คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว นิยาย บท 404

กู้เหยียน “ไม่เคยโผล่มาเลยเหรอ?”

“ใช่” พูดมาถึงตรงนี้ เพื่อนร่วมงานอีกคนพูดขึ้น “เพราะแบบนี้ พวกเราหลายคนเลยคิดว่าคุณหรงน่าจะหย่ากับสามีแล้ว ไม่งั้นผ่านมากว่าครึ่งปีแล้ว ทำไมคุณหรงถึงไม่เคยแม้แต่จะพูดถึงอีกฝ่ายเลยล่ะ?”

“ถูกต้อง”

พูดแบบนี้แล้ว ก็ดูมีความเป็นไปได้จริง ๆ

ถ้าหรงฉือยังไม่หย่า แล้วจี้ชิงเยว่จะกล้าตามจีบเธออย่างเปิดเผยได้อย่างไร?

แม้จะเป็นแบบนั้น ในใจของกู้เหยียนก็ยังไม่อาจสงบลงได้อยู่นาน

เขาไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่า ที่แท้หรงฉือเคยแต่งงานแล้ว

พอเห็นท่าทางเขาเหม่อมองมาที่ตน ในห้องทำงาน หรงฉือก็ถามขึ้น “มีอะไรเหรอคะ?”

‘ได้ยินว่าคุณเคยแต่งงานแล้ว เป็นเรื่องจริงเหรอ?’

กู้เหยียนอยากถามแบบนี้มาก แต่ว่า ถามเรื่องส่วนตัวของหัวหน้าในที่ทำงาน ถามหนึ่งครั้งยังพอทน ถ้ามากเกินไปจะดูล้ำเส้นและไม่มีมารยาท

หลังจากได้สติ เขาจึงพูดว่า “ไม่มีอะไรครับ”

ตอนบ่าย หรงฉือได้รับโทรศัพท์สายหนึ่ง

หลังวางสาย ก่อนเลิกงานวันนั้น เธอบอกอวี้มั่วซวินว่า “พรุ่งนี้ฉันน่าจะมาบริษัทช่วงบ่าย การประชุมตอนเช้า รบกวนคุณเข้าร่วมแทนฉันหน่อยนะ”

“ไม่มีปัญหาอยู่แล้ว” พูดจบ เขาก็ถาม “เกิดอะไรขึ้นหรือเปล่า?”

“พรุ่งนี้แม่ฉันจะไปตรวจร่างกายที่โรงพยาบาลชั้นนำระดับเอ ฉันอยากไปเป็นเพื่อนแม่น่ะ”

อวี้มั่วซวินไม่รู้ว่าสุขภาพของหรงอิ้งเซิ่งทรุดลง ยังคิดว่าเป็นแค่การตรวจสุขภาพตามปกติ จึงพูดว่า “ได้เลย คุณไปเถอะ เรื่องบริษัทให้ผมจัดการเอง”

หรงฉือพยักหน้า แล้วออกจากบริษัทไป

เช้าวันถัดมา พวกหรงฉือกับคุณยายหรง และเหอหมิงเสว่ก็มาถึงโรงพยาบาลแต่เช้า

แม้จะมาถึงโรงพยาบาลแล้ว พวกเขาก็ได้แต่ตามไปอยู่ห่าง ๆ ไม่กล้าให้หรงอิ้งเซิ่งรู้ตัว

เธอเบือนสายตากลับมา ก้มหน้ามองเฟิงจิ่งซิน เมื่อได้ยินเสียงเธอไอ ก็พูดเสียงอ่อน “ไม่สบายเหรอ?”

“อื้ม!” ทันทีที่ส่งเสียงตอบ เฟิงจิ่งซินก็ไออีกหลายครั้ง แล้วเงยหน้ามองแม่พลางพูด “ทำไมแม่ก็มาที่โรงพยาบาลเหมือนกันล่ะคะ? แม่ก็ป่วยเหมือนกันเหรอ?”

“แม่ไม่ได้ป่วยหรอก” หรงฉือพูดจบ ก็ยื่นมือมาแตะหน้าผากเธอ “มีไข้ไหม?”

“เมื่อคืนมีไข้ค่ะ แต่ตอนนี้ไข้ลดแล้ว” พูดจบ ไม่รอให้หรงฉือพูด เฟิงจิ่งซินก็ยิ่งกอดเธอแน่นขึ้น แล้วมองไปทางเฟิงถิงเซินที่เดินเข้ามาหา พลางบ่นอย่างไม่พอใจ “เมื่อคืนหนูอยากโทรให้แม่กลับมาอยู่เป็นเพื่อนหนู แต่พ่อบอกว่าแม่ยุ่งมาก ก็เลยไม่ได้โทรไป...”

หรงฉือไม่ได้มองเฟิงถิงเซินเลย และพูดว่า “แม่ยุ่งมากจริง ๆ หนูไข้ลดก็ดีแล้ว”

พูดจบ ก็นิ่งไป และถามอีกหนึ่งประโยค “ทำไมถึงมารักษาที่โรงพยาบาล? แล้วหมอที่บ้านล่ะ?”

ถ้าเป็นอาการป่วยธรรมดา เฟิงจิ่งซินไม่จำเป็นต้องมาถึงโรงพยาบาลเลย

ตอนนั้นเอง เฟิงถิงเซินก็พูดขึ้นว่า “พามาตรวจร่างกายน่ะ”

หรงฉือได้ยินแล้ว แต่กลับไม่ได้ถามว่าทำไมต้องตรวจร่างกาย ส่วนเฟิงจิ่งซินกลับกอดเธอไว้ แล้วรีบถามออกมาอีกครั้งทันทีว่า “แม่คะ วันนี้หนูไม่ต้องไปโรงเรียน หนูไปบ้านคุณยายทวดกับแม่ได้ไหมคะ?”