คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว นิยาย บท 502

หลังจากที่กลับจากเมืองจินเฉิงแล้ว หรงฉือมีเวลาหยุดพักสองวัน

หลังจากที่พักผ่อนมาหนึ่งวันแล้ว เช้าวันถัดมา เธอเพิ่งทานข้าวเช้าเสร็จ โทรศัพท์ก็ดังขึ้น

เป็นสายเรียกเข้าจากเฟิงถิงเซิน

หรงฉือชำเลืองมองเล็กน้อยจึงกดรับสาย “มีอะไร?”

“เมื่อสองวันก่อนคุณย่าออกจากโรงพยาบาลแล้ว ท่านอยากชวนคุณมาทานข้าวที่บ้านเดิม”

หรงฉือรู้เรื่องที่คุณย่าเฟิงออกโรงพยาบาลอยู่แล้ว

เพียงแต่ว่าตอนนั้นเธอต้องไปทำงานนอกสถานที่ที่เมืองจินเฉิง จึงไม่ได้ไปรับคุณย่าเฟิงออกจากโรงพยาบาลด้วยตัวเอง

หรงฉือว่า “เข้าใจแล้ว”

พูดจบ เธอกำลังจะวางสาย เฟิงถิงเซินก็พูดขึ้นว่า “เดี๋ยวผมจะไปรับคุณ”

“ไม่ต้อง เดี๋ยวฉันขับไปเอง...”

เฟิงถิงเซิน “ ซินซินอยากให้ผมไปรับคุณที่บ้านตระกูลหรงกับเธอ ตอนนี้เธอเปลี่ยนรองเท้าเรียบร้อยแล้ว”

หรงฉือ “...เข้าใจแล้ว”

“อีกเดี๋ยวพวกเราก็จะถึงแล้ว”

หรงฉือไม่ได้พูดอะไรต่อ ทางเฟิงถิงเซินก็กดวางสายไปเช่นกัน

หลังจากที่ผ่านไปครึ่งชั่วโมงกว่า เฟิงถิงเซินและเฟิงจิ่งซินก็มาถึงบ้านตระกูลหรง

คนอื่น ๆ ในตระกูลหรงไม่อยู่บ้าน เมื่อเฟิงจิ่งซินเห็นหรงฉือ เธอวิ่งลงมาจากรถด้วยความดีใจ “แม่คะ”

เฟิงถิงเซินเลื่อนกระจกที่นั่งคนขับลง แล้วหันหน้าไปมองพวกเธอ

เมื่อขึ้นรถแล้ว เฟิงจิ่งซินก็ดึงหรงฉือเข้ามา แล้วเล่าเรื่องสนุก ๆ ที่เธอไปเที่ยวมาในช่วงสองสามวันนี้ให้ฟัง และยังบอกอีกว่าเธอเอาของขวัญที่ซื้อให้หรงฉือไปไว้ที่บ้านเดิมแล้ว

ตอนที่หรงฉือและเฟิงจิ่งซินคุยกัน เฟิงถิงเซินก็ขับรถเพียงอย่างเดียว ตอนที่เฟิงจิ่งซินเล่าเรื่องจบ เฟิงถิงเซินหันหน้ามาพูดกับหรงฉือว่า “สองวันนี้หยุดพักผ่อน?”

หรงฉือ “อืม”

พวกเขาไม่มีเรื่องอะไรจะคุยกัน หลังจากที่เฟิงถิงเซินถามจบแล้ว ระหว่างทางก็ไม่ได้เป็นฝ่ายเอ่ยปากชวนหรงฉือคุยอีก

หรงฉือหันหน้ามาดู ยังไม่ได้พูดอะไร เฟิงถิงเซินเห็นว่าเธอกำลังค้นตู้เสื้อผ้าของเฟิงจิ่งซินอยู่ ก็พอเดาได้ว่าเธอกำลังหาชุดนอนอยู่ เขาก็ไม่ได้พูดอะไร

เขาหันไปมองเฟิงจิ่งซินที่นอนอยู่บนเตียง “หลับไปแล้วหรอ?”

“อืม”

เฟิงถิงเซินพยักหน้า “ฝันดี”

พูดจบ ก็ปิดประตูให้เธอกับเฟิงจิ่งซิน จากนั้นก็เดินออกไปทันที

หรงฉือก็ไม่ได้กลับบ้านเดิมมานานแล้วเหมือนกัน

ที่จริงเธอคิดว่าเธอจะนอนไม่หลับ ไม่คิดว่าเธอเพิ่งนอนข้างเฟิงจิ่งซินได้ไม่นาน ก็เผลอหลับไปโดยไม่รู้ตัว

เมื่อเธอตื่นขึ้นมา อาจเป็นเพราะนอนนานเกินไป จึงรู้สึกปวดขมับเล็กน้อย และเฟิงจิ่งซินก็ไม่ได้อยู่ในห้องแล้ว

ตอนที่เธออาบน้ำเสร็จแล้วเดินลงมาชั้นล่าง ไม่เห็นคุณย่าเฟิงและเฟิงจิ่งซิน เห็นเพียงเฟิงถิงเซินที่นั่งอ่านหนังสืออยู่ในห้องรับแขกเพียงคนเดียว

เมื่อเห็นว่าเธอเดินลงมาชั้นล่าง เขาปิดหนังสือเงยหน้ามองเธอ “ตื่นแล้วเหรอ?”