มีอวี้มั่วซวินคอยช่วยเหลือ ไม่มีคอมพิวเตอร์ ทุกอย่างก็ไม่ได้ล่าช้ามากนัก
เพียงแต่ว่า บ่ายวันนั้น ทางด้านเฟิงซื่อเกิดเรื่องฉุกเฉิน หรงฉือต้องรีบจัดการโดยเร็วที่สุด เวลานี้ไม่มีคอมพิวเตอร์ จึงลำบากมาก
ขณะดูเอกสารที่ทางเฟิงซื่อส่งเข้ามาในโทรศัพท์ หรงฉือก็เริ่มรู้สึกเสียใจเล็กน้อยที่ตอนเช้าปฏิเสธไม่รับคอมพิวเตอร์ที่เฟิงถิงเซินนำมาให้ถึงมือ
ทว่า เป็นเรื่องเร่งด่วน...
หรงฉือหมุนตัวขึ้นไปชั้นบน ยืนอยู่หน้าประตูห้องหนังสือของเฟิงถิงเซิน หลังจากลังเลอยู่สองวินาที ก็ยังเอื้อมมือไปเคาะประตู
“เข้ามา”
เฟิงถิงเซินกำลังนั่งยุ่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ ตอนที่หรงฉือผลักประตูเข้าไป เขาก็เงยหน้ามองมาทางประตูพอดี
พอเห็นเธอ เขาเหมือนจะตกใจโดยไม่รู้ตัว ถึงกับเอ่ยปากก่อนหรงฉือเสียอีกว่า “จะใช้คอมพิวเตอร์เหรอ?”
หรงฉือยืนอยู่หน้าประตูแล้วตอบกลับว่า “...ใช่”
เฟิงถิงเซินยิ้มเล็กน้อย แล้วดันกระเป๋าถือที่อยู่ข้าง ๆ ไปทางเธอ เป็นการสื่อให้เธอเดินเข้ามาหยิบเอง
หรงฉือจึงจะเดินเข้าไป
เธอไม่ได้มองรอบ ๆ เดินเข้าไปหยิบคอมพิวเตอร์ที่อยู่บนโต๊ะทำงานของเขาขึ้นมา ก่อนจะพูดว่า “ขอบคุณ”
เฟิงถิงเซินเพียงแค่ยิ้มแต่ไม่ได้พูดอะไร
หรงฉือไม่ได้พูดอะไรอีก หยิบคอมพิวเตอร์ได้ก็หมุนตัวจากไปแล้ว ตอนที่เธอกำลังออกไปจากห้องก็ได้ยินเขาพูดกับคอมพิวเตอร์ว่า “ต่อเลย” ถึงจะรู้ว่าเขากำลังประชุมอยู่
หรงฉือกลับไปที่ห้องของเฟิงจิ่งซินเพื่อจัดการเรื่องงาน
เฟิงจิ่งเซินคิดจะมาหาเธอ อยากให้เธอเล่นด้วย แต่พอเห็นหรงฉือยุ่งจนไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเธอพูดอะไรอยู่ ก็รู้สึกหดหู่ใจเล็กน้อย
เวลานี้ เฟิงถิงเซินเดินเข้ามา เฟิงจิ่งซินกอดหมอนแล้วอดถอนหายใจไม่ได้ “คุณพ่อ คุณแม่ยุ่งจังเลยนะคะ...”
เฟิงถิงเซินส่งเสียง “อืม” เสียงหนึ่ง ก็หมุนตัวเข้ามาในห้องเธอ แล้วดึงเก้าอี้มานั่งข้าง ๆ หรงฉือ

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว
อยากให้ลงวันละ 10 ตอนจะขอบคุณมากค่ะ...
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีนะคะ แต่เราเติมเงินได้เมื่อซื้อบัตรเติมเงินเอไอเอสเท่านั้น เราไม่ได้มีเงินมากมายพอทำบัตเครดิตได้ ขอโทษนะคะ...