คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว นิยาย บท 673

วันที่แปดของช่วงตรุษจีน หรงฉือกลับไปทำงานที่ฉางโม่ตามปกติ

สองวันต่อมา หรงฉือเป็นตัวแทนฉางโม่ไปเข้าร่วมการประชุมของรัฐบาล

เมื่อเธอถึงที่หมายแล้ว เตรียมจะนั่งลง ก็เห็นหลินอู๋

หลินอู๋ก็เห็นเธอแล้วเช่นกัน แต่ไม่นานก็มองไปทางอื่น

เพียงแต่ เธอเหลียวมองไปรอบ ๆ ห้องประชุม ก็ไม่เห็นเฟิงถิงเซิน

ขณะที่เธอกำลังคิดว่าเฟิงถิงเซินจะไม่มาแล้ว ตอนที่การประชุมใกล้จะเริ่ม ในที่สุดเฟิงถิงเซินก็ปรากฏตัว

หลินอู๋ถอนหายใจด้วยความโล่งอกทันที

แต่ทว่า ตอนที่เห็นเฟิงถิงเซินนั่งลงข้างหรงฉือ รอยยิ้มที่เพิ่งผุดขึ้นที่มุมปากจางลงในทันที แววตาก็หม่นหมองขึ้นเล็กน้อย

ด้านนั้น หลังจากที่เฟิงถิงเซินนั่งลง ก็พูดกับหรงฉือว่า “อรุณสวัสดิ์”

หรงฉือ “...อรุณสวัสดิ์”

จากนั้นก็หันหน้าไปทางอื่นไม่สนใจเขาอีก

การประชุมเริ่มต้นขึ้นแล้ว เฟิงถิงเซินก็ไม่ได้พูดอะไรอีกเช่นกัน

ระหว่างการประชุม ช่วงพัก หลินอู๋เดินมาหาเฟิงถิงเซิน “ถิงเซิน”

เฟิงถิงเซินเห็นเธอ ก็พยักหน้าเล็กน้อย

หลินอู๋ถามเสียงนุ่มว่า “อีกเดี๋ยวประชุมเสร็จมีเวลาไหม? ฉันอยากคุยกับคุณหน่อย”

“อีกเดี๋ยวหลังประชุมเสร็จผมยังมีงานสังสรรค์อีก”

“ไม่เป็นไร แค่ไม่กี่นาทีก็พอ”

เฟิงถิงเซินพยักหน้า “โอเค”

หลินอู๋ยิ้ม

หรงฉือเพิ่งไปห้องน้ำกลับมา ก็เห็นเฟิงถิงเซินที่กำลังคุยกับหลินอู๋อยู่

สีหน้าของเธอยังคงนิ่งเฉย อยากจะกลับไปนั่ง ตัวแทนจากบางบริษัทที่มาเข้าร่วมการประชุมเห็นเธอ กลับเป็นฝ่ายชวนเธอคุยขึ้นมา

หลังจากนั้นครู่หนึ่ง เธอกับเขาทักทายกันเสร็จ ตอนที่จะกลับไปนั่ง การประชุมก็เริ่มต้นใหม่อีกครั้ง

มองดูแผ่นหลังที่จากไปของเฟิงถิงเซิน หลินอู๋ยังคงยืนนิ่งอยู่นาน

ซวิ่นตู้กับหลินซื่อเทคโนโลยีขาดการสนับสนุนด้านเทคนิค เธอย่อมรู้ดี

เพียงแต่ ต่อให้มีการสนับสนุนด้านเทคนิค แต่ไม่มีเงินทุน แล้วจะประคองการพัฒนาโปรเจกต์ในขั้นต่อไปได้อย่างไร?

ตอนนี้ซวิ่นตู้กับหลินซื่อเทคโนโลยีต่างขาดแคลนเงินทุน เรื่องนี้เธอไม่เชื่อว่าเฟิงถิงเซินจะไม่รู้

เขารู้ แต่กลับไม่พูดถึงแม้แต่คำเดียว เลี่ยงประเด็นสำคัญโดยบอกแค่ว่าจะแนะนำผู้เชี่ยวชาญด้านเทคนิคให้พวกเขาเท่านั้น...

เห็นได้ชัดว่าเขาไม่อยากช่วย

ผ่านไปครู่ใหญ่ หลินอู๋จึงจะได้สติกลับมา จากนั้นก็หันหลังเดินจากไป แล้วกลับไปที่ซวิ่นตู้

เธอเพิ่งกลับถึงซวิ่นตู้ ซุนลี่เหยาก็อดไม่ได้ถามขึ้นว่า “พี่ ได้เจอพี่เขยหรือเปล่า?”

หลินอู๋พยักหน้า

ซุนลี่เหยาและคนอื่น ๆ มีสีหน้าดีใจ รีบถามว่า “งั้นเรื่องบริษัท พี่บอกกับพี่เขยไปหมดแล้วใช่ไหม?”