คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว นิยาย บท 430

เฮ่อฉางปั่วไล่ตามไป แต่เขาช้าไปก้าวหนึ่ง ตอนที่เขาเดินมาถึงทางเข้าลิฟต์ หรงฉือก็ลงลิฟต์ไปชั้นล่างแล้ว

อีกด้านหนึ่ง

ระหว่างที่เขากำลังพูดคุยกับคนอื่นอยู่ โทรศัพท์ของเขาก็ดังขึ้น

เขาเหลือบมองหน้าจอเล็กน้อยจึงรับสาย

หลังจากที่ผ่านไปสักพัก หลินอู๋เดินมาหาเขา “ใครโทรมาเหรอ คุยกันสนุกเชียว?”

“เพื่อนร่วมชั้นสมัยมหาลัยคนหนึ่งครับ ช่วงนี้เขามาทำงานนอกสถานที่ที่เมืองตูเฉิงพอดี พวกเราไม่ได้เจอกันนานแล้ว เขาอยากนัดผมกินข้าวด้วยกัน อีกเดี๋ยวมีเวลาว่างพอดี ผมจึงตอบตกลงไป” กล่าวจบเฟิงถิงเซินจึงถามว่า “ไปด้วยกันไหม?”

ตอนที่เธอรู้จักกับเฟิงถิงเซิน ตอนนั้นเขาจบการศึกษาแล้ว

แม้ในชีวิตประจำวันเธอจะเคยเห็นเพื่อนร่วมชั้นสมัยมหาลัยของเขามาบ้าง แต่เพื่อนร่วมชั้นดูเหมือนจะเป็นความสัมพันธ์แบบผิวเผิน

แต่เพื่อนร่วมชั้นที่ติดต่อกับเขาตอนนี้ดูเหมือนสนิทสนมมากกว่ากลุ่มก่อนหน้านี้

เธอพยักหน้าพลางกล่าว “ได้สิ”

เฟิงถิงเซินยังคุยกับคนอื่นต่ออีกสักพัก ตอนที่ใกล้จะถึงเวลาแล้วก็มุ่งหน้าไปร้านอาหารที่นัดเพื่อนไว้แล้ว

เพื่อนร่วมชั้นของเฟิงถิงเซินคนนี้ เป็นคนสัญชาติฟอนดูตาเชื้อสายจีน ชื่อว่าหลี่เช่อ หน้าตาดี

เขามาถึงก่อนพวกเฟิงถิงเซิน เมื่อเห็นว่าพวกเขามา เขาลุกขึ้นยืนทักทาย จากนั้นใช้ภาษาจีนแบบงู ๆ ปลา ๆ กล่าวถามเฟิงถิงเซิน “ท่านนี้คือ...แฟนของนายเหรอเฟิง?” พูดจบ พูดด้วยความชื่นชมว่า “สวยมาก ทั้งคู่เหมาะสมกันมาก”

เฟิงถิงเซินแนะนำหลินอู๋ให้เขารู้จักแล้ว หลี่เช่อก็ถามด้วยความอยากใส่ใจว่าพวกเขารู้จักที่ไหน

หลินอู๋กล่าวด้วยรอยยิ้ม “ตอนที่อยู่ประเทศเอนาวา ตอนนั้นฉันเพิ่งเลิกเรียน...”

เมื่อฟังเธอพูดจบ หลี่เช่ออุทานร้องว้าวออกมา “สาวมากความสามารถนี่นา ถิงเซินสายตานายไม่เปลี่ยนเลยนะ ฉันได้ยินมาผู้หญิงที่นายชอบคนก่อน ดูเหมือนว่าจะข้ามชั้นเข้ามหาวิทยาลัย เธอเป็นสาวหน้างดงามโดดเด่นอย่างมาก ตอนนั้นได้ยินมาว่านายแต่งงานกับนักศึกษาสาวคนนั้นตั้งแต่ยังเรียนไม่จบ...”

รอยยิ้มบนใบหน้าหลินอู๋จางหายไป

เธอเล่าความเป็นมาทั้งหมดให้เขาฟัง

ปกติหากเธอพูดแบบนี้ ทุกคนมักจะพูดว่าเฟิงถิงเซินดีกับเธออย่างมาก

แต่สำหรับหลี่เช่อต่างออกไปเล็กน้อย

เขามองเธอ แม้จะไม่ได้พูดอะไร แต่ดูเหมือนจะคิดว่าเธอไม่ได้เก่งกาจเหมือนที่เขาคิดไว้ในตอนแรกแล้ว ใช้สายตาที่แฝงความผิดหวังเล็กน้อยมองไปทางเฟิงถิงเซิน ราวกับว่าสงสัยสายตาที่เฟิงถิงเซินใช้มองคนในตอนนี้ หรือบางทีอาจจะรู้สึกว่าเธอไม่คู่ควรกับเฟิงถิงเซิน

รอยยิ้มของหลินอู๋หายไป

หลี่เช่อรู้สึกว่าตนเองแสดงออกชัดเจนไปเช่นกัน กระแอมเบา ๆ พลางกล่าวถาม “ตอนนี้บริษัทเป็นยังไงบ้างแล้ว?”

เฟิงถิงเซิน “ก่อนหน้านี้มีความก้าวหน้าทางเทคโนโลยี ทำให้มูลค่าบริษัทพุ่งทะยานขึ้น”

“แบบนี้นี่เอง...” หลี่เช่ออมยิ้ม พลางกล่าว “ก็จริง มีคนอย่างนายอยู่นะเฟิง การเพิ่มมูลค่าบริษัทเทคโนโลยีคงไม่ใช่เรื่องยากอะไร”