คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว นิยาย บท 405

หรงฉือพูดว่า “เดี๋ยวแม่ต้องไปทำงานที่บริษัทแล้ว ช่วงนี้คุณยายทวดของหนูก็ไม่ค่อยสบาย ต้องพักผ่อนอย่างสงบ รอคุณยายทวดอาการดีขึ้นก่อนหนูค่อยไปเยี่ยมคุณยายทวดเถอะนะ”

แม้คุณยายจะไม่เคยโทษเฟิงจิ่งซินจริงจังเรื่องที่สนิทกับหลินอู๋ แต่หลังจากรู้ว่าสุขภาพของหรงอิ้งเซิ่งเริ่มมีปัญหา ช่วงสองวันมานี้คุณยายก็เหมือนถูกดึงพลังชีวิตและจิตใจไปครึ่งหนึ่ง

หากตอนนี้ต้องมาเจอเฟิงจิ่งซินอีก แล้วคิดถึงเรื่องที่เธอสนิทกับหลินอู๋ อารมณ์ของคุณยายคงแย่ลงไปอีก

พอเฟิงจิ่งซินได้ยินว่าคุณยายหรงป่วย ก็ถามอย่างเป็นห่วง “หา? คุณยายทวดป่วยเหรอคะ? ป่วยหนักไหม? ทำไมแม่ไม่บอกหนูเลยล่ะคะ?”

หรงฉือเงียบไปสองวินาที จึงเพิ่งพูดว่า “ไม่อยากให้ลูกเป็นห่วง เลยไม่ได้บอกลูก”

พูดมาถึงตรงนี้ หรงฉือก็ค่อย ๆ แกะมือของเฟิงจิ่งซินที่กอดเธอออก และพูดว่า “สายแล้ว แม่ยังมีธุระต้องไปทำอีก หนูดูแลตัวเองดี ๆ นะ”

เฟิงจิ่งซินยังไม่อยากให้เธอไป แต่เห็นท่าทางหรงฉือเหมือนยุ่งมาก เธอจึงทำได้เพียงปล่อยมือออก

แต่พอปล่อยมือ เธอก็รู้สึกน้อยใจอีกครั้ง “ทำไมช่วงนี้แม่ยุ่งขนาดนี้คะ ยุ่งกว่าพ่ออีก แล้วเมื่อไหร่แม่จะว่างล่ะคั?”

“แม่ก็ยังไม่แน่ใจเหมือนกัน”

พูดมาถึงตรงนี้ ก็นึกถึงเรื่องหย่าของเธอกับเฟิงถิงเซินที่ใกล้จะเสร็จสิ้น เธอคิดว่าเรื่องนี้คงไม่อาจปิดบังเฟิงจิ่งซินไปได้ตลอด แต่ว่า...

หลังจากพวกเขาหย่ากันแล้ว ถ้าเฟิงถิงเซินจะแต่งงานกับหลินอู๋ เขาก็ต้องหาโอกาสพูดเรื่องนี้กับเฟิงจิ่งซินอยู่ดี

เธอคงไม่จำเป็นต้องพูดเอง

เฟิงจิ่งซินก้มหน้าด้วยความหดหู่ “...โอเคค่ะ ช่วงนี้แม่พูดแบบนี้ตลอดเลย”

เรื่องนี้ หรงฉือก็รู้ดี

เพราะตอนนี้ข้ออ้างนี้ ดีที่สุดแล้วจริง ๆ

คิดได้แบบนั้น เธอก็พูดอีกว่า “แม่ไปก่อนนะ”

“ค่ะ...”

เฟิงถิงเซินที่ยืนอยู่ข้าง ๆ เห็นเฟิงจิ่งซินมีท่าทางอาลัยอาวรณ์หรงฉือแบบนี้ เขาก็ยังไม่คิดจะพูดห้ามหรงฉือที่จะจากไป

หรงฉือเดินไปแล้วจริง ๆ

เฟิงจิ่งซินมองแผ่นหลังของหรงฉือ อย่างไม่อยากละสายตา

หลังจากหรงฉือเดินจากไปไกลแล้ว หลินอู๋จึงเพิ่งเดินเข้ามา ลูบหัวเฟิงจิ่งซิน แล้วพูดกับเฟิงถิงเซินที่เมื่อครู่แทบไม่ได้พูดอะไรเลยว่า “สายแล้ว ไปกินข้าวกันเถอะ”

เฟิงถิงเซิน “ได้”

เฟิงจิ่งซินจึงเพิ่งเก็บสายตากลับมา และพูดกับเฟิงถิงเซินอย่างหดหู่ว่า “พ่อคะ หนูอยากกลับไปกินข้าวที่บ้านค่ะ”

เฟิงถิงเซิน “ได้สิ งั้นเรากลับบ้านไปกินข้าวกัน”

พอพูดจบ ทั้งสามคนก็ออกจากโรงพยาบาลไปพร้อมกัน