คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว นิยาย บท 665

ในความคิดของคนตระกูลหรง ตอนนี้เฟิงถิงเซินคือพ่อของเฟิงจิ่งซิน เพราะก่อนหน้านี้เขาช่วยหาหมอมารักษาให้หรงฉ่างเซิ่ง ดังนั้น เขาก็ถือว่าเป็นผู้มีพระคุณของตระกูลหรง

คนในตระกูลหรงทุกคนปฏิบัติกับเขาอย่างสุภาพมาก

แต่เพราะเฟิงถิงเซินอยู่ ตอนที่ทานอาหาร บรรยากาศบนโต๊ะอาหารจึงยังคงรู้สึกอึดอัดอยู่ไม่น้อย

ขณะทานอาหาร หรงฉือพูดน้อยมาก ส่วนเฟิงจิ่งซินกลับมีความสุข เพราะหรงฉือทำอาหารที่เธอชอบทานไว้เยอะมาก

ส่วนเฟิงถิงเซิน หรงฉือไม่รู้ล่วงหน้าว่าเขาจะมา แต่เธอยังคงทำตามมารยาทของเจ้าบ้าน รีบทำอาหารที่เขาชอบทานเพิ่มอีกสองอย่าง

เฟิงถิงเซินคงจะดูออก หลังจากที่นั่งลง ก็มองหรงฉือแล้วพูดว่า “ขอบคุณ”

หรงฉือพูดเสียงเรียบว่า “สมควรทำอยู่แล้ว”

หรงฉ่างเซิ่งเห็นหรงฉือไม่อยากพูดกับเฟิงถิงเซินสักเท่าไร ก็พูดแทรกเข้ามา และเป็นฝ่ายเปลี่ยนเรื่องคุย

เฟิงถิงเซินก็หันมาคุยกับหรงฉ่างเซิ่งแทน

หลังจากนั้นสักพักหนึ่ง ขณะที่เฟิงถิงเซินกับหรงฉ่างเซิ่งกำลังคุยกันอย่างออกรสออกชาติ โทรศัพท์ของหรงฉือก็ดังขึ้นมา

เป็นสายจากจี้ชิงเยว่

หรงฉือชะงักไปเล็กน้อย ยังไม่ทันได้ตั้งตัว ก็สังเกตเห็นว่าเฟิงถิงเซินกำลังมองมา

หรงฉือไม่ได้มองเขา หยิบโทรศัพท์ก็ลุกขึ้น แล้วบอกกับคนอื่น ๆ ว่า “หนูไปรับโทรศัพท์นะคะ”

เธอถือโทรศัพท์ เดินไปไกลพอสมควรก่อนจะรับสายขึ้นมา “ฮัลโหล”

ปลายสายโทรศัพท์ น้ำเสียงของจี้ชิงเยว่แฝงไปด้วยรอยยิ้ม “สวัสดีปีใหม่”

หรงฉือ “สวัสดีปีใหม่”

จี้ชิงเยว่ “อีกเดี๋ยวว่างหรือเปล่า? จะออกมาเดินเล่นด้วยกันหน่อยได้ไหม?”

ที่หรงฉือรับโทรศัพท์ของจี้ชิงเยว่ ก็เพราะเกรงใจในความสัมพันธ์ของพวกเขา ส่วนคำชวนของเขา เธอย่อมไม่มีทางตอบรับอยู่แล้ว “ฉันอยู่กับลูกสาว ปลีกตัวออกไปไม่ได้ ขอโทษนะ”

เป็นคำตอบที่อยู่ในความคาดหมาย

จี้ชิงเยว่นิ่งเงียบไปเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้ถือสาอะไร ยิ้มและพูดว่า “โอเค ผมเข้าใจแล้ว”

จากนั้น ก็ถามอีกว่า “ทานข้าวหรือยัง?”

“กำลังทาน”

“โอเค งั้นผมไม่รบกวนคุณทานข้าวแล้ว อีกเดี๋ยวผมค่อยติดต่อหาคุณอีกครั้ง”

“อย่างนั้นเหรอ...”

“คุณล่ะ?”

“กำลังทาน”

กู้เหยียน “อย่างนั้นเหรอ...”

ได้ยินเธอถามเขาว่าทานข้าวหรือยัง กู้เหยียนก็ฟังออกว่าเธอกำลังเป็นห่วงเขาอยู่

เขารู้สึกดีใจมาก ตอนนี้พอรู้ว่าเธอกำลังทานอาหารพร้อมหน้ากับครอบครัว ก็ไม่ควรรบกวนเธอ พูดว่า “งั้นผมไม่รบกวนคุณทานข้าวกับครอบครัวแล้ว สุขสันต์วันปีใหม่”

หรงฉือ “สุขสันต์วันปีใหม่”

พอวางสายแล้ว ขณะที่หรงฉือหันกลับไปนั่ง เฟิงจิ่งซินก็พูดขึ้นว่า “คุณแม่มีสายเข้าเยอะจังเลยค่ะ”

หรงฉือยิ้มเล็กน้อย คีบเนื้อชิ้นหนึ่งให้เธอ แล้วไม่ได้พูดอะไร

เฟิงถิงเซินเห็น ก็ไม่ได้พูดอะไรเช่นกัน

แต่เวลานี้ โทรศัพท์ของเขาก็ดังขึ้นมา