คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว นิยาย บท 428

เหรินจี่เฟิงก็มาเช่นกัน

ที่นั่งของเขาอยู่แถวที่สอง อยู่ด้านหลังหรงฉือและเฟิงถิงเซิน

เขามาค่อนข้างสาย

ตอนที่กำลังจะนั่ง ก็เห็นเฟิงถิงเซินโน้มตัวไปพูดกับหรงฉือก่อน

ตอนที่หรงฉือเมินเขา รอยยิ้มบนใบหน้าของเฟิงถิงเซินนั้น...

เหรินจี่เฟิงสีหน้าเคร่งขรึมขึ้นเล็กน้อย

ไม่รู้ทำไม เขามักจะรู้สึกเสมอว่าเฟิงถิงเซินสนใจหรงฉือเป็นพิเศษ

สองสามเดือนที่ผ่านมานี้ ก็ไม่เห็นเฟิงถิงเซินและหรงฉือมีการกระทำอะไรที่ผิดปกติ เขาหลงคิดไปว่าเฟิงถิงเซินไม่ได้สนใจในตัวหรงฉือแล้ว

ตอนนี้ดูท่าแล้ว...

สายตาสอดส่องของเหรินจี่เฟิงเด่นชัดเกินไป ยากที่เฟิงถิงเซินจะไม่สังเกตเห็น

เขาหันหน้ากลับไปดู “ประธานเหรินก็มาเหมือนกันเหรอครับ?”

เหรินจี่เฟิงเก็บซ่อนความรู้สึกในแววตาไว้ กล่าวตอบด้วยน้ำเสียงเย็นชาเล็กน้อย “ครับ”

การประชุมเชิงพัฒนาครั้งนี้ บุคคลสำคัญทางการเมืองยังคงเป็นจี้หวนอิง

หลังจากที่กล่าวปราศรัยเสร็จ จี้หวนอิงและนักการเมืองคนสำคัญท่านอื่นต่างเริ่มพากันประกาศชื่อองค์กรยอดเยี่ยมอย่างต่อเนื่อง

แน่นอนว่าในรายชื่อนี้ต้องมีฉางโม่อยู่แล้ว

หรงฉือ เฟิงถิงเซิน เฮ่อฉางปั่วและตัวแทนองค์กรคนอื่นขึ้นเวทีไปรับรางวัล

ตอนที่ขึ้นไปรับรางวัล เฟิงถิงเซิน หรงฉือ เฮ่อฉางปั่วทั้งสามคนยืนอยู่ด้วยกัน

หลังจากที่มอบประกาศนียบัตรแล้ว จี้หวนอิงจึงเอ่ยปากว่า“ขอเชิญตัวแทนองค์กรเล่าประสบการณ์สักเล็กน้อยครับ”

หลังจากที่เฟิงถิงเซินกล่าวสุนทรพจน์เสร็จ หลังจากที่หรงฉือรับไมค์มาแล้ว จึงกล่าว “ที่ฉางโม่มีความก้าวหน้าในวันนี้ได้ เพราะมุ่งเน้น เรื่องนวัตกรรมใหม่และสร้างทีมที่จิตวิญญาณสรรค์สร้างนวัตกรรมใหม่...”

หรงฉือกล่าวปราศรัยจริงจังอยู่บนเวที หลินอู๋นั่งฟังอยู่ด้านล่างเวที ฟังคำพูดและท่าทางที่จริงจังในการปราศรัยของหรงฉือ จู่ ๆ ก็รู้สึกน่าขันขึ้นมา

ผ่านไปหนึ่งชั่วโมงครึ่งเธอก็ยังปลีกตัวออกไปไม่ได้

เธอและเฮ่อฉางปั่วถูกคนล้อมไว้

เฟิงถิงเซินก็ถูกคนล้อมไว้เช่นกัน

เหรินจี่เฟิงรู้ว่าหลินอู๋ก็มาด้วย เมื่อเห็นว่าเฟิงถิงเซินไม่ได้มาหาหลินอู๋ทันที เขาจึงเดินไปหาหลินอู๋

เมื่อหลินอู๋เห็นว่าเขามาหา จึงกล่าวทักทาย“เมื่อกี้ไม่เห็นประธานเหริน คิดว่าประธานเหรินจะไม่มางานนี้ด้วยตัวเองแล้วเสียอีกนะคะ”

“มีธุระระหว่างทางครับ ก็เลยมาช้าไปหน่อย”

ตอนที่พูด เขาหันไปมองทางเฟิงถิงเซินเล็กน้อย ไม่รู้ว่าเฟิงถิงเซินไปยืนกับหรงฉืออีกตั้งแต่เมื่อไหร่ เมื่อเขาเห็นจึงขมวดคิ้วขึ้นมาทันที

หลินอู๋ให้ความสนใจกับเฟิงถิงเซินและหรงฉือมากกว่าเขาเสียอีก แน่นอนว่าต้องสังเกตเห็นจุดนี้อยู่แล้ว

เมื่อเห็นว่าเธอเห็นแล้ว หลินอู๋ยังม่ทันพูดอะไร เหรินจี่เฟิงก็พูดขึ้นมาว่า “ถ้างั้นพวกเราเดินไปทางนั้นดีไหมครับ?”

หลินอู๋กล่าวด้วยรอยยิ้ม“ฉันยังมีธุระที่ต้องคุยกับคนอื่นอยู่ ตอนนี้ยังปลีกตัวไปไม่ได้ รออีกเดี๋ยวค่อยไปค่ะ ถ้าประธานเหรินมีธุระ เดินไปก่อนได้เลยค่ะ”