สาเหตุที่เรื่องมันกลายเป็นแบบนี้ จริง ๆ หรงฉือก็รู้ดีอยู่แก่ใจ
เธอนั่งอยู่กับที่ และนิ่งเงียบอยู่นานมาก
วันรุ่งขึ้น หลังจากที่เธอส่งเฟิงจิ่งซินไปโรงเรียนด้วยตัวเองแล้ว จึงจะกลับไปที่บริษัท
บ่ายวันนั้น หลังจากถึงเวลาเลิกเรียนของเฟิงจิ่งซินแล้ว เธอก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา โทรศัพท์หาเฟิงจิ่งซิน
เฟิงจิ่งซินรับสายของเธอด้วยความดีใจมาก “คุณแม่ มีอะไรเหรอคะ?”
“ไม่มีอะไรจ้ะ แค่โทรศัพท์หาหนูเฉย ๆ อีกเดี๋ยวจะกลับไปบ้านคุณยายทวดใช่ไหม? แม่ให้คนทำของที่หนูชอบเยอะ ๆ หน่อยดีไหม?”
เฟิงจิ่งซินพยักหน้าอย่างรีบร้อน ก่อนจะตอบไปว่า “ดีค่ะ”
หลังจากนั้น หรงฉือก็คุยกับเฟิงจิ่งซินอีกไม่กี่ประโยค ก่อนจะวางสายไป
ถึงแม้เฟิงจิ่งซินไม่รู้ว่าทำไมจู่ ๆ หรงฉือถึงโทรศัพท์มาหาเธอ แต่การที่หรงฉือเป็นฝ่ายโทรมาหาเธอก่อนนั้น ก็ยังทำให้เธอดีใจมากอยู่ดี
เธอก็นึกว่าหรงฉือแค่ติดต่อหาเธอเป็นครั้งคราวเท่านั้น
คาดไม่ถึงเลยว่าหลังจากเธอเลิกเรียนในวันรุ่งขึ้น เธอจะได้รับโทรศัพท์จากหรงฉือ
ไม่ใช่แค่นั้น ในวันที่สามและวันที่สี่ หรงฉือจะโทรศัพท์มาบอกเธอทุกครั้งว่าทำงานยุ่งไหม จะกลับบ้านประมาณกี่โมง มีอะไรที่อยากได้ไหม หากมีหลังจากเธอเลิกงานแล้วจะซื้อกลับไปให้ เป็นต้น...
สำหรับเรื่องนี้ เฟิงจิ่งซินดีใจจนกระโดดโลดเต้นอยู่ในห้องของหรงฉือ
เฟิงถิงเซินแทบจะหาเวลาว่างโทรศัพท์หาเธอทุกวัน
ทุกวันเธออดพูดกับเฟิงถิงเซินไม่ได้ว่า “คุณพ่อ คุณแม่โทรศัพท์หาหนูอีกแล้วค่ะ!”
เฟิงถิงเซินยิ้มเล็กน้อย ก่อนจะตอบว่า “อื้ม พ่อรู้แล้ว”
“คุณแม่หนูยังไม่กลับบ้านอีกเหรอ?”
“ค่ะ คุณแม่บอกว่าตอนนี้ทำงานยุ่งมาก ทำงานล่วงเวลาทุกวันเลย”
“พ่อเข้าใจแล้ว”
“โอ้...”


VERIFYCAPTCHA_LABEL
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว
7เหรียญ อ่านได้กี่ตอน...
จะมีลงต่อมั้ยค่ะ...
อยากให้ลงวันละ 10 ตอนจะขอบคุณมากค่ะ...
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีนะคะ แต่เราเติมเงินได้เมื่อซื้อบัตรเติมเงินเอไอเอสเท่านั้น เราไม่ได้มีเงินมากมายพอทำบัตเครดิตได้ ขอโทษนะคะ...