ขณะนั้น อวี้มั่วซวินก็ถามขึ้นมาอีก “ตอนนี้รู้สึกยังไงบ้าง? ไม่สบายตรงไหนหรือเปล่า? ถ้าไม่ไหวละก็ การประชุมตอนเช้า...”
“ฉันโอเค”
ตอนที่พูด หรงฉือเพิ่งรู้ตัวว่าเสื้อผ้าที่ใส่ไม่ใช่ตัวที่เธอใส่เมื่อคืน แต่เป็นชุดนอนที่เธอเอามาเอง
และตอนนี้เธอรู้สึกเบาสบายตัว คงจะอาบน้ำไปแล้ว
แต่ก็ไม่รู้ว่าเฟิงถิงเซินให้พนักงานโรงแรมมาอาบให้เธอ หรือว่า...
นี่ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร และเธอก็ไม่สะดวกใจที่จะถามอวี้มั่วซวิน หลังจากที่คุยกันสั้นๆ ทั้งคู่ก็วางสายกันไป
เมื่อเห็นว่าสายแล้ว หรงฉือก็ไม่ได้เสียเวลามานั่งคิดเรื่องเมื่อคืน
หลังจากที่เธออาบน้ำ แต่งหน้าแบบง่าย ๆ แล้ว จากนั้นก็ถือกระเป๋าเดินออกจากห้องไป
ตอนที่เธอกำลังก้าวออกจากห้อง บังเอิญเจอเข้ากับเฟิงถิงเซินและหลินอู๋พอดี
หรงฉือชะงักฝีเท้าเล็กน้อย
เมื่อเฟิงถิงเซินและหลินอู๋เห็นเธอก็ชะงักฝีเท้าเช่นกัน
เมื่อหลินอู๋เห็นหรงฉือ สายตาพลันเย็นชาขึ้นมาทันที
“เสี่ยวฉือ”
ตอนนี้ อวี้มั่วซวินก็ออกมาจากห้องพอดีเช่นกัน
เมื่อเห็นหลินอู๋และเฟิงถิงเซิน เขากัดฟันกรอด เดินผ่านพวกเขาไปทันที
หรงฉือเบนสายตาไปทางอื่น
เฟิงถิงเซินทักทายอวี้มั่วซวิน “สวัสดีครับประธานอวี้”
อวี้มั่วซวินก็ไม่รู้เหมือนกันว่าหลินอู๋มาถึงเมืองจินเฉิงตั้งแต่เมื่อไหร่
เมื่อเห็นเธอและเฟิงถิงเซินยืนอยู่ด้วยกัน และเฟิงถิงเซินยังทักทายเขาอีก เขาไม่สนใจแม้แต่น้อย หันไปพูดกับหรงฉือเสียอย่างนั้น “เสี่ยวฉือ พวกเราไปกันเถอะ”
หรงฉือ “โอเค”
เธอเดินนำไปที่ลิฟต์ก่อน

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว
อยากให้ลงวันละ 10 ตอนจะขอบคุณมากค่ะ...
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีนะคะ แต่เราเติมเงินได้เมื่อซื้อบัตรเติมเงินเอไอเอสเท่านั้น เราไม่ได้มีเงินมากมายพอทำบัตเครดิตได้ ขอโทษนะคะ...