ตอนที่หรงฉือเดินเข้าไปในห้องประชุม ก็มองเห็นเฮ่อฉางปั่วพอดี
แถมตำแหน่งของเฮ่อฉางปั่ว กลับอยู่ข้าง ๆ เธอพอดี
พอเห็นเธอ เฮ่อฉางปั่วก็ยิ้มเล็กน้อยแล้วพูดว่า “อรุณสวัสดิ์”
หรงฉือพยักหน้าตอบกลับว่า “อรุณสวัสดิ์”
“งานแถลงข่าวเมื่อสองวันก่อนผมดูแล้ว ยินดีด้วยนะ”
“ขอบคุณ”
พวกเขาพูดถึงตรงนี้ หลินอู๋กับเหรินจี่เฟิงก็เข้ามาในห้องประชุม
เฮ่อฉางปั่วรู้อยู่แล้วว่าวันนี้เป็นวันเกิดของหลินอู๋ ช่วงดึก ๆ เขากับฉีอวี้หมิงก็อวยพรวันเกิดให้เธอไปในกลุ่มแล้ว
ทว่า ตอนนี้เมื่อเห็นเธอ และหลินอู๋ก็เห็นเขาแล้วเช่นกัน เขาจึงลุกขึ้นยืนพูดว่า “สุขสันต์วันเกิด”
เมื่อเทียบกับเมื่อก่อน หลินอู๋รู้สึกว่าคำอวยพรของเฮ่อฉางปั่วในครั้งนี้จริงใจน้อยลง และเหมือนเป็นแค่การรักษาตามมารยาทเท่านั้น
เธอมองหรงฉือที่นั่งอยู่ข้าง ๆ เฮ่อฉางปั่วแวบหนึ่ง แล้วตอบกลับด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาเล็กน้อยว่า “ขอบคุณนะ” จากนั้นก็พูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาอีกว่า “งานประชุมใกล้จะเริ่มแล้ว ฉันขอตัวไปนั่งทางด้านนั้นก่อน”
เฮ่อฉางปั่ว “ได้”
พูดจบ เขาก็พยักหน้าให้เหรินจี่เฟิงเล็กน้อย เพื่อเป็นการทักทาย
ตำแหน่งของเหรินจี่เฟิงก็อยู่แถวแรกเหมือนกัน เพียงแต่ตำแหน่งไม่ได้อยู่ตรงกลางขนาดนั้นเท่านั้นเอง
เมื่อเห็นว่าตำแหน่งของพวกเขาต่างอยู่แถวแรก ส่วนตำแหน่งของเธอ...
หลินอู๋มองดูแล้ว พบว่าอยู่รองแถวสุดท้าย ฝีเท้าที่เดินไปข้างหน้าของเธอหยุดลงเล็กน้อย ทว่าหลังจากนั้นก็เดินไปยังตำแหน่งของเธออย่างใจเย็น
การประชุมไม่นานก็เริ่มต้นขึ้นแล้ว
ระหว่างประชุม ฉางโม่ได้รับคำชมจากรัฐบาลหลายครั้ง และกลายเป็นจุดเด่นอีกครั้งหนึ่ง
พอได้ยินว่าฉางโม่ถูกรัฐบาลกล่าวชมอยู่หลายครั้ง ตัวแทนบริษัทสองสามคนก็พูดด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความอิจฉา
“ฉางโม่นี่สุดยอดจริง ๆ กลุ่มของพวกเขานั้นอายุยังน้อยขนาดนี้ แต่กลับประสบความสำเร็จแบบที่พวกเราพยายามทั้งชีวิตก็ไม่สามารถเอื้อมถึง เปรียบเทียบกันแล้วมันช่างน่าโมโหจริง ๆ เลย”
อีกอย่าง...เฟิงถิงเซินได้เตรียมเพชรที่ประเมินค่าไม่ได้เอาไว้ล่วงหน้าแล้ว หากเขาเดาไม่ผิด เฟิงถิงเซินคงจะวางแผนจะขอหลินอู๋แต่งงานในคืนนี้
นั่นก็หมายความว่า ข่าวดีของพวกเขาใกล้มาถึงเร็ว ๆ นี้แล้ว
พอนึกถึงตรงนี้ เขาก็อดถามไม่ได้ว่า “วันนี้เป็นวันเกิดของประธานหลิน ยากมากกว่าจะได้เจอกัน ไม่ทราบว่าประธานหลินมีนัดหรือเปล่า? ถ้าไม่มี ผมขอเลี้ยงข้าวคุณได้ไหม?”
หลินอู๋ยิ้มเล็กน้อย พูดว่า “ขอบคุณสำหรับน้ำใจของประธานเหริน แต่ว่า ฉันมีนัดแล้วค่ะ”
“ไม่เป็นไร อย่างนั้นไว้คราวหน้าแล้วกัน” ขณะที่พูด ก็เห็นหลินอู๋มองไปข้างหน้า จึงพบว่าเธอกำลังมองเฮ่อฉางปั่วและ
หรงฉือ
ตอนนี้พวกเขากำลังทักทายกับผู้นำทางการเมืองที่เข้าร่วมการประชุมกับพวกเขา
เวลานี้ พวกเขาทักทายกันพอสมควรแล้ว พวกเขาสองคนจึงออกจากห้องประชุม แล้วจากไปทันที
เมื่อเห็นแบบนี้ เหรินจี่เฟิงก็เริ่มขมวดคิ้ว ไม่ใช่ว่านอกจากเฟิงถิงเซินแล้ว ความสัมพันธ์ของเฮ่อฉางปั่วและหลินอู๋ก็ดีมากเหมือนกันไม่ใช่เหรอ? ทำไมพอทุกคนบังเอิญเจอหน้ากัน เฮ่อฉางปั่วไม่มาทักทายหลินอู๋สักคำก็เดินจากไปแล้วล่ะ?
ยิ่งไปกว่านั้น เฮ่อฉางปั่วจะไม่เอาใจใส่หรงฉือมากเกินไปหน่อยเหรอ?

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว
7เหรียญ อ่านได้กี่ตอน...
จะมีลงต่อมั้ยค่ะ...
อยากให้ลงวันละ 10 ตอนจะขอบคุณมากค่ะ...
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีนะคะ แต่เราเติมเงินได้เมื่อซื้อบัตรเติมเงินเอไอเอสเท่านั้น เราไม่ได้มีเงินมากมายพอทำบัตเครดิตได้ ขอโทษนะคะ...