่าทีแบบนี้ของเฟิงถิงเซิน ก็เป็นความต้องการของเขาพอดี

ก่อนหน้านี้หรงฉือและเจียงเจ๋อนับว่ามีความสัมพันธ์ที่ดีระหว่างกัน ไม่ได้เจอกันนานขนาดนี้ เมื่อมาเจอเจียงเจ๋ออีกครั้ง เธอพยักหน้าให้เขา กล่าวทักทาย “เลขาเจียง ไม่เจอกันนานเลยนะคะ”

“ใช่ครับ ไม่เจอกันนานเลย”

กู้เหยียนเห็นจึงกล่าวถาม “รู้จักกันเหรอครับ?”

“เมื่อก่อนฉันเคยทำงานที่นี่ค่ะ”

กู้เหยียนไม่รู้เรื่องความสัมพันธ์ของเธอกับเฟิงถิงเซิน ได้ยินเธอพูดแบบนี้ คิดว่าเธอเคยเป็นเจ้าหน้าที่เทคนิคอยู่ที่เฟิงซื่อกรุ๊ป ก็ไม่ได้คิดอะไรมาก และพวกเขายังต้องประชุม ไม่เหมาะที่จะคุยสัพเพเหระ เขาจึงไม่ได้ซักไซ้ถามต่อ

หรงฉือและกู้เหยียนเพิ่งจะนั่งลงได้ไม่นาน ก็มีคนผลักประตูเข้ามา

ผู้ที่มาเยือนคือศาสตราจารย์หม่าแห่งมหาวิทยาลัยวาย

เขาก็มีส่วนในร่วมในโปรเจกต์ของเฟิงซื่อกรุ๊ปครั้งนี้เช่นกัน

เฟิงถิงเซิน “พวกคุณรู้จักกันเหรอครับ?”

“สมัยเรียนมหาวิทยาลัย ผมเคยเป็นที่ปรึกษาเธอมาก่อนครับ” ศาสตราจารย์หม่ากล่าวด้วยรอยยิ้ม “ตอนนั้นเธอมีพรสวรรค์ที่โดดเด่นในแวดวง ตอนนี้ได้เป็นนักศึกษาปริญญาเอกของคุณสมิธแล้ว ก็ถือว่าไม่ทำให้ผิดหวังแล้วล่ะ”

เฟิงถิงเซินกล่าว “ผมขอติดต่อเธอสักครู่ครับ”

หลังจากนั้นครึ่งชั่วโมง ตอนที่หรงฉือ เฟิงถิงเซิน และพวกอวี้มั่วซวินไปถึงร้านอาหาร หลินอู๋ ซุนลี่เหยา และคนอื่นก็กำลังลงจากรถพอดีเช่นกัน

เมื่อเห็นศาสตราจารย์หม่า หลินอู๋รีบสาวเท้าเข้าไปทักทายอย่างรวดเร็ว “อาจารย์ ไม่เจอกันนานเลยนะคะ”

เมื่อศาสตราจารย์หม่ากับหลินอู๋ทักทายกันแล้วก็มองไปอวี้มั่วซวิน พลางกล่าวด้วยรอยยิ้ม “ประธานอวี้ คุณกับเสี่ยวอู๋คงจะรู้จักกันอยู่แล้วนะครับ?”

อวี้มั่วซวินชำเลืองมองหลินอู๋เล็กน้อย จึงกล่าว “รู้จักครับ”

ศาสตราจารย์หม่ากล่าวด้วยรอยยิ้ม “พวกคุณต่างเป็นกลุ่มคนอายุที่มีความสามารถโดดเด่นในแวดวง พวกคุณน่าจะพูดคุยแลกเปลี่ยนกันให้เยอะ ๆ นะ”

หลินอู๋สังเกตเห็นสายตาที่อวี้มั่วซวินมองเธอเมื่อครู่

เธอขมวดคิ้วเล็กน้อย

เธอนึกว่าหลังจากที่รู้ว่าเธอเป็นนักศึกษาปริญญาเอกของสมิธแล้ว อวี้มั่วซินจะมองเธอสูงค่าขึ้นมาบ้าง

อย่างไรเสีย หากเป็นเรื่องในสาขาวิชา เธอและเขาก็มีเรื่องที่สามารถพูดคุยกันได้มากขึ้นอยู่แล้ว

แต่สายตาที่อวี้มั่วซวินมองเธอเมื่อครู่ ไม่แตกต่างจากที่ผ่านมาแม้แต่น้อย