ทันใดนั้น อวี้มั่วซวินกันหรงฉือก็ขนลุกซู่ไปทั้งตัว
อวี้มั่วซวินรีบพูดขึ้นทันทีว่า “พวกเรากำลังเตรียมผลิตภัณฑ์ใหม่อยู่ครับ คาดว่าน่าจะมีตัวอย่างออกมาในปีหน้า”
“อืม” หนานจื้อจือตอบรับเสียงเรียบ แล้วพูดเสริมอีกว่า “ไม่ต้องมาเจอฉันอีกก่อนจะทำเสร็จ”
หรงฉือ&อวี้มั่วซวิน “ครับ/ค่ะ…”
หนานจื้อจือพูดต่อ “คืนนี้ ส่งบทความแสดงความคิดเห็นหลังชมมาให้ฉัน”
หรงฉือและอวี้มั่วซวินเข้าใจในทันทีว่าบทความแสดงความคิดเห็นหลังชมที่อาจารย์หมายถึงคือบทสรุปเทคโนโลยีของผลงานในงานนิทรรศการที่พวกเขาเข้าร่วมวันนี้นั่นเอง
หรงฉือ&อวี้มั่วซวิน “ครับ/ค่ะ…”
พูดจบ อวี้มั่วซวิน ก็รีบพูดขึ้นอีกว่า “เอ่อ…อาจารย์ครับ คืนเดียว… อาจจะยากไปหน่อย”
ที่จริงไม่ใช่แค่ยากไปหน่อย แต่มันโคตรยากเลยต่างหาก
เขาพูดว่า “สักหนึ่งเดือน…ได้ไหมครับ?”
ผลิตภัณฑ์จัดแสดงมีตั้งมากมายขนาดนั้น ต้องสรุปเทคโนโลยีของแต่ละชิ้น เขาคิดว่าอย่างน้อยก็ต้องเขียนเป็นหลายหมื่นหรือไม่ก็หลายแสนคำ...
จะสรุปให้ครบถ้วนภายในคืนเดียวได้ยังไง?
หนานจื้อจือไม่ได้พูดอะไร เพียงแค่มองพวกเขา
แม้ท่าทางภายนอกของหนานจื้อจือจะดูสุภาพเรียบร้อย แต่สายตานั้น…ไม่ใช่คนธรรมดาจะทนได้ง่ายๆ
อวี้มั่วซวินสะดุ้งทันที “รับทราบครับ รับรองจะทำให้เสร็จตามคำสั่งแน่นอน!”
หรงฉือ “…”
เมื่อพูดถึงตรงนี้ ก็เป็นอันประกาศว่าการสนทนาระหว่างพวกเขาทั้งสองในฐานะครูและลูกศิษย์ได้จบลงแล้ว
ในเวลานี้ หนานจื้อจือหันไปมองหรงฉือ
หรงฉือตัวตรงแข็งทื่อ “อาจารย์…”
“ไปหาใครมา!”
หนานจื้อจือปรายตามองเธอพลางกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา แล้วก็หันหลังเดินจากไป
หรงฉือถึงกับอึ้งไปชั่วครู่
อวี้มั่วซวินเอ่ยว่า “อาจารย์หมายถึงสามีคุณน่ะ”
แล้วพูดอีกว่า “พวกเราไปกันเถอะ”
หรงฉือกับอวี้มั่วซวินเพียงออกมาคุยกับหนานจื้อจือเท่านั้น แต่ไม่ได้ตั้งใจจะกลับเลย เพราะนี่เป็นโอกาสที่ดีในการแลกเปลี่ยนกับคนในสายงานเดียวกัน ถ้ารีบกลับไปตอนนี้ ก็น่าเสียดายเกินไป
ดังนั้น หลังจากที่หนานจื้อจือกลับไปแล้ว พวกเขาทั้งคู่ก็กลับเข้าไปในห้องจัดแสดงอีกครั้ง
หลังจากนั้น พวกเขาก็เห็นเฟิงถิงเซิน แต่หรงฉือไม่ได้เข้าไปคุยกับเขา เฟิงถิงเซินก็ไม่ได้เข้ามาหาเธอเช่นกัน
ในสายตาของคนอื่น พวกเขาดูเหมือนเป็นคนแปลกหน้าที่ไม่รู้จักกันเลยจริงๆ
พวกหลินอู๋ก็ยังไม่กลับ
ตอนที่หลินลี่ไห่เจอหรงฉือในร้านเครื่องประดับเมื่อคราวก่อน เขายังเดินเข้ามาทักเธอก่อน และบอกว่าเขาคิดถึงเธอ
แต่ในงานแบบวันนี้ เขากลับไม่แม้แต่จะเดินเข้ามาทักเธอเลยสักครั้งเหมือนเมื่อก่อนทั้งที่พวกเขาเจอหน้ากันตั้งหลายครั้ง
เมื่อคิดถึงตรงนี้ หรงฉือก็รู้สึกว่ามันน่าขำมาก
แต่เธอก็เข้าใจดีว่าทำไมถึงเป็นแบบนั้น
เพราะมีหลินอู๋อยู่ด้วยยังไงล่ะ ตอนนี้ใครๆ ก็รู้ว่าเขาเป็นพ่อของหลินอู๋ ถ้าเขาเดินเข้ามายอมรับว่าเธอเป็นลูกสาว ถ้าเกิดคนอื่นรู้เข้าว่าเธอเป็นภรรยาของเฟิงถิงเซิน เขาในฐานะพ่อจะมีหน้ายืนอยู่ตรงนี้ได้ยังไงกัน?

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว
อยากให้ลงวันละ 10 ตอนจะขอบคุณมากค่ะ...
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีนะคะ แต่เราเติมเงินได้เมื่อซื้อบัตรเติมเงินเอไอเอสเท่านั้น เราไม่ได้มีเงินมากมายพอทำบัตเครดิตได้ ขอโทษนะคะ...