คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว นิยาย บท 505

มีอวี้มั่วซวินคอยช่วยเหลือ ไม่มีคอมพิวเตอร์ ทุกอย่างก็ไม่ได้ล่าช้ามากนัก

เพียงแต่ว่า บ่ายวันนั้น ทางด้านเฟิงซื่อเกิดเรื่องฉุกเฉิน หรงฉือต้องรีบจัดการโดยเร็วที่สุด เวลานี้ไม่มีคอมพิวเตอร์ จึงลำบากมาก

ขณะดูเอกสารที่ทางเฟิงซื่อส่งเข้ามาในโทรศัพท์ หรงฉือก็เริ่มรู้สึกเสียใจเล็กน้อยที่ตอนเช้าปฏิเสธไม่รับคอมพิวเตอร์ที่เฟิงถิงเซินนำมาให้ถึงมือ

ทว่า เป็นเรื่องเร่งด่วน...

หรงฉือหมุนตัวขึ้นไปชั้นบน ยืนอยู่หน้าประตูห้องหนังสือของเฟิงถิงเซิน หลังจากลังเลอยู่สองวินาที ก็ยังเอื้อมมือไปเคาะประตู

“เข้ามา”

เฟิงถิงเซินกำลังนั่งยุ่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ ตอนที่หรงฉือผลักประตูเข้าไป เขาก็เงยหน้ามองมาทางประตูพอดี

พอเห็นเธอ เขาเหมือนจะตกใจโดยไม่รู้ตัว ถึงกับเอ่ยปากก่อนหรงฉือเสียอีกว่า “จะใช้คอมพิวเตอร์เหรอ?”

หรงฉือยืนอยู่หน้าประตูแล้วตอบกลับว่า “...ใช่”

เฟิงถิงเซินยิ้มเล็กน้อย แล้วดันกระเป๋าถือที่อยู่ข้าง ๆ ไปทางเธอ เป็นการสื่อให้เธอเดินเข้ามาหยิบเอง

หรงฉือจึงจะเดินเข้าไป

เธอไม่ได้มองรอบ ๆ เดินเข้าไปหยิบคอมพิวเตอร์ที่อยู่บนโต๊ะทำงานของเขาขึ้นมา ก่อนจะพูดว่า “ขอบคุณ”

เฟิงถิงเซินเพียงแค่ยิ้มแต่ไม่ได้พูดอะไร

หรงฉือไม่ได้พูดอะไรอีก หยิบคอมพิวเตอร์ได้ก็หมุนตัวจากไปแล้ว ตอนที่เธอกำลังออกไปจากห้องก็ได้ยินเขาพูดกับคอมพิวเตอร์ว่า “ต่อเลย” ถึงจะรู้ว่าเขากำลังประชุมอยู่

หรงฉือกลับไปที่ห้องของเฟิงจิ่งซินเพื่อจัดการเรื่องงาน

เฟิงจิ่งเซินคิดจะมาหาเธอ อยากให้เธอเล่นด้วย แต่พอเห็นหรงฉือยุ่งจนไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเธอพูดอะไรอยู่ ก็รู้สึกหดหู่ใจเล็กน้อย

เวลานี้ เฟิงถิงเซินเดินเข้ามา เฟิงจิ่งซินกอดหมอนแล้วอดถอนหายใจไม่ได้ “คุณพ่อ คุณแม่ยุ่งจังเลยนะคะ...”

เฟิงถิงเซินส่งเสียง “อืม” เสียงหนึ่ง ก็หมุนตัวเข้ามาในห้องเธอ แล้วดึงเก้าอี้มานั่งข้าง ๆ หรงฉือ

เฟิงถิงเซินไม่ได้เข้าไปรบกวนเธออีก แต่กลับเล่นเป็นเพื่อนเฟิงจิ่งซินอยู่ชั้นล่าง

ประมาณสามทุ่มกว่า ๆ เฟิงจิ่งซินอาบน้ำเสร็จ เตรียมจะเข้านอนแล้ว เห็นหรงฉือยังทำงานไม่หยุด เสียงของแป้นพิมพ์ค่อนข้างจะเสียงดัง จู่ ๆ เธอก็นึกอะไรขึ้นมา แล้วพูดว่า “คุณแม่ ทำไมไม่กลับไปทำงานที่ห้องของคุณแม่กับคุณพ่อละคะ?”

เธอพูดแบบนี้ กลับไม่ไช่เพราะรำคาญหรงฉือเสียงดัง จนทำให้เธอนอนไม่หลับ

เธอเพียงแค่จู่ ๆ ก็นึกขึ้นมาได้ว่า เมื่อก่อนหรงฉือถึงจะมีงาน ก็จะจัดการอยู่ในห้องของเธอกับเฟิงถิงเซิน ไม่ใช่ทำในห้องของเธอ

มือที่กดแป้นพิมพ์ของหรงฉือหยุดชะงักเล็กน้อย วินาทีต่อมา จึงจะพูดว่า “ทำงานอยู่ที่นี่ก็ไม่ต่างกันหรอก”

พูดจบ ก็พูดขึ้นอีกว่า “ขอโทษนะ แม่รบกวนเวลาพักผ่อนของหนูแล้ว”

“ไม่รบกวนหนูหรอกค่ะ” เฟิงจิ่งซินหาวหนึ่งครั้ง ก่อนจะพูดขึ้นว่า “งั้นคุณแม่ หนูขอตัวไปนอนก่อนนะ คุณแม่ก็รีบพักผ่อนเร็ว ๆ ด้วยล่ะ ราตรีสวัสดิ์ค่ะ”

“อืม ราตรีสวัสดิ์”

พูดจบ หรงฉือก็ช่วยเธอปิดไฟใหญ่ในห้อง