เฟิงถิงเซินพูดอย่างไม่ลังเลแม้แต่น้อยว่า “คุณติดต่อกับทางด้านนั้นหน่อย แล้วบอกกับพวกเขาว่าพวกเราค่อยเข้าไปในวันพรุ่งนี้”
เจียงเจ๋ออยากจะพูดอะไรสักอย่าง แต่เห็นเฟิงถิงเซินหันสายตากลับไปมองหลินอู๋อีกครั้ง สุดท้ายก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา
และในตอนที่เขาพยักหน้า กำลังจะออกไปจากห้องผู้ป่วยเพื่อโทรศัพท์ เฟิงถิงเซินเหมือนจะนึกอะไรออก หันกลับมาสั่งอีกครั้งว่า “คุณบอกให้เฉิงหยวนจัดการเอกสารที่ต้องใช้ด่วนพวกนั้นหน่อย รายละเอียดต้องทำอย่างไร ผมจะติดต่อเขาในภายหลัง”
เจียงเจ๋อ “ครับ”
เจียงเจ๋อออกไปด้านนอก ทำตามคำสั่งของเฟิงถิงเซิน โทรหาเฉิงหยวนก่อน
“ได้ เข้าใจแล้ว” หลังเฉิงหยวนพูดจบ ก็ไม่ได้วางสายทันที แต่กลับอดไม่ได้ที่จะพูดว่า “ช่วงนี้เจ้านายนับวันยิ่งใส่ใจหรงฉือมากขึ้นเรื่อย ๆ วันนี้ยัง...ผมยังคิดว่าประธานเฟิงกับหรงฉือจะ...”
เจียงเจ๋อเข้าใจความหมายของเขา
ความคิดของเขาก็เหมือนกับเฉิงหยวนเช่นกัน
แต่ตอนนี้ พอเห็นเฟิงถิงเซินเป็นห่วงหลินอู๋มากขนาดนี้ เขาจึงจะตระหนักได้ว่าตัวเองคิดมากเกินไปแล้ว
ท่าทีของเฟิงถิงเซินที่มีต่อหรงฉืออาจจะเปลี่ยนไปจากอดีต แต่คนที่เฟิงถิงเซินสนใจและรักจริง ๆ ความจริงแล้วก็ยังคงเป็นหลินอู๋
ตอนที่หลินอู๋ฟื้นขึ้นมา ก็เป็นเวลาหลังบ่ายสี่โมงครึ่งแล้ว
หลังจากฟื้นขึ้นมา เมื่อเห็นเฟิงถิงเซิน ใบหน้าของเธอก็ปรากฏรอยยิ้มออกมาแล้วพูดว่า “ตอนบ่ายบอกว่าต้องไปทำงานต่างเมืองไม่ใช่เหรอ ทำไม...”
ซุนลี่เหยาแย่งตอบ “เพราะพี่เขยเป็นห่วงพี่ เลยเลื่อนแผนการเดินทางไปทำงานต่างเมืองเป็นวันพรุ่งนี้น่ะสิ”
พูดจบ เธอก็พูดยิ้มตาหยีอีกครั้งว่า “อีกอย่าง เมื่อกี้พี่เขยก็อยู่เป็นเพื่อนพี่กับพวกเราที่โรงพยาบาล รอพี่ฟื้นขึ้นมาด้วยนะ”
หลินอู๋ได้ยิน ก็รู้สึกอบอุ่นหัวใจ ยิ้มออกมาแล้ว
แต่ทว่า ไม่นานหลังจากนั้นเธอก็พูดอย่างใสใจขึ้นมาว่า “ตอนนี้ฉันน่าจะไม่เป็นอะไรแล้ว ถิงเซินคุณกลับไปทำงานก่อนดีกว่าไหม”
เฟิงถิงเซินตอบกลับว่า “ไม่รีบ”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว
อยากให้ลงวันละ 10 ตอนจะขอบคุณมากค่ะ...
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีนะคะ แต่เราเติมเงินได้เมื่อซื้อบัตรเติมเงินเอไอเอสเท่านั้น เราไม่ได้มีเงินมากมายพอทำบัตเครดิตได้ ขอโทษนะคะ...