ตั้งแต่ที่ได้ร่วมมือกับเจี๋ยเซี่ยว หรงฉือก็แทบจะงานยุ่งจนหัวหมุนอยู่ทุกวี่วัน
ในสัปดาห์ใหม่ หรงฉือก็ยิ่งงานยุ่งจนไม่มีเวลาคิดเรื่องอื่นเลย
พอถึงตอนที่งานของเธอเริ่มลงตัว กว่าจะรู้ตัวอีกทีก็ผ่านไปอาทิตย์หนึ่งแล้ว
ตอนเลิกงาน ขณะที่เธอแบกสังขารอันเหนื่อยล้ากลับมาถึงที่บ้าน เฟิงจิ่งซินก็นอนหลับไปนานแล้ว
แม้ว่าพักนี้เฟิงจิ่งซินจะอยู่ที่บ้านตระกูลหรงตลอด แต่พวกเธอก็แทบจะไม่ค่อยได้พูดคุยกันเลย
มองร่างเล็กของเฟิงจิ่งซินที่นอนขดตัวอย่างโดดเดี่ยวอยู่บนเตียงหลังใหญ่ หรงฉือยืนที่ข้างเตียงอยู่นานสองนาน แล้วถึงค่อยเข้าไปล้างเนื้อล้างตัวในห้องอาบน้ำ
ตอนที่เธอตื่นขึ้นมาในวันรุ่งขึ้น เฟิงจิ่งซินก็ได้แต่งตัวเรียบร้อยแล้ว พร้อมกับสะพายกระเป๋าเป้ใบเล็กของเธอไว้ ท่าทางเหมือนว่ากำลังเตรียมตัวจะออกไปข้างนอก
เมื่อเห็นว่าเธอตื่นแล้ว เฟิงจิ่งซินก็วิ่งปรี่เข้ามาหมอบลงที่ข้างเตียง “แม่คะ หนูเสียงดังจนทำให้แม่ตื่นเหรอ?”
หรงฉือลุกขึ้นนั่ง แล้วส่ายหน้าไปมา “เปล่า”
พอสิ้นเสียง ก็เอ่ยถามอีกว่า “นี่ลูกกำลังจะออกไปเที่ยวเหรอ?”
“ใช่ค่ะ! พ่อกลับมาแล้ว เดี๋ยวเขาจะมารับหนูค่ะ”
หรงฉืออึ้งไปครู่หนึ่ง แล้วจึงค่อยตระหนักขึ้นมาได้ว่าวันนี้เป็นวันเสาร์ เฟิงถิงเซินก็น่าจะกลับมาแล้วจริง ๆ
หลังจากที่เธอล้างหน้าล้างตาเสร็จ ขณะลงมายังชั้นล่างและกำลังจะรับประทานอาหารมื้อเช้า เฟิงถิงเซินก็ได้มาถึงแล้ว
ตอนที่หรงฉือพาเฟิงจิ่งซินออกมาส่ง เฟิงถิงเซินก็กำลังลงมาจากรถพอดี
หรงฉือมองท่าทางของเขาแล้ว ก็รู้สึกว่าเขาดูไม่เหมือนคนที่เพิ่งลงจากเครื่องมา
เฟิงถิงเซินราวกับรู้ว่าเธอคิดอะไรอยู่ ในตอนที่โน้มตัวลงมาอุ้มเฟิงจิ่งซิน ก็ได้มองมาที่เธอพร้อมพูดว่า “ผมกลับมาเมื่อคืนน่ะ”
หรงฉือยังไม่ได้พูดอะไร เฟิงถิงเซินก็กล่าวอีกว่า “ช่วงนี้ลำบากคุณแล้ว ถ้าตอนเที่ยงมีเวลา กินข้าวด้วยกันหน่อยไหม?”
หรงฉือถึงค่อยกล่าวปฏิเสธออกไปว่า “ไม่ต้อง”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว
อยากให้ลงวันละ 10 ตอนจะขอบคุณมากค่ะ...
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีนะคะ แต่เราเติมเงินได้เมื่อซื้อบัตรเติมเงินเอไอเอสเท่านั้น เราไม่ได้มีเงินมากมายพอทำบัตเครดิตได้ ขอโทษนะคะ...