หรงฉือ “มีเรื่องที่ต้องจัดการนิดหน่อย มีอะไรรอฉันกลับมาค่อยว่ากัน”
ตอนแรกกู้เหยียนอยากจะบอกว่าตกลง แต่จู่ ๆ เขาก็นึกขึ้นได้ว่าวันนี้หรงฉือไม่ต้องไปทำงานนอกสถานที่
ปกติเธอแทบไม่เคยออกจากบริษัทกลางคันเพราะเรื่องส่วนตัวเลย
เขาติดตามความคืบหน้าเรื่องการหย่าของเธอมาตลอด
ดังนั้น เขาจึงรู้ว่าเมื่อไม่นานมานี้ เธอยังไม่ได้ไปหย่าอย่างเป็นทางการเพราะอีกฝ่ายงานยุ่ง
พอคิดถึงเรื่องพวกนี้ ในพริบตาเขาก็ดูเหมือนจะเข้าใจว่าทำไมหรงฉือถึงออกจากบริษัทไปอย่างกะทันหันแล้ว
เขาเลยเผลอถามออกไปโดยไม่รู้ตัวว่า “นี่คุณ...จะไปที่ทำการกิจการพลเรือนใช่ไหม?”
หรงฉือคาดไม่ถึงว่าเขาจะเดาได้แม่นขนาดนี้ เธอหยุดฝีเท้าลงทันที หลังจากส่งเสียง “อืม” ก็หันหลังแล้วจากไป
เมื่อมองแผ่นหลังของเธอที่เดินจากไป กู้เหยียนรู้สึกใจสั่นวูบ และอดไม่ได้ที่จะอยากตามไป
ตอนนี้เขาอยากรู้เกี่ยวกับคนคนนั้นมากจริง ๆ
แต่เพิ่งเดินไปได้สองก้าว เขาก็หยุดฝีเท้าลงแล้ว
ตั้งแต่เธอรู้ถึงความรู้สึกของเขา ยกเว้นความจำเป็นเรื่องงาน ปกติหรงฉือจะหลีกเลี่ยงเขาเท่าที่ทำได้
หากเธอรู้ว่าเขาแอบตามเพราะอยากรู้ว่าใครเป็นคนรังแกเธอ เธอจะต้องโกรธแน่ ๆ
สุดท้ายแล้ว เขายังคงไม่ได้ตามไป
หลังจากเงาร่างของหรงฉือหายไป เขาก็หันหลังกลับไปทำงานแล้ว
หรงฉือมาถึงที่ทำการกิจการพลเรือนได้สิบกว่านาที เฟิงถิงเซินจึงรีบเร่งมาถึง
“ขอโทษที การประชุมจบช้ากว่าที่คาดไว้สิบกว่านาที ผมมาสายแล้ว”
พอเห็นท่าทางที่เหน็ดเหนื่อยจากการเดินทางของเขา หรงฉือก็รู้ว่าเขายุ่งมากจริง ๆ
เธอไม่พูดอะไรมาก พูดแค่ว่า “เข้าไปทำเรื่องเถอะ”
เฟิงถิงเซิน “ได้”
ตอนที่พวกเขาทำเรื่อง โทรศัพท์ของเฟิงถิงเซินดังขึ้นตลอดเวลา

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว
อยากให้ลงวันละ 10 ตอนจะขอบคุณมากค่ะ...
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีนะคะ แต่เราเติมเงินได้เมื่อซื้อบัตรเติมเงินเอไอเอสเท่านั้น เราไม่ได้มีเงินมากมายพอทำบัตเครดิตได้ ขอโทษนะคะ...