ช่วงเย็น ตอนที่หรงฉือกลับบ้านหลังจากทำงานล่วงเวลา จึงจะรู้ว่าเฟิงจิ่งซินมาบ้านตระกูลหรงแล้ว
เฟิงจิ่งซินดึงชายเสื้อของเธอเบา ๆ แล้วกล่าวขอโทษเธออย่างระมัดระวัง บอกว่าได้ทำใบทะเบียนสมรสของเธอกับเฟิงถิงเซินหาย
หรงฉือตกตะลึงเล็กน้อย
เธอคาดไม่ถึงเลยว่าเฟิงจิ่งซินจะทำใบทะเบียนสมรสของเธอกับเฟิงถิงเซินหายไปจริง ๆ
เธอเม้มริมฝีปาก กำลังจะพูดอะไรสักอย่าง แต่พอก้มหน้าลงเห็นสีหน้าสำนึกผิดของเฟิงจิ่งซิน และกลัวว่าเธอจะโกรธ เธอจึงสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ สุดท้ายก็ยังคงไม่ได้พูดตำหนิอะไร พูดแค่ว่า “ในเมื่อทำหายแล้ว ก็ช่างเถอะ แต่ต่อไปถ้าไม่ได้รับอนุญาตจากคนในบ้าน หนูห้ามเอาเอกสารหรือของมีค่าของครอบครัวกลับไปที่โรงเรียนอีก เข้าใจไหม?”
เมื่อเห็นว่าหรงฉือไม่ได้โกรธ หัวใจที่รัดแน่นมาทั้งวันของเฟิงจิ่งซิน ในที่สุดก็ผ่อนคลายลงได้สักที เธอกอดหรงฉือก่อนจะพยักหน้าอย่างเชื่อฟัง และพูดว่า “หนูเข้าใจแล้วค่ะ ต่อไปถ้าไม่ได้รับอนุญาตจากคุณแม่กับคุณพ่อ หนูจะไม่ทำอะไรตามใจอีกเด็ดขาด”
พอเห็นเธออารมณ์ดีขึ้น หรงฉือไม่พูดอะไรอีก แต่เตือนเธอว่า “เรื่องนี้ หนูก็บอกกับคุณพ่อหนูด้วยนะ”
“หนูรู้ค่ะ หนูบอกกับคุณพ่อแล้ว แต่คาดว่าคุณพ่อน่าจะยังไม่ลงจากเครื่อง เขายังไม่ตอบกลับข้อความหนูเลย”
หลังจากนั้นสักพักหนึ่ง ขณะที่เฟิงจิ่งซินไปเข้าห้องน้ำ โทรศัพท์ของหรงฉือก็ดังขึ้น
เป็นข้อความที่เฟิงถิงเซินส่งมา [ขอโทษนะ]
หรงฉือไม่ตอบกลับ
ไม่นาน เฟิงถิงเซินก็ส่งข้อความที่สองมาว่า [ผมอาจต้องใช้เวลาอีกระยะกว่าจะกลับไป]
หรงฉือเห็นแล้ว แต่ยังคงไม่ตอบกลับ
ภายในห้องเงียบมาก
หลังจากนั้นสักพักหนึ่ง เฟิงถิงเซินก็ส่งมาอีกหนึ่งข้อความว่า [ผมเห็นข้อความของซินซินแล้ว รอผมกลับไป พวกเราค่อยหาเวลาไปทำเอกสารใหม่อีกที]
หรงฉือไม่ขยับ
อาจเป็นเพราะรู้ว่าครั้งนี้เธอโกรธมากจริง ๆ หลังจากที่เฟิงถิงเซินส่งข้อความพวกนี้เสร็จ ก็ยังส่งข้อความขอโทษให้เธออีกว่า [ขอโทษนะ]
ตัวเขาอยู่ไกลถึงประเทศเอนาวา ไม่สามารถกลับมาจดทะเบียนกับเธอได้ ตอนนี้ต่อให้พูดมากไปก็ไร้ประโยชน์
เฟิงถิงเซินที่อยู่ปลายสายได้ยินหรงฉือพูดว่า ‘พวกเขาเพิ่งคุยกัน’ สำหรับเรื่องที่หรงฉือไม่ตอบกลับข้อความเขา เขาก็ไม่ได้เอ่ยปากถามเธอ แต่กลับกำชับเฟิงจิ่งซินเช่นเดียวกับเธอว่า ห้ามเคลื่อนย้ายสิ่งของภายในบ้านโดยไม่ได้รับอนุญาตจากคนในครอบครัวอีก
เฟิงจิ่งซินรับปากในทันทีว่า “เข้าใจแล้วค่ะ คุณพ่อนี่ขี้บ่นจัง”
หลังจากนั้น เฟิงถิงเซินยังคุยกับเฟิงจิ่งซินอีกสองสามประโยค ก่อนจะวางสายไป
ทว่า ก่อนจะวางสาย เขากลับพูดขึ้นว่า “แล้วช่วยบอกคุณแม่หนูแทนพ่อด้วยนะว่า ราตรีสวัสดิ์”
เฟิงจิ่งซินมองไปทางหรงฉือที่นั่งอยู่ไม่ไกล แล้วพูดว่า “หนูเปิดลำโพงอยู่ คุณแม่ได้ยินแล้วค่ะ”
เฟิงถิงเซิน “โอเค”
เฟิงถิงเซินกับเฟิงจิ่งซินคุยโทรศัพท์กันเสร็จแล้ว
เพียงแต่ หรงฉือกลับมองเฟิงจิ่งซิน แล้วค่อย ๆ ก้มหน้าลง
หลังทำใบทะเบียนสมรสของเธอกับเฟิงถิงเซินหาย ตอนที่เฟิงจิ่งซินขอโทษทั้งเธอและเฟิงถิงเซิน ท่าทีของเฟิงจิ่งซินดูระมัดระวังมาก และกลัวว่าเธอจะโกรธ แต่พอเผชิญหน้ากับเฟิงถิงเซิน เธอกลับไม่กลัวเลยแม้แต่น้อย...

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว
มีใครซื้อตอน13-16ไม่ได้เหมือนกันมั้ย...
ทำไมบางตอนซื้อไม่ได้...
7เหรียญ อ่านได้กี่ตอน...
จะมีลงต่อมั้ยค่ะ...
อยากให้ลงวันละ 10 ตอนจะขอบคุณมากค่ะ...
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีนะคะ แต่เราเติมเงินได้เมื่อซื้อบัตรเติมเงินเอไอเอสเท่านั้น เราไม่ได้มีเงินมากมายพอทำบัตเครดิตได้ ขอโทษนะคะ...