คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว นิยาย บท 467

อีกด้านหนึ่ง

หลินอู๋ “แม่คะ นี่การ์ดเชิญที่แม่ขอค่ะ”

“จ้ะ ฝากขอบคุณถิงเซินแทนแม่ด้วยนะ” ซุนเยว่ชิงว่าแล้ว ก็นำการ์ดเชิญใส่ในกระเป๋าพลางถาม “พรุ่งนี้ลูกจะไปงานประมูลพร้อมพวกเรา หรือว่าให้ถิงเซินมารับลูกไป?”

หลินอู๋กล่าว “พรุ่งนี้หนูกับถิงเซินไม่ไปทั้งคู่ค่ะ”

ซุนเยว่ชิงได้ฟังดังนั้น ท่าทางที่รูดปิดซิปก็ชะงักไปเล็กน้อย “โอเค”

……

ในคืนวันงานประมูล หรงฉือและป้าสะใภ้เหอหมิงเสวี่ยมุ่งหน้าไปยังงานประมูลด้วยกัน

เมื่อมาถึงจุดหมาย ระหว่างตรวจสอบการ์ดเชิญ หรงฉือเห็นซุนเยว่ชิงกับหลินลี่หลานที่เดินอยู่ข้างหน้าเธอ

ซุนเยว่ชิงกับหลินลี่หลานก็เห็นพวกเธอแล้วเช่นกัน

เมื่อเห็นพวกหรงฉือ ซุนเยว่ชิงขมวดคิ้วเล็กน้อยอย่างไม่ทิ้งร่องรอย

สินค้าประมูลครั้งนี้มีราคาเปิดประมูลที่สูงเกินไป ดังนั้น ผู้ที่ได้รับเชิญจึงมีแต่มหาเศรษฐีผู้มีชื่อเสียงระดับต้น ๆ จากทั่วทุกมุมโลก

เศรษฐีทั่วไปไม่มีทางได้รับการ์ดเชิญด้วยซ้ำ

หากไม่ใช่เพราะเฟิงถิงเซิน เธอก็ไม่อาจได้รับการ์ดเชิญเช่นกัน

แต่หรงฉือ...

จะว่าไปตอนนี้อวี้มั่วซวินกำลังอยู่ในช่วงรุ่งโรจน์ ด้วยความสัมพันธ์ระหว่างหรงฉือกับอวี้มั่วซวิน หากอวี้มั่วซวินช่วยขอการ์ดเชิญของงานประมูลครั้งนี้ให้เธอ ก็ดูเหมือนจะไม่ใช่เรื่องยากจริง ๆ

คิดมาถึงตรงนี้ ซุนเยว่ชิงกับหลินลี่หลานก็เบนสายตามองไปทางอื่น

เนื่องจากการ์ดเชิญของซุนเยว่ชิงกับหลินลี่หลานนั้นได้มาจากเฟิงถิงเซิน ดังนั้น ที่นั่งของพวกเธอจึงอยู่แถวหน้า ๆ

ที่นั่งของหรงฉือกับเหอหมิงเสวี่ยก็อยู่ข้าง ๆ พวกเธอ

หรงฉือกับเหอหมิงเสวี่ยเพิ่งนั่งลง ฉีอวี้หมิงก็เข้ามาในงานแล้วเช่นกัน

เมื่อเห็นว่าหรงฉืออยู่ด้วย ก็ประหลาดใจอยู่บ้าง

แต่ทว่า ไม่นานเขาก็เห็นซุนเยว่ชิงที่นั่งอยู่ข้าง ๆ เธอ

เขาส่งเสียง “เอ่อ” ออกมาหนึ่งที นี่ นี่มันสนามรบชั้นยอดอะไรกัน?!

หลังจากนั่งลงในตำแหน่งที่ถูกกำหนดไว้พร้อมกับคู่ควงข้างกายแล้ว ก็รีบส่งข้อความหนึ่งไปหาเฟิงถิงเซิน

[หรงฉือก็มาร่วมงานประมูลเพชรครั้งนี้ด้วย อีกอย่าง…เธอนั่งข้าง ๆ แม่ยายในอนาคตของนาย!]

เฟิงถิงเซินตอบข้อความไวทีเดียว

[อ้อ]

จากนั้น ก็ไม่มีอะไรอีกเลย

ดูท่าแล้วคงไม่สนใจเรื่องนี้เลยแม้แต่น้อย

ฉีอวี้หมิง “…”

เขาเหลือบมองไปทางหรงฉือกับซุนเยว่ชิงอีกแวบหนึ่ง หรงฉือเพิ่งจะเห็นเขาก็ตอนนี้เอง

ขณะที่เพชรได้ปรากฏสู่สายตาของฝูงชน ผู้ชื่นชอบเพชรนับไม่ถ้วนที่อยู่ในงานต่างพากันส่งเสียงออกมาด้วยความตกตะลึง

แม้ว่าหรงฉือไม่ได้ชื่นชอบเพชรเป็นพิเศษ ทว่าเธอก็ไม่วายต้องทึ่งในความงดงามและวาววับของอัญมณีหายากที่เปล่งประกายอยู่บนเวทีเช่นกัน

แม้หลายปีมานี้ซุนเยว่ชิงเคยเห็นและได้ครอบครองอัญมณีชั้นยอดมานับไม่ถ้วนแล้ว

แต่สำหรับเพชรระดับนี้ เธอเพิ่งเคยเห็นครั้งแรกจริง ๆ

ในฐานะผู้คลั่งไคล้เพชร เธอจึงถูกเพชรที่อยู่ตรงหน้าทำให้อึ้งจนพูดไม่ออกทันที

ตั้งแต่วินาทีที่เพชรถูกนำออกมาแสดง เธอก็แทบจะละสายตาไปจากเพชรนั้นไม่ได้เลย

ท่ามกลางความตกตะลึงและอึ้งงันของทุกคน พิธีกรได้ประกาศราคาเปิดประมูลขึ้น

2 พันล้าน

เพิ่งจะสิ้นเสียงของพิธีกร ก็มีคนไม่น้อยในงานต่างพากันชูป้ายขึ้นแล้ว

หรงฉือเองก็เป็นหนึ่งในนั้นด้วย

ซุนเยว่ชิงนั่งติดกับเธอ เมื่อเธอยกป้ายขึ้น ซุนเยว่ชิงย่อมเห็นแน่นอน

แม้ว่าซุนเยว่ชิงเข้ามาในงานประมูลได้ไม่นานก็เห็นหรงฉือแล้ว แต่เธอนึกว่าหรงฉือก็เหมือนกับเธอที่แค่มาดูเรื่องสนุกเท่านั้น อย่างไรเสีย เพชรหายากก็หาดูได้ยากจริง ๆ ต่อให้ไม่อาจประมูลมาได้ แต่มาดูให้เห็นถึงความงดงามของอัญมณีหายากกับตาตัวเองสักครั้ง ก็เป็นเรื่องที่อิ่มเอมใจเหมือนกัน

แต่นึกไม่ถึงว่า...

เมื่อเห็นหรงฉือยกป้าย นัยน์ตาของซุนเยว่ชิงฉายความตะลึงออกมาแวบหนึ่ง และดึงเก็บความสนใจที่อยู่กับตัวเพชรบนเวทีจัดแสดงสินค้ากลับมาแล้ว

ในตอนนี้เอง หรงฉือเอ่ยปากพูดขึ้นว่า “2.5 พันล้าน”