เหรินจี่เฟิงคิดมาถึงตรงนี้ ก็มองไปทางหลินอู๋ เขากำลังอยากจะพูดอะไร โทรศัพท์ของหลินอู๋กลับดังขึ้นมาแล้ว
หลังจากที่หลินอู๋พูดขอโทษเหรินจี่เฟิง เธอก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดรับสาย “ฮัลโหล”
คนที่อยู่ปลายสายคือซุนลี่เหยา
น้ำเสียงของเธอดูตื่นเต้นอย่างมาก “พี่ พวกเราเพิ่งได้ยินมาว่าพี่เขยทุ่มเงินกว่าสองหมื่นล้านบาทซื้อเพชรเม็ดหนึ่งเมื่อไม่กี่วันก่อน! พี่ว่า พี่เขยอยากจะใช้เพชรเม็ดนี้ขอพี่แต่งงานตอนฉลองวันเกิดให้พี่ในคืนนี้หรือเปล่า?!”
หลินอู๋ตกตะลึงเล็กน้อย ทันใดนั้นหัวใจก็เหมือนจะสะดุดไปครึ่งจังหวะ ฝีเท้าของเธอหยุดลงทันที
เหรินจี่เฟิงเห็นสีหน้าเธอดูเปลี่ยนไป จึงรีบถามด้วยความห่วงใยว่า “เป็นอะไรไป? เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือเปล่า?”
“ไม่มีอะไรค่ะ” หลินอู๋ได้สติกลับมา แต่หัวใจกลับยังเต้นแรงเพราะสิ่งที่ซุนลี่เหยาเพิ่งพูดไป เธอจึงถามว่า “นี่มัน...เกิดขึ้นตั้งแต่เมื่อไร? เหยาเหยา เธอรู้ได้อย่างไร?”
“ฉันกับคุณยายและคนอื่นก็เพิ่งได้ยินมาเหมือนกัน ตอนที่พี่เขยซื้อเพชร อีกฝ่ายอยู่ตรงนั้นพอดี” ซุนลี่เหยายังคงตื่นเต้นมาก ก่อนจะพูดว่า “เพชรมูลค่ากว่าสองหมื่นล้านเชียวนะ เพชรระดับนี้ประเมินค่าไม่ได้เลย พี่ คิดไม่ถึงเลยว่าพี่เขยจะทุ่มเงินขอพี่แต่งงานมากมายขนาดนี้ พี่เขยดีกับพี่จริง ๆ!”
หลินอู๋ยังไม่ทันได้พูดอะไร ซุนเยว่ชิงซึ่งมาช้ากว่าซุนลี่เหยาเล็กน้อย และเพิ่งได้รับข่าวทีหลัง พอเห็นซุนลี่เหยาโทรศัพท์ไปหาลูกสาว แล้วบอกข่าวนี้กับเธอล่วงหน้า ก็ขมวดคิ้วพูดขึ้นว่า “เหยาเหยา ทำไมถึงบอกข่าวกับเสี่ยวอู๋ตรง ๆ แบบนั้นล่ะ? บอกไปตอนนี้ แล้วตอนเย็นจะยังมีเซอร์ไพรส์อะไรอยู่อีก?”
ซุนลี่เหยาจึงตระหนักขึ้นมาได้ แล้วรู้สึกเซ็งขึ้นมาทันที “ขอโทษนะพี่ ฉัน...ก็แค่ตื่นเต้นเกินไปหน่อย คิดไม่ถึงเลยว่า...”
ซุนเยว่ชิง “เอาล่ะ อาแค่พูดขึ้นมาลอย ๆ เท่านั้นเอง อีกอย่าง พี่เธอก็คงจะไม่ถือสาอะไรหรอก”
พูดก็พูดไปหมดแล้ว จะมาขอโทษเอาตอนนี้คงสายไปแล้ว


ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีนะคะ แต่เราเติมเงินได้เมื่อซื้อบัตรเติมเงินเอไอเอสเท่านั้น เราไม่ได้มีเงินมากมายพอทำบัตเครดิตได้ ขอโทษนะคะ...